Dinsdag 20/08/2019
Warda El-Kaddouri. Beeld DM

Column Warda El-Kaddouri

Dat Nederlands mijn moedertaal kon zijn, kwam niet in hen op. Een doctoraat in taal- en letterkunde was blijkbaar onvoldoende

Warda El-Kaddouri is literatuurwetenschapper en freelancejournalist. U leest haar columns hier nog de hele week.

Diversiteit is een hol begrip geworden. Van slogans zoals ‘diversiteit is realiteit!’ krijg ik inmiddels de kriebels. Bedrijven hebben de innovatiekracht van diverse teams ontdekt. Culturele organisaties willen dolgraag een breder publiek bereiken. Media willen het vertrouwen opkrikken door divers journalistiek talent aan te trekken. De bewustwording stijgt. Alleen maar goed nieuws, toch? Wrong. 

Als je even doorvraagt naar naar een plan van aanpak, doorprik je al snel de lege retoriek. Beleid? Is er niet. Budget? Nada. Netwerk? Noppes. Prioriteit? Euh... Kort samengevat: iedereen heeft er de mond vol van, maar niemand doet écht iets. In het beste geval is er een jaarlijkse workshop die wordt gegeven door een bijna gepensioneerde witte man, en in het slechtste geval wordt diversiteit louter ingezet als marketingtool. Van inclusie is geen sprake.

Hoe zit het met media? Als lid van een Nederlandse denktank over journalistiek en als pas begonnen freelancejournaliste bezocht ik enkele redacties. Het was pijnlijk om met eigen ogen vast te stellen dat de soms honderdkoppige redacties in de Lage Landen leliewit zijn. De redacteurs die hun stinkende best doen om er wél een prioriteit te maken, staan er vaak alleen voor. ‘Maar Warda, we vinden ze gewoon niet.’ 

Tijdens een gesprek met een potentiële opdrachtgever werd mijn meerwaarde voor de redactie erkend, maar werd tegelijk mijn beheersing van de Nederlandse taal in vraag gesteld. Dat Nederlands mijn moedertaal kon zijn, kwam niet in hen op. Dat ik een doctoraat in taal- en letterkunde heb, was blijkbaar onvoldoende. Ik wilde net niet schreeuwend in een kussen heel hard weglopen. Zo vind je ze inderdaad niet.

Diversiteit en inclusie in een bedrijf of organisatie krijg je niet door enkel en alleen de intentie uit te spreken. Als je verwacht daar een pluim voor te krijgen, ben je onderdeel van het probleem. Diversiteit en inclusie vragen om een langdurig investeringsproces van tijd, energie en geld. 

Zoals Zoë Papaikonomou het verwoordde op het onlineplatform Nieuw Wij, bestaat er geen toverformule voor diversiteit of een inclusiefee die het gebouw binnenzweeft en ‘met één luttele zwaai van haar toverstaf de inclusieve werkomgeving voor elkaar [weet] te krijgen waar zij al jaren hard om roepen, maar nauwelijk werk van maken’. Het is maar de vraag of we de verloren jaren nog kunnen inhalen. If they don’t give you a seat at the table, bring a chair, was het motto van de gender gap op de werkvloer. Ik zie echter steeds meer mensen die hun energie liever stoppen in het opzetten van hun eigen platformen en projecten. If they don’t give you a seat at the table, build your own goddamn table. En wie kan het ze in hemelsnaam kwalijk nemen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden