Zondag 31/05/2020
Beeld DM

Column

De enige zekerheid is helaas de dood en nul risico op aarde bestaat niet

Saskia de Coster is schrijver van de romans Wij en ik en Nachtouders. Haar column verschijnt tweewekelijks.

Er was eens een tijd waarin mensen hele rare, gevaarlijke dingen deden. Kinderen zaten op schoolbanken, volwassenen gingen uit werken of uit spelen als ze oud genoeg waren. Tijdens de semi-lockdown zijn we allemaal binnengebleven en hebben we vermeden dat de coronacrisis het generatieconflict tussen jong en oud aanscherpte. 

Onvermijdelijk is de tegenstelling verlegd. Het contrast tussen mensen zonder kinderen en mensen met kinderen thuis is nog nooit zo groot geweest. Die tegenstelling dreigt alleen maar toe te nemen. Voor de eerste groep was de semi-lockdown een periode van vertraging en rustiger werken, misschien ook van eenzaamheid en onderprikkeling, terwijl de andere groep alle zeilen bijzette om telewerken en kinderen bezighouden gecombineerd te krijgen. Het was een enorme uitdaging. 

En dat is het nog steeds. Ik zie die tegenstelling alleen maar groter worden, nu het gewone leven geleidelijk terug opstart – behalve voor kinderen en hun werkende ouders. ‘Iedereen vindt dat alle kinderen weer naar school moeten kunnen. We zijn het daarmee eens’, zegt Erika Vlieghe, voorzitter van de expertengroep die de exitstrategie voorbereidt (GEES) (De Standaard, 21 mei)Dat is het grote probleem. Iederéén is voor de heropstart van de scholen, virologen inbegrepen. Maar de voorwaarden, bedoeld om alle risico uit te sluiten, maken die heropstart onmogelijk. Social distancing op een kleuterschool is onbegonnen werk en in de hogere jaren amper te organiseren. 

Vandaag is er overleg tussen Vlaams minister van Onderwijs Ben Weyts (N- VA) en de koepels en bonden. Ironisch genoeg hebben scholen nu zo hun handen vol aan de noodopvang en de aanpassing aan de strikte maatregelen dat er van fulltime onderwijs geen sprake kan zijn. 

Ooit was er een tijd dat de overheid onderwijs voor kinderen voorzag en hen zo de kans gaf om zich intellectueel en sociaal te ontwikkelen. Als ook de zomerkampen van de overheid niet zouden doorgaan, zo zei een bevriende therapeut me, ‘dan is er eigenlijk sprake van moedwillige kindermishandeling’.

Als we tijdens de tweede golf doorgaan op hetzelfde elan, worden de gevolgen enorm, voor kinderen en ouders. De heropstart van de scholen op 1 september is nog onzeker. Wachten op een vaccin is absurd als we ondertussen niet stilstaan bij de aanpak van de pandemie. Er is nu wel afdoende aangetoond dat kinderen geen risico lopen. 

En toch willen we als maatschappij blijkbaar alle risico uitsluiten en een absolute zekerheid behouden. Helaas is de enige zekerheid de dood en bestaat nul risico op aarde niet. In pre-coronatijden werd een ouder die zo verkrampt en angstig met een kind omging en het sociaal isoleerde, gezien als een gevaar voor het kind. Nu doen we dat als maatschappij collectief, en wordt het door de overheid georganiseerd. 

Ouders met kinderen thuis zullen niet meer mee kunnen op hun werk, of een van de twee ouders zal noodgedwongen afhaken. We ontnemen kinderen basisrechten en creëren tegelijkertijd een nieuwe tegenstelling, tussen groepen mensen mét en zonder kinderen. Dat is pas beangstigend. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234