Dinsdag 30/11/2021

OpinieFarhad Manjoo

Californië is niet langer dat zorgeloze paradijs

De 'Dixie Fire' raast door de Genesee Valley in Californië. Beeld Getty Images
De 'Dixie Fire' raast door de Genesee Valley in Californië.Beeld Getty Images

Farhad Manjoo is columnist bij The New York Times en inwoner van Californië.

Hollywood had eigenlijk in New Jersey moeten liggen. In die nogal saaie staat vond Thomas Edison immers de Kinetograph en de Kinetoscope uit, zijn goedkope filmcamera en projector. Het was ook daar en in New York dat de eerste grote filmhits werden gemaakt, vaak door Edisons eigen bedrijf.

Maar tegen 1920 was de jonge filmindustrie naar Californië verhuisd. De eerste camera’s hadden veel licht nodig, zodat er vaak buiten of op sets in de open lucht werd gedraaid. Anders dan in het bewolkte noordoosten van de VS vonden de studio’s in het zuiden van Californië zon in overvloed, plus een grote variëteit van schitterende landschappen: oceanen, woestijnen, bergen, allemaal vlakbij.

Die zon en die natuur hebben veel mensen naar hier gebracht en houden ze hier. Wij zijn niet alleen aan het licht en de aangename gematigde temperatuur van Californië verslaafd, maar ook aan het gevoel dat je hier buiten even prettig leeft als binnen.

Een staat die van de natuur leeft, zou er ook aan kunnen doodgaan. Nu Californië steeds vaker door hittegolven, droogte en branden wordt getroffen, begin ik me vragen te stellen over de toekomst van mijn staat. Is Californië nog altijd Californië als het weer een vijand wordt in plaats van een bondgenoot? Als de zomer, het seizoen waarin de Gouden Staat ooit op zijn prachtigst was, van een hemel in een hel verandert?

Want zo denk ik nu over de nazomer in mijn staat. Zeven van de tien grootste bosbanden in de geschiedenis van Californië werden in de drie voorbije jaren opgetekend. Dit jaar hebben we al onze eerste grote brand: de Dixie Fire, die al bijna een maand in de buurt van het Lassen National Forest woedt. Het is de tweede grootste brand in de geschiedenis van de staat en hij heeft bijna 200.000 hectare bos en honderden gebouwen verwoest.

De rook van de Dixie Fire en andere branden heeft zich over meer dan 1.600 kilometer verspreid en verstikt de lucht tot in Denver en Salt Lake City. In de Bay Area van San Francisco, waar ik woon, is de lucht voorlopig goed, maar niemand verwacht dat het zo zal blijven. Net als vorig jaar zullen de mondmaskers hier een dubbel doel hebben, binnen om aan het virus te ontsnappen, buiten als filter tegen rook en zwevende as.

Onze problemen zijn natuurlijk niet uniek, want overal op de planeet laat het weer zich van zijn akeligste kant zien. Bovendien is Californië ondanks zijn aangename klimaat nooit gespaard gebleven van slecht weer en natuurrampen. In een essay over de droge en gevaarlijke Santa Ana-winden die soms in het zuiden van Californië waaien, beschreef auteur Joan Didion het klimaat als ‘gekenmerkt door occasionele maar brutale extremen’. Ze noemde het weer in Los Angeles als ‘het weer van de catastrofe, van de apocalyps’.

Ik geef haar gelijk. Toen ik in Orange County opgroeide, zag ik vaak krantenkoppen over droogte en grondverschuivingen, bosbranden, El Niño, de Santa Ana-winden. Je kon de aarde nooit helemaal vertrouwen. Je kon niet vergeten dat de grond onder je voeten op elk moment kon beven en dat alles om je heen verwoest zou worden.

Het verschil tussen toen en nu is niet de aard van de rampen, maar wel hun regelmaat. De ‘brutale extremen’ zijn niet langer occasioneel, ze zijn gebruikelijk geworden. Het ‘weer van de catastrofe en de apocalyps’ is geen gril meer, het is gewoon het weer.

Mensen die Californië bestuderen, spreken soms van een ‘weerbelasting’. Het leven in deze staat kan frustrerend zijn, het is duur, er is te veel verkeer, je betaalt hoge belastingen, de ongelijkheid is zelfs voor de VS erg groot. Maar misschien is dat gewoon de prijs die je voor geweldig weer betaalt.

In een opiniepeiling in 2015 werd aan Californiërs gevraagd of ze waarschijnlijk in Californië zouden blijven wonen en zo ja waarom. De respondenten noemden een waslijst van problemen, maar meer dan 70 procent zei dat ze nergens anders zouden willen wonen. Hun belangrijkste reden, met een grote voorsprong, was het weer. Mensen zijn tot veel offers bereid om in een streek te wonen waar het buiten zo prettig is.

Precies het belang dat wij aan mooi weer hechten, is de reden waarom de klimaatverandering de identiteit van de staat kapot zou kunnen maken. The Mamas & the Papas zongen over Californië als een zorgeloos paradijs. Los Angeles was veilig en warm. In een niet heel verre toekomst zullen Los Angeles en andere plaatsen misschien meer een nachtmerrie zijn dan een mooie droom. Veel te warm en allesbehalve veilig, alle bladeren verbrand, de lucht asgrijs.

© 2021 The New York Times Company

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234