Dinsdag 15/10/2019
Beeld rv

Column Mark Coenen

Bij CD&V is het ballonnetje een molensteen geworden, die de partij steeds dieper in de ijskoude zee doet zakken

Mark Coenen is columnist van De Morgen.

“Men schiet toch niet op een ziekenwagen?” Met die op zijn gekende en hautaine toon uitgesproken volzin maakte wijlen Wilfried Martens het proces van de toenmalige BSP, die in 1974 naast de regering was gevallen. Het verschil met toen is dat CD&V nu de ziekenwagen is, die niet alleen zichzelf beschiet, maar dat ook ruim in beeld laat brengen voor iedereen die het zien wil.

En dat zijn er velen: leedvermaak is des mensen en is de zuurstof die het politieke vuur doet oplaaien. Men hoeft maar een vragenuurtje in de Kamer te volgen om die vileine grondtoon die zo veel discussies besmeurt te zien en te horen. Waarna er in Villa Politica nog een fijne krul aan wordt gedraaid, want Linda De Win kent haar job en haar pappenheimers. Schooltoneel voor sm’ers. CD&V gaat deze week nog een stapje verder. De beker moet leeg, de calvarieberg beklommen. Zelden of nooit zo veel zelfhaat gezien. 

Nu de partij contact heeft opgenomen met Wim Distelmans om op een ordentelijke manier de euthanasie te regelen, komen de ratten uit de spleten. Actuaprogramma’s bellen niet meer rond om studiogasten te vinden, ze staan aan te schuiven aan het onthaal van de omroepen. Onder wie de weduwe van bovengenoemde Wilfried. Het is een parade van gepensioneerden die ongegeneerd en ongestoord het proces mogen maken van de politieke familie waarin ze een carrière mochten uitbouwen en goed geld mochten verdienen.

Om Achiel Van Acker te citeren: “De galerij der totentrekkers was nog nooit zo rijkgevuld.”

Het heeft iets van een executie: daar mogen bij wet ook getuigen bij om te controleren of de massaverkrachter echt dood is. 

En het heeft iets Bijbels: “Rond het middaguur viel er duisternis over het hele land, die drie uur aanhield. In het negende uur gaf Jezus een schreeuw en riep luid: “Eli, Eli, lema sabachtani.” Dat wil zeggen: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?’ Het enige verschil is dat het niet het negende maar het achtste uur is wanneer Bart Schols in De afspraak met een demonische grijns weer een voormalige apparatsjik zijn of haar zeg laat doen.

Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. De communicatieverantwoordelijke van de partij heeft zich uit pure wanhoop al een paar keer ruggelings van de zesde verdieping van het hoofdkwartier in de Wetstraat willen smijten.

Het hele proces ademt de putjesgeur van het amateurisme: onervaren nieuwelingen worden in de vuurlinie opgeofferd, de grote Manitoes hullen zich in stilzwijgen of blijven zo wollig aan de oppervlakte dat de kijker er onwel van wordt.

Een verhaal dat bijlange nog niet af is in de openbaarheid brengen: het is een geheide truc van de politiek. Een ballonnetje oplaten om te kijken van waar de wind komt. Bij CD&V is die ballon een molensteen geworden, die de partij steeds dieper in de ijskoude zee doet zakken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234