Vrijdag 30/10/2020
Hugo Camps.Beeld DM

ColumnHugo Camps

Corona wekte de vrees voor een economisch inferno, het is een culturele collaps geworden

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

Er wordt steeds meer geklaagd over de uitdovende coronadiscipline. Lamento’s van een postzegelmoraal. Wil men dan dat we hier in boomhutten gaan hokken, ieder voor zich? De bevolking leeft al maanden niet meer als god in Frankrijk. Ze deint achteloos mee op het treurrefrein van de mondmaskertjessoap. Toen in Antwerpen de avondklok werd ingevoerd – waar is die oorlog? – bleef massaal protest achterwege. De avondklok in een stad waar zo veel Joodse mensen wonen: fijngevoelig was het niet.

Nog iedere dag wordt er hier geofferd in de strijd tegen een virus. Zeur dan ook niet. Opa en oma die niet meer samen een modewinkel in mogen voor de keuze van een zomerjasje hebben meer reden tot verontwaardiging. Wat zij meemaken is masochistisch getreiter.

Kunstencentrum De Roma heeft beslist zijn deuren tot het einde van het jaar te sluiten. De kosten werden hoger dan de inkomsten. De sluiting van De Roma is geen fait divers. Het is een chirurgische ingreep die zware littekens achterlaat. De ziel wordt weggenomen uit een sociaal weefsel.

Zeker een stad met avondklok heeft nood aan een tegengeluid voor de stilte. Al zijn het maar spelende kinderen en wat geroezemoes in een theaterzaal. De Roma heeft in haar programma’s altijd gezorgd voor gewetensonderhoud, ook al weerklonk soms doffe hoempapa in de zaal. De inzet was de heffe des volks. Maar de zaal staat al maanden leeg. Het kunstencentrum is door corona drooggelegd. En nu sluit het zelfs de deuren.

De hele cultuursector is drooggelegd. In het geval van De Roma betekent dat ook maatschappelijke ontwrichting. De burgers zijn een ontmoetingsplaats kwijt, een ruimte voor verstandhouding, raciale sereniteit en geloof in het samenzijn. Als er één kunsttempel is die geen dag mag sluiten, dan wel De Roma. Bron van maatschappelijk cement en emotionele cohesie. Een kerk ook voor andersdenkenden.

Het is leuk dat Nederlanders nog naar Antwerpen komen voor het nuttigen van een stroopwafel. Maar waar blijft nog de bevoorrading van een honger naar cultuur? Een stad, een regering schrapt die levenslijn niet voor een handvol hooligans. Die gaat zelf bloembakken hangen aan de gevel van cultuurhuizen. Als teken van troost.

Corona wekte de vrees voor een economisch inferno, het is een culturele collaps geworden. De sluiting van De Roma is nochtans veel dramatischer dan de sluiting van een ijssalon. Dit verlies wordt niet meer goedgemaakt.

Het is de hoogste tijd voor een cultureel offensief. Met het wegvallen van de festivals lijkt ook de behoefte aan culturele eenwording verdwenen. Dat is de valse schijn van een crisis die het publieke leven marginaliseert. Je hoopt dat de overheid de meubelen nog gaat redden, maar zij geeft kennelijk niet zoveel om creativiteit en scheppingsdrang. Voor de overheid zijn Bach, Handke en Stromae toeristen. Misschien valt het economisch nog wel mee, maar cultureel zijn we gebrandmerkt door corona.

 Aan de deuren van De Roma zouden nu wenende vrouwen moeten staan. Ze zijn er niet. Hadden we maar een Michelle Obama die het woord tot ons richtte.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234