Vrijdag 15/11/2019
Beeld rv

Column

De hele dag in de benzinewalm en de uitlaatgassen. Worstenbroodjes, sigaretten en Bifi-worsten verkopen

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Na een week waren wij zo gewend geraakt aan die waanzinnige choreografie in de lucht, het onophoudelijke gescheer en gegiechel boven onze hoofden, dat wij ons onwennig voelden toen het plots voorbij was.

Op de rode wouw en de buizerd na, die zich nooit iets aantrekken en altijd kalm hun rondjes draaien, lijken alle andere vogels opgelucht. Op de dag na het vertrek van de zwaluwen vergaderen plots weer de spreeuwen. Urenlang kibbelen ze erop los in de heggen. Er komen eksters drinken, die zich een tijdlang hadden schuilgehouden. De mussen, die achterdochtig de grond hadden gehouden, in groepjes het gewemel in de lucht gadeslaand, durven weer te bewegen.

Het lijkt nog maar pas geleden dat je hun voederhuisjes schoonmaakte, en wegzette voor de zomer.

In het berghok staat 25 kilo voer voor hen klaar, zaden en noten en pitten en pinda’s. In februari is dat op. Allemaal in van die kleine vogeltjes verdwenen.

Net toen de ouders van mijn vrouw op bezoek waren, kwam een vriend langs met een mand vol kolossale paddenstoelen. Streng geheim wordt gehouden waar ze die vinden, maar ze worden na het plukken wel uitgedeeld. Ik hakte er één in stukken, bakte die in olijfolie met look en peterselie, en met wat beboterd brood erbij hadden wij met ons vieren meer dan genoeg gegeten.

In de Kurier Journal stond een plezierige Witz der Woche. Kleine Anna tegen haar oma, die op bezoek is: ‘Spoedig gaat papa iets héél kunstigs doen.’ ‘Wat dan?’ ‘Hij zei dat als jij nog een week blijft, hij tegen de muren gaat oplopen.’

Als er iemand ergens een hoge functie krijgt, zeggen ze er tegenwoordig op het VTM Nieuws onmiddellijk bij hoeveel die gaat verdienen. ‘Didier Reynders zal bij zijn overstap ook financieel wel varen’, zegt Freek dan, waarna er wordt uitgelegd hoe wel precies. Nijd en jaloezie en misplaatste verontwaardiging opwekken, dat is het enige motief dat je daarachter kunt vermoeden, zei mijn vrouw. Inspelen op wat er uit dikke buiken aan tavernetogen opborrelt. Tweespalt en afgunst vergemakkelijken.

Ook in de krant staan er te veel daders en slachtoffers, zei ik. De ene heeft iets mispeuterd en de andere voelt zich tekortgedaan.

Ik had gedroomd dat ik een tankstation had gekocht, zo één langs de snelweg.

Er zijn wellicht écht mensen die daarvan dromen, zei ik ’s ochtends. Een tankstation hebben. De hele dag in de benzinewalm en de uitlaatgassen. Worstenbroodjes, sigaretten en Bifi-worsten verkopen. Truckers in onderlijfjes, mensen die naar de wc gaan. Iedereen die altijd verder wil, niemand die wil blijven.

Mijn schoonvader, die in de ruimtevaartsector werkte, vertelde dat onlangs een meteoriet vlak langs de aarde was geschoten die niemand had zien aankomen. Dat gebeurt wel vaker, zei hij. Het maakt niet zoveel uit, want stel dat je hem wél ziet aankomen en hij komt recht op doel af, kun je er niks tegen beginnen, zoals in Armageddon.

Daar werd even over nagedacht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234