Dinsdag 23/07/2019

Standpunt

De formatiegesprekken beginnen stilaan op een rancuneuze symbolenstrijd te lijken

Bij stilaan ieder ballonnetje dat uit de formatiegesprekken al dan niet bewust wordt gelekt, valt toch steeds weer op hoe gretig er komaf dient gemaakt te worden met het verleden. Het idee van een onafhankelijk bouwmeester, die promotoren en projectontwikkelaars toch eventjes in toom kon houden ten voordele van een wat hoogstaandere architectuur: het kon niet snel genoeg afgeschaft worden.

Dan kwam de sociale huisvesting voorbij: daar moeten drie-zes-negencontracten gaan verhinderen dat mensen met een te hoog inkomen toch nog een sociale woning blijven 'bezetten'. Dat is belangrijker dan een woongarantie voor mensen met lage en bescheiden inkomens, van wie er nog tienduizenden op wachtlijsten staan bij gebrek aan aanbod op de sociale woningmarkt. Een commentator die wél sympathie heeft voor het voorstel, verwoordde het zo: "Het kan toch niet zijn dat wie ooit in aanmerking kwam voor een sociale woning, er bij wijze van spreken de rest van zijn dagen kan blijven wonen? Ook al bezit hij ondertussen evenveel voetbalclubs als Roland Duchâtelet of Marc Coucke samen?"

Ik heb de exacte statistieken niet bij de hand, maar ik betwijfel of er veel voetbalclubeigenaars huren bij onze sociale woningmaatschappijen. Maar het tekent wel de bijna hysterische koortsachtigheid waarmee de nieuwe Vlaming op zoek gaat naar het profitariaat dat volgens hem het systeem uitmelkt.

Niet dat het zoveel zal uitmaken: de maatregel kan pas effect sorteren binnen drie jaar, ruim halfweg voorbij de komende legislatuur. Naast de werkloosheidsval zal de maatregel bovendien een nieuwe huurval installeren: mensen gaan vermijden meer te verdienen wanneer ze daardoor hun sociale woning verliezen en op de duurdere privémarkt terecht moeten. Het aantal mensen dat vandaag in aanmerking zou komen voor zo een uitzetting, betekent bovendien weinig meer dan een druppel op een hete plaat. Maar toch: de symboliek van de maatregel is veel belangrijker dan het reële resultaat.

Hetzelfde nu weer bij het ballonnetje om de oude kerncentrales toch maar langer open te houden. Die vertonen steeds meer problemen en worden steeds duurder om op te lappen. De bouw van een nieuwe is helemaal een miljardenproject en hypothekeert dus alle andere investeringen in alternatieve en duurzame energiebronnen en -besparingen. Maar toch: het symbolisch kunnen terugdraaien van wat ooit één van de paradepaardjes van de paarsgroene regering was, lijkt te onweerstaanbaar om toch deze piste op tafel te leggen.

Dan zijn we nog niet eens toe aan de reële besparingen en maatschappelijke keuzes die bij de begrotingsopmaak zullen moeten worden gemaakt. Benieuwd of die ook veelal in het teken zullen staan van wat stilaan op een rancuneuze symbolenstrijd begint te lijken.

Yves Desmet
Opiniërend hoofdredacteur

Beeld Yann Bertrand
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden