Dinsdag 14/07/2020

Reportage

Brusselaars zijn niet bang: "Met terreurdreiging leer je leven"

De Brusselse Nieuwsstraat.Beeld Bob Van Mol

Een homobar, een politiekantoor, een burgerrestaurant, een winkelcentrum... De lijst met doelwitten in de hoofdstad mag elke dag langer zijn, de Brusselaars lijken niet banger te worden. "Met terreurdreiging leer je leven."

Het is iets voor twaalf uur. Voor het hoofdkantoor van AG Insurance op de Emile Jacqmainlaan staat een vrouw. Aan haar broek bengelt een badge, tussen haar vingers brandt een sigaret. Ze lacht ontspannen naar voorbijgangers.

Zou ze het bericht van haar werkgever gemist hebben? Het bericht met de gevarendriehoek dat woensdag naar 3.000 medewerkers werd gestuurd. "Verschillende bronnen berichten over terroristische dreiging in het centrum van Brussel. We adviseren je om je verplaatsing te beperken tijdens de lunchpauze."

Als ze de vraag krijgt voorgelegd, lacht ze hardop. "Ik heb dat spelletje nooit meegespeeld. Niet na de aanslagen, en dus ook niet nu." Volgens de vrouw is het bericht inmiddels weer ingetrokken. Maar mocht het nog gelden, dan zou ze ook op straat roken, aan De Brouckère lunchen en 's avonds de metro nemen. "Er is altijd en overal risico. Je kunt evengoed onder een auto lopen of een hartinfarct krijgen."

De waarschuwing van AG Insurance volgde nadat woensdag een mail van de terreurafdeling van de federale politie uitlekte. Daarin klonk het dat "verscheidene strijders Syrië verlaten hebben om naar Europa af te zakken". Eén groep zou richting Frankrijk trekken, een andere richting België. Daar zouden ze per twee aanslagen willen plegen "op een commissariaat, een McDonald's en de City 2".

Melissa Bax.Beeld Bob Van Mol

Niveau 3

Het OCAD, het orgaan dat de terreurdreiging voor ons land analyseert, verhoogde het dreigingsniveau niet. "Er is geen specifieke informatie die wijst op een imminente dreiging", was de reactie op de gelekte mail. Het niveau bleef ook gisteren op drie.

Gevolg: in de City 2 gingen alle acht ingangen weer open en werd het aantal militairen tot twee teruggebracht. Shoppers worden weer gewoon door een bewakingsagent tegengehouden, die hun tassen inspecteert. Een routineklus lijkt het, voor beide partijen.

Ook de mensen die vlak bij het winkelcentrum over de Nieuwstraat struinen, gaan niet gebukt onder het terreurnieuws. Ze kopen fruit, zeulen met zakken, parkeren hun fiets. "Welk terreurberichten?" Melissa Bax (24) is niet onder de indruk. "Ik denk dat vooral mijn grootouders, buiten Brussel, daar nog bang voor zijn. Niet de mensen die hier wonen en werken. Die hebben al leren leven met de terreurdreiging." Ze vertelt hoe ze haar leven niet anders wil gaan leiden. "Zelfs tijdens de lockdown ben ik sigaretten gaan kopen."

José Angeli, een zestiger die uit een drogisterij loopt, zegt vaker rond zich heen te kijken in een grote groep mensen. Maar hem binnenhouden, dat doen schreeuwerige voorpagina's niet. Integendeel. "Sinds 22 maart probeer ik net meer buiten te komen dan voordien. Om het goede voorbeeld te geven. Ik wil laten zien dat de straat van de mensen is, niet van terroristen."

Maar zoals Melissa en José denken, denkt niet iedereen. Bij sommigen doet het kleinste krantenbericht of een passant met opvallend grote tas nog steeds angstgevoelens opspelen. Bij Fatima Bakrim (43) bijvoorbeeld. De vrouw heeft een snoepwinkeltje in City 2. Achter de toog ligt een rood plastic mapje. 'Bericht aan de uitbaters van de winkels', titelt de brief die erin zit. En vervolgens, in het vet, 'City 2 is geen specifiek doelwit'. Het A4'tje neemt haar zorgen niet weg, zegt ze. Ze blijft kijken naar de ingang, of er geen mensen met grote tassen voorbij de bewakingsagent glippen. "Ook al is er niets ernstigs aan de hand, ik heb uit veiligheid toch maar de bus genomen vanochtend, en niet de tram."

Volgens haar zijn er sinds de aanslagen beduidend minder klanten. Ze wijst naar een pot snoepveters. "Daarvan verkoop ik er maandelijks nog twee. Vroeger waren dat er zes."

José Angeli.Beeld Bob Van Mol

Stuk van 50 cent

De toiletdame van de Quick reageert nuchter. "De ramadan en de examens: die houden ook klanten weg." Maar ze wil niet ontkennen dat terreur meespeelt. "Ik heb gelezen over de geviseerde hamburgerrestaurants. Maar wat moet ik ermee? Ik kan toch niet naar mijn baas bellen en zeggen: "Meneer, ik kom niet meer." Ze neemt een veel jongere Marokkaanse collega bij de arm. "Ik probeer vooral te denken aan het feit dat er veel meer goede mensen zijn." Ze kijkt de jongen aan. "Hij heeft mij op de dag van de aanslagen naar huis gebracht." Dan gaat haar blik plots naar een schaaltje waarin een nieuw stuk van 50 cent ligt. "Allez-y. Nu moet ik voortwerken."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234