Maandag 16/09/2019
Hugo Camps Beeld Bob Van Mol

column

Charly voor de vrienden: het succes van Charles Michel in Vlaanderen

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

De populariteit van premier Charles Michel komt in Vlaanderen in de buurt van de volkschouchous Radja Nainggolan en Kevin De Bruyne. Met evenveel gemak zou hij zondag de winnaar van de Ronde van het podium kunnen duwen. Charles is hot in Vlaanderen. Hij haalt er een absolute meerderheid in zijn eentje. En toch, je zou hem alles nageven, behalve een plebisciet. Echt sexy is hij niet, een redenaar à la Paul-Henri Spaak ook niet, aimabel, dat wel, maar stijfjes in de conversatie. Ook niet dat je zegt hij gaat visionair Mitterrand en Brandt achterna. Charles blijft gewoon van Jodoigne.

Toch is er iets. Toen ik hem laatst door de gangen van het Kremlin zag lopen, dacht ik: hij kan regelrecht naar Madame Tussauds. Aan dat lange lijf moet weinig geretoucheerd worden. Ik moest even aan John Cleese denken.

Het ligt ook aan de Vlamingen die in een leider graag een zweem présidentiel terugvinden. Nou, dat heeft Michel wel in zijn DNA en in zijn regeerstijl. Nooit daalt hij af in de krabbenmand van het compromis. Pas als de neuroses van de coalitiepartners uitgemolken zijn, steekt hij de lichten aan. Hij vermijdt ruzies met sterkhouders als Jambon en Francken en defensiekneus Steven Vandeput laat hij gewoon leegbloeden. Zijn politiek instinct doet hem vooral stationair draaien.

Ook slim: hij overvalt de media niet. Niet zoals minister Ben Weyts die bij de VRT een abonnement heeft lopen om elk weekend uitgebreid als een dompteur in beeld te komen. Niet als minister Geens die overal waar een camera loopt bisschoppelijke handen schudt van twee op een.

Er is de suggestie van nederigheid die in Vlaanderen aanslaat. Iedereen weet dat Bart De Wever de premier van dit land is, maar Michel hoor je daar niet over. Hij houdt zich groot en schat zijn manoeuvreerruimte perfect in in een regering van Vlamingen met een Waalse appendix. In Wallonië komt zijn populariteit niet eens aan 30 procent. Misschien zit er wel een klein suïcidaal trekje aan de premier. Een air van: après moi le déluge…

Een niet te onderschatten voordeel voor zijn stabiliteit is de schimmige oppositie. Er is niet eens een oppositieleider. Dan heb je als premier vrij spel in timing, discours en referenties. Charles Michel kan zich zelfs oefenen in staatsmanschap naar het buitenland en Europa toe. Hij wordt zelden gemist in het halfrond.

Deze Waalse liberaal heeft Vlaanderen aan de macht gebracht en dat krijgt hij cash terugbetaald in liefde. Alleen komt de dag dat er ook weer Walen mee aan tafel zullen zitten voor een regeerakkoord en is de Vlaamse hype niet langer een garantie voor succes. Het lijkt me trouwens ondenkbaar dat de Waalse publieke opinie vrede blijft nemen met een zeepbel als Didier Reynders. Onze warmbloedige landgenoten willen wel weer eens het geluid van een cirkelzaag horen.        

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234