Donderdag 22/10/2020
Hugo Camps.Beeld DM

ColumnHugo Camps

Cafés zijn laagdrempelig en dus toegankelijk voor de volksmens. Is het rechtvaardig dat zij meer getroffen worden?

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

De coronatop van de regering (premier Alexander De Croo en minister Frank Vandenbroucke) hield zich niet hoog gezeten bij het aankondigen van strengere maatregelen tegen het virus. Vandenbroucke, niet de warmste causeur, trok bij vlagen de accordeon van sentiment open. Hij begreep de ontstemming van sommige burgers en betuigde iets van spijt. De Croo gaf er een volkse twist aan. Hij sprak met kleigrond aan de voeten.

Er lijkt een nieuwe communicatiestijl te zijn geïntroduceerd. Milder, zachter, conform het gemoed van de premier. Toch wordt doorgepakt met beschermingsmaatregelen tegen corona. Met name cafés moeten het ontgelden, in brak contrast met restaurants. Wat zou dan in termen van corona het verschil zijn tussen een café en een restaurant? Afstand? Scheer je weg.

De een moet vroeg op de avond sluiten, de ander mag met de klanten de nacht in. Pure discriminatie. De Brusselse lockdown is nog draconischer voor cafébazen. Regisseurs van brandhaarden? Ik waag het te betwijfelen.

Een etentje is de ouverture naar intimiteit en gezelligheid. De gasten gaan met het patrijsje mee de oven in en blussen de avond af met een pousse-café. Ze helpen elkaar in de jas en zijn geneigd tot een omhelzing. Juist in resto’s vouwen mensen zichzelf helemaal uit.

De anderhalve metersamenleving is in een restaurant evenveel utopie als in een café. Voor mannen van middelbare leeftijd is het restaurant trouwens ook café. Die gaan niet meer aan de toog hangen met jong spul .

Sfeer doet drinken en daar is er meer van in een eettent dan in een café. Dus corona mag zich klaarhouden. Distancing en sociale controle sterven weg in de loop van de avond. Eten is feesten en zo gedragen de gasten zich ook. Cafés zijn laagdrempelig en dus toegankelijk voor de volksmens. Is het rechtvaardig en legitiem dat zij door de coronamaatregelen meer getroffen worden dan heren, double breasted? Dan zitten we terug in een klassenmaatschappij die niet deugt. Dat maakt de banvloek van corona elitair en onverdraaglijk.

Viroloog Van Ranst was de eerste om de regering te feliciteren met haar verscherpte maatregelen. Hij lijkt me ook geen fanatieke bezoeker van het volkscafé. Het is een illusie dat het restaurant de mensen in surplace houdt. Er wordt van tafeltje tot tafeltje gecommuniceerd en vaak worden een paar stoelen bijgeschoven. De aanraking volgt. De sociale context van een diner is bijna even belangrijk als het vogeltje dat op het bord ligt. Cafés zijn iets minder generatieloos dan restaurants, maar dat wil niet zeggen dat de conversatie er inniger is. Juist niet. Ik ken genoeg mensen die een hele avond staan te polemiseren met de tapkast. En zie hoe roerloos oude freules hun portje komen drinken in Brusselse brasseries.

De regering heeft misschien de toon veranderd, maar we leven nog steeds in een verbodsmaatschappij. Dat had anders gekund. Bitter is dat kleine mensen weer het zwaarst getroffen worden. Zij die genoeg hebben aan een pintje en een stukje kaas.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234