Woensdag 03/03/2021
Mark Coenen. Beeld DM
Mark Coenen.Beeld DM

ColumnMark Coenen

De dagen lopen door elkaar als inkt op een blad papier dat te lang in de regen gelegen heeft

Mark Coenen is columnist.

Een lege brooddoos. Dat was vorige week het dramatische gevolg van de coronacrisis te Huisje Weltevree. Tenminste: ik hoop dat corona de oorzaak was, anders is het iets met mijn synapsen en dan zijn we nog verder van huis.

Ik vergat voor het eerst in mijn carrière van lokale lunchpakketmaker die wegens omstandigheden al 30 jaar duurt boterhammen te smeren voor een nazaat die daar, naar eigen zeggen, recht op had. Uren later werd hij uitgemergeld gevonden op de speelplaats, bedelend om een bete broods. Hij had de crisis overleefd dankzij een appel en een mandarijn en een druif die al drie maanden in zijn jaszak zat waardoor het een rozijn was geworden.

Sindsdien vraag ik om de haverklap aan het thuiswonende addergebroed wanneer ze nog eens op school blijven eten, panisch voor de vloek van de boterhamdoos. Geen tweede keer, niet met mij.

Het is een kleine en significante smet op mijn voor de rest vlekkeloze, met talloze gezonde toespijzen en lekkere uitheemse broodsoorten gevulde carrière in de voedingsindustrie, ware het niet dat mijn huisgenoten mij om de haverklap treiterend aan het incident herinneren, door strategisch overal waar ik kom zo’n doos in mijn blikveld te plaatsen.

Alleen door te dreigen met vergeldingsacties en dat ik vanaf nu weer varkenssnuit en rauwe koeiendarmen ga gebruiken als beleg hielp. Allemaal de schuld van corona, dus.

De dagen lopen door elkaar als inkt op een blad papier dat te lang in de regen gelegen heeft. Ik weet nauwelijks nog het verschil tussen week en weekend, ochtend of avond, laat staan op welke dagen wie naar welke school gaat en of die daar dan boterhammen bij nodig heeft. In mijn hersenpan hangt mist.

In rusthuizen zorgt men dan voor een grote kalender met dag en jaar op, boven de televisie die altijd aanstaat, zelfs als het alleen maar winterbeelden op Canvas zijn. Maar ik zit niet in een rusthuis, of het moet zijn dat ze me na het broodfiasco overgebracht hebben en dat ik het nog niet door heb.

Actie, rust en regelmaat lopen elkaar in de weg en in elkaar over en maken een bouillabaisse van mijn dagen. Alles is een kwestie van organisatie, maar een eindeloos lijkende plas tijd, schijnbaar zonder begin en einde, valt moeilijk te organiseren.

Al zijn er ook voordelen: vorige week dacht ik dat de lente er al aankwam, met die waterige zon en wat merels in de tuin die het fluitend op hun heupen kregen. De winter is niet eens halfweg.

De verwarring treft ook de allergrootsten. Zo wilde Ben Weyts in Het Journaal van afgelopen zondag graag overleg plegen met de minister van Sport, pas een fractie van een seconde later beseffend dat hij dat zelf was. En is.

Als hij binnenkort over zichzelf in de derde persoon gaat spreken, zou ik veiligheidshalve toch de sleutels van zijn Jaguar verstoppen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234