Woensdag 24/07/2019

Opinie

De brutaliteit van een staatssecretaris

Bob Pleysier is voormalig directeur-generaal Fedasil.

Theo Francken, staatssecretaris voor Asiel en Migratie (N-VA). Beeld Photo News

Bij zijn aanstelling tot staatssecretaris voor asiel en migratie (2014) maakte ik een korte analyse van zijn eerste beleidsnota (DM 15/10/2014). De conclusie van dat stuk: "Theo Francken timmert hard aan zijn nieuwe functie: hij wordt staatssecretaris voor Asiel- en Migratiebestrijding. De N-VA en hijzelf zullen best met die nieuwe titel kunnen leven. En de gemiddelde Vlaamse burger wellicht ook."

Bob Pleysier. Beeld Jimmy Kets

Die conclusie krijgt in Franckens nieuwe 'Algemene beleidsnota Asiel en Migratie' (27/10/2016) een Orbaneske bevestiging. Een milde quotering leert dat deze beleidsbrief voor één vijfde neutrale informatie geeft: overzicht van de asiel- en migratieproblematiek, cijfers, het geplande migratiewetboek,... Eén vijfde geeft (licht) positieve maatregelen: zijn crisisbeleid, herneming opvangmodel, betere begeleiding kwetsbare profielen, enkele regels over integratie en arbeidsparticipatie.

Al de rest, drie vijfde dus, is 'muren en prikkeldraad', twee termen die ik even uit een opiniestuk van Kristof Calvo leen (DM 2/12): een nieuwkomersverklaring, scherper toezicht op gezinsherenigingen, strijd tegen misbruik studentenvisa, verhoging retributie voor regularisatieaanvraag van 215 naar 350 euro, invoeren van een gemeentelijke retributie (maximum 50 euro), strakkere toepassing Dublin-akkoorden, met zelfs terugsturen van mensen naar Griekenland (een land waaruit Francken zijn ambtenaren heeft teruggeroepen wegens te onveilig !), invoeren van de tijdelijkheid van vluchtelingenstatus, met mogelijkheid om dat statuut in te trekken, de strijd tegen 'oneigenlijke' beroepsprocedures, versterking van grens- en kustwacht, uitbreiding van het sanctierecht in de opvangcentra, het counteren van incidenten met Afghaanse jongeren, het opnieuw opsluiten van kinderen,... En als pièce de résistance het hoofdstuk 'Terugkeer' dat een kwart van de hele beleidsnota inneemt. Afsluiten doet Francken met 'Fraude' en 'Veiligheid en radicalisme'.

Eén vlaag ijzige poolwind. Van enige empathie met, laat staan bescherming van de miljoenen migrerende mensen wil de staatssecretaris niet verdacht worden. Enig positief geluid over asiel en migratie is er niet te horen, iets wat je toch zou verwachten van een staatssecretaris met die titel. In zijn boek 'België land zonder grens' (2012) sprak Francken nog over het stimuleren van actieve migratie. Maar ook dat is nu verdwenen: het stuk studentenmigratie bestaat uit één paragraaf over het tegengaan van misbruik van studentenvisa. Arbeidsmigratie krijgt één cryptische paragraaf over de Europese richtlijn 2011/98/EU, de adviezen van Raad van State en hoe hopeloos moeilijk de toepassing wel is in het complexe België.

Dat staatssecretaris Theo Francken zo denkt en werkt wisten we al. Maar de brutaliteit waarmee hij zijn rechts discours vandaag kan hard maken krijgt nog amper tegenwind. Op een debat in het provinciehuis in Leuven (28 november jl.) verdedigde hij zijn harde lijn met de sneer dat het "dit is ofwel ultrarechts". Een antwoord dat ook de critici binnen de meerderheid intussen te horen kregen. De socialistische vertegenwoordiger in het debat gaf geen weerwerk, en de vertegenwoordiger van Sant Egidio, een christelijke lekengemeenschap die vluchtelingen helpt, hield kop in kas, "want morgen moet ik met dit beleid rond de tafel". De vertegenwoordiger van Frontex concludeerde zelfvoldaan dat Europa "op de goede weg is". Uit de zaal kwamen twee kritische vragen die Francken niet beantwoordde, want "ik weet dat de mensen mij gelijk geven, van Maaseik tot De Panne".

In de krant van vrijdag en zaterdag kwam er toch weerwerk. Calvo, Lanjri, Eeckhout, en Elchardus stelden dat gelijk in vraag. Dat is goed, want de maatschappelijke oppositie tegen het brutaal rechtse beleid bleef lange tijd beperkt tot een héél klein piepje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden