Woensdag 13/11/2019
Vinent Byloo Beeld rv

Column It's complicated

De herfst is amper begonnen en het winteruur moet nog intreden, maar ik had dus al prijs

Dat moest weer lukken: net in de week dat de vaccinatiecampagne voor de nieuwe griepprik werd gelanceerd, viel ik ten prooi aan... de buikgriep. Je zult het altijd zien.

Half oktober, meneer! De herfst is amper begonnen en het winteruur moet nog intreden, maar ik had dus al prijs: een virus ter hoogte van maag en darmen. Ik bespaar u de details, maar het voelde een beetje alsof er een Catalaanse betoging door mijn ingewanden trok. Een bende wild om zich heen slaande relschoppers die, opgejaagd door mijn inwendige verzetsleger, met alle geweld een uitweg zocht. Langs beide nooduitgangen tegelijk, als u begrijpt wat ik bedoel, en met excuses als dat meer details zijn dan uw voorstellingsvermogen verdragen kan.

Om maar te zeggen dat mijn gastro-enterologische ongemak mij de hele maandagnacht in het kleinste kamertje gekluisterd hield. Een mentale en fysieke uitputtingsslag waar ik alweer geen tekening bij hoef te maken.

Maar de grootste kwelling na zo'n nuit blanche komt eigenlijk pas de ochtend nadien. Een kwelling die zich aandient in de vorm van een moreel dilemma: sleep ik mij ondanks die medische klachten naar het werk, of blijf ik thuis?

Zeker, mijn intestinale toestand was oncomfortabel te noemen. Ja, die slapeloze nacht had me herleid tot een stel slappe benen, een stijve rug en een begaaide kop. Maar ik had geen koorts en kon nog enigszins samenhangend praten, dus waar zeurde ik eigenlijk over? Net toen ik me voornam om niet flauw te doen en er dapper tegenaan te gaan, besefte ik plots de onverenigbaarheid van mijn medische toestand met mijn beroep. Live radiomaken is niet hetzelfde als je er om de haverklap uit moet voor een boodschap van sanitair nut. Laat staan dat je luisteraar het geweldig apprecieert als je je plaatjes afkondigt met het gegorgel van de spoelbak nog op de achtergrond.

Ilse Liebens verving dinsdag op Radio 1 een door buikgriep geplaagde Vincent Byloo. Waarvoor dank! Beeld © VRT - Geert Van Hoeymissen

Dus ja, ik heb mij dinsdag laten vervangen. Maar niet zonder schaamte of schuldgevoel. Schaamte, omdat ik mezelf niet miserabel genoeg achtte om aan mijn dagtaak te verzaken. En schuldgevoel, omdat er collega's onverwacht zijn moeten inspringen - sorry, Ilse Liebens! En zo gaat het bij elk kwaaltje groot of klein. Should I stay or should I go? Blijf ik te bed of niet te bed? Want wanneer ben je te ziek om te gaan werken, en wanneer ben je niet ziek genoeg om thuis te blijven?

Bij sommige symptomen ligt het antwoord voor de hand. Milde hoofdpijn? Kleine teen gestoten? Pijnlijk, maar geen reden tot werkverzuim. Een paar flessen petit Chablis te veel leeggesloeberd en wakker geworden met een smerige kater en vies veel jeuk tussen de benen? Eigen schuld dikke bult, maar nog steeds geen excuus om in je nest te blijven liggen. Een openbeenbreuk daarentegen, een middelgrote beroerte of op een legoblokje gestapt? Onmiddellijk naar de spoed en je voor minstens een half jaar arbeidsongeschikt laten verklaren!

Maar wat met al die kwaaltjes en aandoeningen daartussenin? De virusjes, de aan voorhoofdsverlamming grenzende verkoudheden, de griepjes-die-maar-niet-helemaal-willen-doorbreken? O, de catch 22! Blijf je thuis, dan verslijten je collega's je levenslang voor een ziekelijke slappeling. Kom je toch opdagen, dan word je geheid onthaald als een halve moordenaar die ongevraagd zijn bacillen in het rond komt strooien.

Dus bon, waar moet ik zijn voor die griepprik?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234