Dinsdag 23/04/2019

Standpunt

De eigen puber opvoeden is vaak al complex genoeg, laat staan de puber van anderen

Beeld KOS

Cathy Galle is journalist bij De Morgen.

“Op een dag zei ik het ergste wat een pleegkind kan zeggen: je kunt me niets maken, want je ben mijn echte moeder niet.” Het is een citaat van een voormalig pleegkind, Leila. Het staat te lezen in de bundel Eén jaar na Jordy van de vzw Cachet.

Leila vat met haar uitspraak zowat de moeilijkheidsgraad in de pleegzorg samen. Die vorm van jeugdhulp is bijzonder kwetsbaar. Ouders nemen met de beste bedoelingen een kind in hun gezin op en willen het normen en waarden meegeven, zodat het een solide basis meekrijgt. Maar zowel pleegouders als pleegkinderen stoten daarbij op heel wat muren. Pleegzorg is allerminst een walk in the park en vraagt de nodige begeleiding en omkadering.

Pleegverlof

Het is dan ook alleen maar toe te juichen dat de Vlaamse meerderheidspartijen een principieel akkoord hebben over de verdere hervorming van die pleegzorg. Het is een zoveelste stap in de goede richting.

Er werd eerder al een zevenmijlslaarsstap gezet door de leeftijd in de pleegzorg op te trekken naar 25 jaar. Het was compleet onlogisch om van pleegkinderen, die doorgaans toch een pak kwetsbaarder zijn, te eisen dat ze veel vroeger op eigen benen staan dan jongeren die wel in een gewoon gezin opgroeien.

Rechters kunnen kinderen nu ook meteen tot hun dertiende levensjaar in een pleeggezin plaatsen en moeten niet meer om de drie jaar een beslissing nemen. En pleegouders kunnen sinds kort ook pleegverlof krijgen. Net zoals kersverse ouders moeten wennen aan het hebben van een baby, hebben ook pleeggezinnen ‘acclimatisatietijd’ nodig.

Professionalisering

In het nieuwe akkoord valt vooral de extra ondersteuning op voor pleegouders die slachtoffers van tienerpooiers opvangen. Het is moeilijk om in de jeugdhulp over gradaties te spreken: elk kind zeult er sowieso een behoorlijk rugzakje mee. Toch kunnen we deze groep wellicht als een van de moeilijkste zien.

Pubers zijn in de pleegzorg niet begeerd. Pleegouders geven vaak de voorkeur aan kleine kinderen. De eigen puber opvoeden is vaak al complex genoeg, laat staan de puber van anderen, die ook nog eens behoorlijk traumatische dingen heeft meegemaakt. Alle extra ondersteuning van pleegouders die zich over deze jongeren willen ontfermen, is dus welkom.

Pleegzorg krijgt terecht veel aandacht, en die is broodnodig. Er staan nog altijd tussen 500 en 800 kinderen op de wachtlijst. De aandacht, vooral vanuit de politiek, maakt dat er steeds professioneler kan worden gewerkt. Het aantal succesverhalen stijgt. Enkele jaren geleden liep nog 40 procent van de opvangpogingen fout, nu is dat 27 procent.

De pleegzorg wordt dus stilaan volwassen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.