Maandag 17/06/2019

Uitkijkpost

Beste Wouter Beke, het probleem zijn niet de rechtse populisten, maar partijen zoals de uwe

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een boze, bezorgde of blije brief aan de (m/v/x) van de week.

Beeld Studio Caro

Beste Wouter Beke,

Ik schrijf u met gevoelens van louter barmhartigheid, daartoe aangespoord door de spindoctor in mijzelf, die altijd klaarstaat om politici uit een benarde situatie te bevrijden – in uw geval: uit al dat gedoe na die rare tanktweet die u deze week verstuurde.

Het stond in vrijwel alle kranten: vlak voor uw vertrek naar Antwerpen liet u zich vorige dinsdag fotograferen naast een tank op een plein in uw thuisbasis Leopoldsburg. U zette die foto op Twitter met de mededeling dat u, gelet op al die granaten in de Scheldestad, ‘gepast vervoer’ had voorzien. Nu u na ongeveer honderd jaar in de Antwerpse oppositie zit, kan een grapje jegens het stadsbestuur er wel af, zult u gedacht hebben. Niet geheel onterecht. Zolang hij daar geen gewoonte van maakt, mag zelfs een christendemocraat al eens lachen – voor de precieze dosering verwijs ik u graag door naar Rik Torfs.

Helaas wist niet iedereen uw geintje te smaken. Burgemeester Bart De Wever vond dat u een gebrek aan klasse had vertoond, en in Villa Politica werd u op het matje geroepen als had men u betrapt op wildplassen in de parlementaire wandelgangen. Linda De Win trok bijna letterlijk aan uw oren met de waarschuwing dat u voortaan beter moet oppassen, en daarna kwam ene Wouter Verschelden met diepzinnige frons verklaren dat u met die tweet uw eigen ruiten had ingegooid. Gelet op het feit dat Twitter door sommige andere politici afwisselend wordt gebruikt als een galg, een schietkraam en een vuilnisbak, vond ik dat oordeel buiten proportie – alsof De Win en Verschelden in het kalifaat gasboetes zouden uitdelen aan IS-strijders omdat ze sigarettenpeuken op straat gooien. U stond bij die publieke vernedering op televisie maar wat schaapachtig te lachen.

Sta me toe dat ik u twee scenario’s voorstel om voortaan beter en slimmer te reageren. Voor het eerste baseer ik mij op de modus operandi van Bart De Wever zelf. Die is zeer eenvoudig: als je wordt aangevallen, hang dan eerst het slachtoffer uit en sla vervolgens dubbel zo hard terug. U had dat bijvoorbeeld kunnen doen door sluw aan te knopen bij de ‘yogasnuivers’ waar de N-VA-voorzitter het onlangs over had. Kent u de beroemde Humo-column nog waarin Tom Lanoye bekende Vlaamse homo’s, die toen nog in de kast zaten, outte door alleen de medeklinkers van hun naam te vermelden, met onder meer het showbizzkoppel ‘Lc pprmnt’ en ‘Brt Kll’? Wel, u zou zo’n lijstje kunnen maken van alle u bekende politici die zich weleens in een warm bad laten glijden en niet de aderen, maar de neusgaten wijd openzetten om wat weerbaarheid op te snuiven. U zou daar dan grijnzend aan kunnen toevoegen dat het toch al gauw een granaat of vijf per maand zou schelen mochten die luxegebruikers alvast stoppen met hun consumptie.

Tussen haakjes: ik ga er nu voor het gemak even van uit dat het aantal cokeheads bij uw partij significant lager ligt dan bij sommige van uw concurrenten – jazeker, ik geloof nog in de zelfbeheersing en algehele zedelijkheid van de modale christendemocraat.

De weg van het fatsoen

Vandaar het tweede scenario dat ik u wil voorleggen, want met de BDW-strategie komt u nooit weg. Die is niet per se ongepast in de Wetstraat, maar ze past niet bij ú – u moet het anders aanpakken. U moet, mijnheer Beke, de smalle weg van het simpele fatsoen kiezen. De verkiezingen in Nederland bewijzen eens te meer dat het geen zin heeft om rechtse populisten achterna te hollen, om te zeggen dat ze de juiste vragen stellen maar de foute antwoorden geven. Dat zeggen we hier al dertig jaar, met alle bekende gevolgen vandien. Uw partijgenoot Pieter De Crem, die het stuur naar rechts wil trekken, heeft dat nog niet begrepen – hij is de man die tot bloedens toe met een hamer op zijn vinger blijft kloppen in de overtuiging dat het verhoopte pijnstillende effect ooit zal intreden.

Voorts lijkt het mij aangewezen om strenger op te treden als Hendrik Bogaert dreigt met een totaalverbod op de hoofddoek. Het volstaat niet om dan zuinigjes te mompelen dat zulks het partijstandpunt niet is, nee, u moet dat héél duidelijk maken – een beetje zoals u dat met Viktor Orbán hebt gedaan. Leg eens uit wat uw personalisme precies inhoudt, bijvoorbeeld – dat mag met filosofen en af en toe een moeilijk woord erbij. De kiezer wil meer dan een voorzitter die, zoals dat heet in uw jargon, “goede beslissingen” wil nemen “voor de mensen”. Dat is geen politiek. Politiek is dingen zeggen waar anderen het mee óneens kunnen zijn. Het probleem, mijnheer Beke, zijn niet de rechtse populisten. Het probleem zijn partijen zoals de uwe: gezapige clubjes vol politieke dutsen die bang zijn om altijd en overal de eigen koers te blijven varen. Doe daar iets aan.

U mag deze raad in de wind slaan. Maar weet dat de kiezer in staat is om de pin uit de granaat te trekken. En dan passen al uw verkozenen straks in die ene tank, daar op dat pleintje, bij u thuis in Leopoldsburg. Stuurt u ons een foto?

Ik wens u veel sterkte,

Joël De Ceulaer

Joël De Ceulaer Beeld Eric de Mildt
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden