Zondag 18/08/2019

Standpunt Tine Peeters

Dag 74 na de verkiezingen en er is nog altijd een schimmenspel aan de gang

Tine Peeters. Beeld Tim Dirven

Tine Peeters is journalist. 

De huidige formatie is voor alle toeschouwers, inclusief de journalisten, nog het best te vergelijken met de allegorie van de grot van Plato. 

In de allegorie van die Griekse filosoof zitten vastgeketende slaven in een grot, met hun rug naar de buitenwereld. Het enige wat ze zien, zijn de schaduwen die het vuur in de grot op de wand projecteren. De slaven denken dat deze schaduwen de realiteit zijn, maar wat ze zien, is slechts een schim van de werkelijke wereld. 

Deze allegorie gaat eigenlijk over de kennisleer en de ideale staat van Plato, maar daar gaat het niet om. Waar het wel om gaat, is het schimmenspel op dag 74 na de verkiezingen van 26 mei. 

Slechts een handjevol politieke kopstukken bepaalt alles, maar hen kunnen de gevangenen in de grot – u en ik – niet waarnemen. De meeste politici, ook van de partijen die aan zet zijn, evenmin. Ook zij zitten te ver van het vuur om alle schaduwen juist in te schatten.

Meerdere versies

Het maakt dat er elke dag meerdere versies van de zogenaamde ‘realiteit’ de ronde doen. Over de mogelijke coalities, strategieën, tactieken en timing. De ene dag lijkt door een vage contour op de grotwand een paars-gele constructie voor Vlaanderen meer waarschijnlijk, de volgende dag een oranje-blauwe, en nog een dag later is de raketcoalitie met CD&V, sp.a en Open Vld the talk of the town. Maar doen die mogelijke allianties de ronde omdat ze de waarheid zijn of net omdat de toeschouwers dat moeten denken? 

In de vorige formaties bleek vaak pas maanden later dat alle waarnemers de schaduwen op de muur van de grot helemaal verkeerd hadden geïnterpreteerd. De geheime ontmoetingen tussen Elio Di Rupo en Bart De Wever (juni 2010), hun weekend onderhandelen met hun vertrouwelingen in Vollezele (juli 2010), of het etentje met Didier Reynders en De Wever (augustus 2010) in het Brusselse sterrenrestaurant Bruneau waren alle drie bepalend voor de regeringen die daarna zouden volgen – voor Di Rupo I én Michel I – maar op het moment zelf bleven ze volkomen onzichtbaar. 

Misschien – of beter: hopelijk – blijkt over een paar uren, dagen of maanden dat De Wever en Di Rupo al meer dan twee maanden een masterplan aan het uitwerken zijn voor België en zijn deelstaten, en dat daar zelfs geen schaduw van te zien is in de grot. Waarschijnlijker is dat ze zelfs niet op dezelfde plek zitten, maar elk in hun eigen grot, bij hun eigen vuur, zich blind starend op hun eigen realiteit. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden