Woensdag 11/12/2019

Opinie

De Antwerpse socialisten zijn nog niet reddeloos verloren

Laurens Deprez en Antoon Stessels. Beeld ID/ Susan Banafti

Antoon Stessels, Erik De Bruyn en Laurens Deprez, namens sp.a Rood 2.0.

Verenigd links staat op zijn achterste poten en Twitter ontploft, nu de Antwerpse sp.a officieel gesprekken start met Bart De Wever (N-VA) om mee in het stadsbestuur te stappen. Dat bestuur wil liefst zijn rechtse agenda blijven uitvoeren, maar met een comfortabele meerderheid en ‘vrede met links’. 

Sp.a wordt nu al bekritiseerd om werkelijk alles over te hebben ‘voor de postjes’. De realiteit is nog droeviger: met een sterke linkse oppositie, in de vorm van Groen en PVDA, dreigt sp.a zowel in het bestuur als in de oppositie in de vergetelheid te geraken. 

De enige weg daaruit is nú de interne dissidentie een stem geven en de partij nú te beginnen heruitvinden. Goed nieuws is dat we lokaal voorzitter Tom Meeuws mee hebben. Benieuwd of hij de stap durft zetten.

Hoe je het ook bekijkt: sp.a is gedoemd om compleet van de kaart geveegd te worden. In de oppositie zou ze zij aan zij staan met de PVDA (8,72 procent) en Groen (18,08 procent), de twee partijen die sinds een paar jaar de stemmen van links zijn geworden ten nadele van sp.a (11,45 procent, goed voor evenveel zetels als het Vlaams Belang).

In dat vijvertje valt amper nog te vissen. Tom Meeuws gaf tijdens een gesprek onlangs nog toe: “De vakbond zijn we waarschijnlijk nog een behoorlijke tijd kwijt. Die stemmen ofwel voor PVDA, ofwel ondertussen ook al voor rechtspopulistische partijen.” De afkeer voor een rechts beleid is bij de vakbonden groot, de afkeer voor de sociaaldemocratie is vooral bij de vakbondsbasis nog groter.

Twee kampen

Sp.a-leden vallen uiteen in twee kampen. Zij die de toetreding tot het bestuur steunen zien in deelname een manier om als sp.a toch nog enigszins te wegen. Dat kan alleen gebeuren als sp.a een belangrijk symbooldossier (mobiliteit, energie of armoedebestrijding) echt als een pluim op haar hoed kan steken. In dat geval kan de partij mits slim management een reputatie uitbouwen rond dit ene thema.

Een bijkomend effect zou kunnen zijn dat het de N-VA uit haar ivoren toren haalt en deels ontmaskert. “Blijkbaar is N-VA dan toch niet zo vies van de sossen.” En: “Blijkbaar valt er toch met die sossen samen te werken.” Rechts en extreemrechts zullen er garen mee kunnen spinnen, wat de rechterzijde dan weer kan verzwakken. Immers: hoeveel N-VA-stemmers zitten te wachten op het ultieme verraad van oppergod De Wever: samenwerken met de sossen? Sp.a zou er relatief sterk uit kunnen komen. Natuurlijk, als...

De tegenstanders van een mogelijke toetreding hebben evengoed een krachtig argument: oppositie met sp.a, PVDA en Groen zou de vorming van een rood-groen front krachtiger en geloofwaardiger maken. Het zou de tegenstellingen tussen links en rechts verder verscherpen. De vraag blijft wel: welke tegenstellingen zal links precies op de spits drijven? Want daar heeft de marktleider op links, Groen, zichzelf al in de coulissen gereden door aan de kiezer een ambitieus ecologisch programma te presenteren, om vervolgens een breekpunt te maken van hoofddoeken achter het openbaar loket.

Naar een ruime, linkse partij

Vraag bij dit laatste scenario blijft voor ons: hoe zal de sp.a hier wel bij varen?

Sp.a Rood is ervan overtuigd dat we de mensen die nu rechts stemmen – die brede, werkende middenlaag van de bevolking – moeten kunnen terughalen naar een ruime, linkse partij. Een socialistische partij is absoluut noodzakelijk, met een nieuwe naam, nieuwe gezichten, een nieuw programma én een nieuwe cultuur. Noem ze gerust de SP, of Links. 

De partij is de komende zes jaar sowieso op overleven aangewezen. Sp.a moet helaas kiezen tussen de pest – vergetelheid in de oppositie – en de cholera – vergetelheid in de meerderheid. De opeenvolgende verkiezingsnederlagen zijn hier de oorzaak van; de partijleiding van de afgelopen decennia is de schuldige.

Wij willen dus pleiten om met onmiddellijke ingang een tweede spoor te trekken, een dat een duurzame vernieuwing van de partij toelaat. Laat sp.a Rood als tendens toe, verspreid het Roodboek binnen de partijkanalen. Als sp.a in Antwerpen aan de macht gaat deelnemen, laat sp.a Rood dan tegelijkertijd concrete voorstellen klaarstomen om er een bulldog van te maken. Zo kan de partij zowel mee besturen als op een gecontroleerde manier dissidente oppositie voeren. 

Vergelijk het gerust met de interne verdeeldheid binnen het Britse Labour, of die in de Duitse SPD rond de coalitiegesprekken. Als Tom Meeuws dit op poten kan zetten, dan hebben we misschien na mei 2019 nog een partij die we een zoveelste adem kunnen geven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234