Zaterdag 24/08/2019

Column

Brief aan Roos van Ees (2/2): ‘Je schrijft dat alleen de liefde ons kan redden. Jouw gebed is gehoord’

Beeld rv

Julie Cafmeyer is columnist.

Lieve Roos,

Woensdag schreef ik je een brief over je road trip in Amerika met Arnon Grunberg, waarvan het reisverslag in De Standaard verscheen. Jullie gingen op zoek naar de betekenis van relaties en seks anno 2019. Arnon heeft je net voor vertrek meegedeeld dat hij je gaat verlaten voor een andere vrouw. Jij deelt hem mee dat je zwanger bent. Toch besluiten jullie samen op reis te vertrekken.

Ik schreef je dat ik niet begreep waarom je bleef. In Arnons tekst lijkt het alsof jij voor jullie liefde blijft vechten met als antwoord een steeds terugkerende afwijzing. Je wil begrijpen waarom je verlaten wordt, maar op die vraag lijkt nooit een bevredigend antwoord te komen. Er is natuurlijk nooit een bevredigend antwoord op de vraag waarom we verlaten worden.

Hoe dan ook: jouw pijn wordt ingezet voor zijn verhaal. Arnon zegt dat hij zijn eigen pijn ook inzet, maar verheerlijkt zichzelf als ontsnappingskunstenaar. Hij geeft er zichzelf nog een schouderklopje bovenop als hij zegt dat hij “razendsnel onthecht”. Tenslotte “kan alleen de literatuur ons redden”, besluit hij. Hij als God van de Letteren, jij als wrak.

Op het einde van de reeks vertel jij jouw versie van de feiten. Je schrijft Arnon: “Voor jou is alles geoorloofd in naam van de literatuur. Literatuur is jouw excuus om een beul te kunnen zijn.”

Jouw tekst stelt vragen over autobiografisch schrijven. Hoe gebruik je het leven van een ander? Hoe is het als jouw pijn wordt ingezet voor duizenden lezers die de schrijver complimenteren om zijn prachtige, rauwe tekst? Hoe is het als jouw pijn verkoopt?

“Wreedheid en liefde liggen dicht bij elkaar”, schrijft Arnon. Maar de schrijver bepaalt natuurlijk zelf hoe wreed de liefde is in zijn verhaal.

Je schrijft dat je niet langer een personage wil zijn. Jij wil Arnon niet ontmoeten in een tekst, maar in het echte leven. Wat als het echte leven voorrang krijgt op de literatuur? Zou Arnon Grunberg zijn leven kunnen heruitvinden zodat de liefde zachter wordt?

Misschien ligt daar de catharsis van het schrijven: als we ons leven veranderen, beïnvloedt dit ons schrijven. We hebben een keuze. We kunnen ons leven veranderen opdat de liefde niet wreed hoeft te zijn.

De literatuur redt ons niet als we onszelf blijven opvoeren als een beul. Op die manier wordt schrijven een destructieve daad, een daad waarbij we anderen kwetsen en verliezen en misschien ook onszelf.

Ons leven kan de literatuur redden, niet omgekeerd. In die zin biedt jouw tekst aan Arnon een nieuwe inspiratie voor zijn schrijven. Wat een cadeau. Je schrijft dat alleen de liefde ons kan redden. Jouw gebed is gehoord, Roos. Ik bid met je mee. De liefde gaat altijd voor op de literatuur, als een mantra.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden