Dinsdag 22/10/2019
Beeld Tim Coppens

Column John John en Missy

Dat je dochter zoveel belang hecht aan het nachtje uit slapen is best merkwaardig

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (10) en Missy (6).

Het is woensdag en ze vraagt wanneer het dinsdag is. Nog een week, schat. Missy fronst de wenkbrauwen. Je had net zo goed een millennium kunnen zeggen. Hoelang duurt een week niet voor iemand voor wie een kwartier geduld soms nog te veel gevraagd is.

Het is donderdag en ze vraagt wanneer het dinsdag is. Dat vraagt ze even open en oprecht als de dag voordien. Ze hoopt echt dat het antwoord ditmaal ‘Nog een kwartiertje’ zal zijn en dat ze dat dan nog veel te lang zal vinden.

Het is vrijdag en in de gang struikel je over een reiskoffer met slaapmat. Je geliefde haalt de schouders op. Die schouders zeggen: langer was ze echt niet tegen te houden. Je dochter staat trots bij de rode koffer. Ze vraagt: ‘Wanneer is het dinsdag?’

Dinsdag, denkt je dochter, is zowat de belangrijkste dag tot dusver van haar zesjarige leven. Het is de dag waarop ze definitief groot wordt. Dat gaat ’s avonds gepaard met een overgangsritueel. Dinsdag mag ze, als orgelpunt van haar kleuterloopbaan, met de klas op school logeren.

Met haar moeder overloopt ze de inhoud van de reiskoffer. Dat doet ze voortaan dagelijks, tot het dinsdag is. Een hoofdkussen en slaapzak. Een tasje van K3 met tandenborstel, pasta en washand. Verse kleren. Een extra plekje voor het knuffelkonijn. Het zit er allemaal in, elke dag weer.

Dat je dochter zoveel belang hecht aan het nachtje uit slapen is best merkwaardig. Voor sommige klasgenootjes zal het werkelijk de eerste keer zijn dat ze buitenshuis verblijven zonder mama of papa. Tranen zullen onvermijdelijk vloeien. Moeders wordt desalniettemin met aandrang verzocht niet bij de schoolpoort te gaan hangen. Dat maakt het alleen maar erger.

Niets daarvan bij Missy. Logeerpartijtjes worden uitgewisseld als Pokémon-kaarten: “Als ik vrijdag bij jou mag, mag jij dan volgende woensdag bij mij?”

En als het dan onvermijdelijk dinsdag is, wil ze meteen uit bed naar school toe. Hoelang nog? “Nog een halfuur schat.” Ze baalt, want hoelang zou zo’n mysterieus halfuur nu weer duren. “Even lang als drie spelletjes Bunny Hop.”

Zo telt ze de konijnengezelschapsspelletjes af, tot ze – eindelijk – de deur uit mag met haar rolkoffer bij de hand. Geen seconde aarzelt ze wanneer ze bij de drempel van de school komt. Amper krijg je de tijd om haar een afscheidszoen te geven, die toch net die ene fractie langer duurt dan anders. Het enige wat ze nog wil weten is: “Zou ik híér het handvat van de koffer al toeplooien, of pas bij de klas?”

Wanneer je ’s avonds je zoon vraagt wat hij zich nog herinnert van die ene nacht logeren op school als ­kleuter, zegt hij: “Dat we mochten spelen op de grote speelplaats en dat die helemaal alleen voor ons was.”

En plots begrijp je wat je dochter die avond zal leren kennen. Vrijheid. Een geest die de fles uitgaat en nooit meer te vangen valt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234