Vrijdag 14/08/2020
Marnix Peeters.Beeld DM

ColumnMarnix Peeters

Boef heeft de crew van ‘Iedereen beroemd’ op staande voet duidelijk gemaakt dat met hem niet te sollen viel

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

De wakkere lezer vraagt zich al enkele weken af hoe het met Boef gesteld is, de Spaanse boshond die wij de voorbije winter van de dood redden, en die nu gelukzalig glimlachend in zijn gouden mand in de Oostkantons ligt te dromen van sappige konijnen. 

De vraag stellen is ze beantwoorden: met Boef gaat het uitstekend. Hij kan al zitten en een poot geven als men hem daarom vraagt, weliswaar steeds met een snoepje als beloning. Hij slaapt zijn negen uren, wat overeenkomt met de onze. Hij sleept nog steeds elke ochtend alle dekens en kussens uit zijn nest de tuin in om ze te luchten, ook als het pijpenstelen regent, en zelfs dan worden wij, weliswaar soms sakkerend, overmand door affectie en kunnen wij een glimlach niet onderdrukken. Een glimlach bij het begin van de dag is altijd een goed idee.

Er zijn nog wat pijnpunten. Doordat hij zijn vormende maanden in lockdown bij ons heeft doorgebracht, is hij enkel aan ons gewend geraakt en is elke bezoeker een uitdaging. Sommigen lust hij, anderen niet — vooral diegenen die denken: ah, een hond!, en die denken dat varkentje wel snel even te zullen wassen. Toen de crew van Iedereen beroemd hier vorige maand op bezoek was, heeft hij die op staande voet duidelijk gemaakt dat er met hem niet te sollen viel, wat de opnames fel bemoeilijkte. 

Boef.Beeld Marnix Peeters

Op straat wordt hij al vaak herkend. Toen wij laatst in Ouren naar de Kirmesbaumaufstellung waren gaan kijken, waar heel wat Vlaamse toeristen waren, werd hem geregeld een vriendelijk ‘Ha, Boef!’ toegeroepen. Normaal wordt die Aufstellung gevolgd door een bacchanalische dorpskermis, maar door corona was die geannuleerd en troepten de dorpelingen gezellig wat samen in een oude schuur. Doordat er slechts twintig bakken bier waren, was het feest snel afgelopen. Zo’n corona is goed voor één keer, vinden ze in de Oostkantons. 

Het grootste euvel met Boef is dat hij wagenziek wordt. Mochten er lezers zijn die daar iets op weten, gelieve ons te helpen. We hebben al drie middeltjes uitgeprobeerd maar na een kilometer of dertig begint hij scheel te kijken en zet het vervolgens op een kotsen waarbij horen en zien vergaan. Dat is onplezierig voor ons maar vooral voor hem, aangezien hij er dan voor de rest van de dag als een zielig handdoekje bij ligt, wat dan weer óns hart doet bloeden. Met een hond ben je nooit klaar met je emoties, noch met het uitwassen van handdoeken. 

Het blijft dus een ingewikkelde puzzel, rijk aan vreugde en verdriet, waarbij wij ons gelukkig prijzen dat wij zoveel tijd hebben om ons met de schurk bezig te houden — er zijn mensen die een hond nemen en die vervolgens elke dag van ’s ochtends tot ’s avonds gaan werken, dat zijn natuurlijk rampen in de maak. Of toch heel veel eenzaamheid, waar geen beest beter van wordt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234