Maandag 30/11/2020
Marnix Peeters.Beeld DM

ColumnMarnix Peeters

Dat zal wel die kale van De Morgen zijn

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Een journaliste had mij de tekst van een artikel over sexual harassment toegestuurd waarin een dame anoniem getuigde over hoe zij door een man, de vriend van een vriendin, was lastiggevallen tijdens een avondje uit in Brussel, twee jaar geleden. De man had geprobeerd haar te kussen en was, toen zij dat afhield, agressief geworden.

De getuigende dame had het over ‘een intelligente, grappige vijftiger die elke week fijnzinnige stukjes schrijft waarin hij blijk geeft van veel menselijk inzicht, empathie en een rijke verbeeldingskracht’.

‘Gaat dit over jou?’, wilde de journaliste zonder omwegen weten. ‘Zo ja: het is nooit te laat om sorry te zeggen. Daar ben ik van overtuigd.’

Ik antwoordde haar dat haar vraag platvloers was, bedreigend en volstrekt onbeschoft, en blokkeerde het mens vervolgens op alle beschikbare kanalen.

Dit soort van nattevingerjournalistiek was me al een tijdje op de zenuwen aan het werken, zei ik tegen mijn vrouw, maar als je er zelf het voorwerp van wordt, wordt het akelig. Het zijn de neveneffecten van Charlie, de excrementen van #MeToo: op basis van wat ondiepe elementen op heksenjacht gaan, de naamloze vertelsels aaneenrijgen en iedereen verdacht maken die geen militante feministe is.

Dat ben jij juist wél, zei mijn vrouw lachend.

Een vijftiger die elke week stukjes schrijft: dat zal wel die kale van De Morgen zijn, die zullen we eens aanpakken, zei ik. Komaan, ouwe, excuses aanbieden, en rap wat! Wat een vulgair, eerloos gedrag is me dat.

Wel fijnzínnige stukjes, zei mijn vrouw.

Waar komt het idee vandaan dat je journalistiek mag bedrijven op basis van anonieme getuigenissen?, zei ik. Dat je daar in zeer uitzonderlijke gevallen al eens gebruik van maakt, tot daar aan toe. Maar de stukken van deze heldinnen staan stijf van gefluister, van vermoedens en insinuaties. Het levert niks op, het brengt niets bij en het creëert een sfeer van permanente achterdocht. Het doet de samenleving rotten van binnenuit.

Je kunt ook gewoon blij zijn dat ze bij ‘intelligente, grappige vijftiger’ meteen aan jou denken, zei mijn vrouw. Hebben ze Sven Ornelis aangeschreven?

Sven Ornelis is geen vijftiger, zei ik. Maar dit krijg je dus als je fezelt: je maakt een heleboel intelligente, grappige mannen nodeloos verdacht. Uitgerekend journalisten zouden daar kritisch en omzichtig mee moeten omgaan – anders ben je geen haar beter dan de eerste de beste giftong die van achter de sanseveria’s de passanten in het oog houdt en ’s anderendaags bij de bakker gaat rondfluisteren wie er volgens haar allemaal iets slechts in de zin heeft.

En geen haar beter dan de engerds die met hun geroddel die kleuterjuf van De Blokkendoos op de knieën hebben gekregen, zei mijn vrouw. Er is weinig verschil tussen zulke zaken: ze hebben haat en misprijzen als uitgangspunt en domheid als voedingsbodem, en ze hebben het potentieel om mensenlevens kapot te maken. Dat sommigen dat nu nóg niet lijken door te hebben, is verbluffend.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234