Vrijdag 19/08/2022

OpinieLezersbrieven

Bezoekrecht in woon-zorgcentra beperken grenst voor mij aan psychologische mishandeling

null Beeld © Eric de Mildt
Beeld © Eric de Mildt

Een selectie van lezersbrieven aan onze redactie.

Lezers

Toestanden in wzc

Na een vierde coronagolf en de vele nieuwsberichten over ouderen die in woon-zorgcentra opgesloten zitten door corona ben ik ongerust en verontwaardigd over hoe het bezoekrecht er nog steeds kan worden ontnomen alsof het de normaalste zaak is, zonder enig voorafgaand overleg met familie.

Mijn moeder heeft alzheimer en verblijft op een gesloten afdeling in een woon-zorgcentrum. Er is een kamerisolatie van maar liefst 17 dagen waarvan 10 dagen zonder bezoekrecht. Wij kregen ook te horen dat indien er nog bijkomende besmettingen zouden zijn, de periode nog wordt verlengd. Dit pikt niemand meer. Het toppunt is dat er 11 personen op de afdeling meermaals negatief bleken te zijn getest op covid en dat hen tóch dagenlang hun bezoekrecht wordt ontnomen. Er zijn geen groepsactiviteiten en er is geen contact met andere bewoners mogelijk.

Ik hoor bij verschillende familieleden kwaadheid omtrent deze situatie, maar de beslissing werd genomen en wordt niet teruggedraaid. Er wordt vanuit het woon-zorgcentrum zelfs niet proactief nagedacht over creatieve oplossingen om toch bezoek mogelijk te maken of het welzijn te verbeteren. Dit wordt zelfs niet gestimuleerd, het zit zelfs niet in de werking geïntegreerd! Men zou bijvoorbeeld niet-besmette personen bij elkaar kunnen zetten tijdens het eten zodat ze wat meer sociaal contact hebben, maar dit gebeurt niet. Of bezoek mogelijk maken door bezoekers een FP2-masker te laten dragen en een PCR test te laten doen. En dit terwijl ik van het Vlaamse Agentschap Zorg en Gezondheid hoor dat er altijd een minimum aan bezoekrecht gegarandeerd moet worden.

Ik hoor van familieleden dat de mensen vereenzamen, ik zie dat mensen onrustig worden op hun kamer, dat ze panikeren, heen en weer lopen te ijsberen, om de haverklap aan de telefoon hangen met hun familielid uit nood aan sociaal contact, kortom: dat de mensen gewoon wegkwijnen. Mijn vertrouwen in dit woon-zorgcentrum is er ondertussen ernstig door beschadigd. Dit grenst voor mij aan psychologische mishandeling. Deze bewoners zijn allemaal mensen die de laatste jaren, maanden of weken van hun leven doormaken en die dan zo worden behandeld! Schandalig.

Ken Santens

Taal papa

Ik ben heel blij te lezen dat Kind en Gezin mee gaat met zijn tijd (Ook taal papa telt voortaan mee: ‘Hallucinant dat ze daar nu pas mee beginnen’, DM 31/1). Hoeveel kinderen in een tweetalig of meertalig gezin leven is niet meer te tellen. Ik ben zelf tweetalig opgevoed en heb dus ook een moedertaal (het Frans) en een vadertaal (het Nederlands).

Ik denk dat het ook belangrijk kan zijn de taal te kennen die de basistaal van het gezin is. Voor mij is dit niet mijn moedertaal, maar wel mijn vadertaal (het Nederlands). Velen gaan ervan uit dat de moedertaal de hoofdtaal is van het gezin, maar ook dit is heden niet meer juist.

Voor sommigen kan de basistaal ook een derde taal zijn, bijvoorbeeld het Engels .

Veronique van Merris, VBS Pistache

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234