Maandag 21/09/2020

UitkijkpostJoël De Ceulaer

Beste Reuzegommers, dit wordt een gestoord bruut briefje

Beeld Studio Caro

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een boze, bezorgde of blije brief aan de (m/v/x) van de week. Hier kunt u die brief lezen of beluisteren.

Beste Reuzegommers

Normaal gesproken ben ik op deze plek altijd buitengewoon bedachtzaam, soms zelfs een beetje terughoudend. Ik probeer een kalm en evenwichtig oordeel te vellen en streef alleen maar de nuance na. Vandaag zou ik op die zachte aanpak een uitzondering willen maken. Ik ga er eens een beestig en bruut briefje van maken, een gestoord bruut briefje, waarin zelfs nazi’s zullen opduiken. Ik neem aan dat u daar geen bezwaren tegen hebt. Als je ooit stoelgang hebt gemaakt op een medemens, dan kun je tegen een stootje.

Maar laten we het eerst nog even stil maken in onze hartjes en gedenken dat wij in een rechtsstaat leven. Het zijn niet de media die u kunnen of mogen veroordelen, dat kan alleen een rechter. U bent volkomen onschuldig aan wat u ook ten laste wordt gelegd, tot het tegendeel op overtuigende wijze wordt bewezen. U verdient de beste verdediging, een correct proces en, bij veroordeling, een rechtvaardige straf. Dit alles gezegd zijnde, pleiten de tot dusver bekende feiten niet meteen in uw voordeel. Sanda Dia is gefolterd, vergiftigd en gestorven. Waarna u allen fluitend en whatsappend uws weegs ging.

Deportaties

Laat ik met de deur in huis vallen, als was ik een SS’er tijdens een razzia in pakweg 1944 – kijk, daar zijn de nazi’s al! Om wat orde te scheppen in de overvloed aan individuele verschillen, deel ik mensen die ik ken gemakshalve op in twee duidelijke groepen: de treinenvullers en de verzetshelden. De treinenvullers – yep, daar zijn de nazi’s weer – zijn mensen die in bepaalde omstandigheden vlotjes bereid zijn om mee te werken aan de ergste deportaties. De verzetshelden gaan, welja, in het verzet en vallen nog liever dood dan een medemens kwaad te doen of gestoord te bejegenen. Ik beweer niet dat ik de verzetshelden altijd meteen herken, maar treinenvullers heb ik in de loop van mijn leven toch al een paar keer foutloos gedetecteerd. Men herkent ze aan hun gore lafheid en hun neiging om naar boven te likken en naar beneden te stampen.

U bent, voor zover ik dat nu kan beoordelen, een stelletje enthousiaste treinenvullers. U bent in staat om ’s morgens de vrouw te wekken met ontbijt op bed, het huiswerk van de kinderen na te kijken, nog snel een pagina Goethe te lezen met een streepje Schubert op de achtergrond, en dan sofort aan de slag te gaan: beestenwagons vullen! En nee, men hoeft daarvoor geen diabolische persoonlijkheid te hebben. Het kwaad manifesteert zich vaak op zeer banale wijze. Denk aan de Grote Treinenvuller – nazi-alarm! – Eichmann.

Ik zeg niet dat ik de Grote Verzetsheld ben. Dat weet je pas als het zover is, als je tegen alle groepsdruk in toch durft te protesteren, desnoods door jezelf op de sporen te leggen. Maar heeft één van u dat gedaan? Geroepen dat het genoeg geweest was met die smeerlapperij, tussenbeide gekomen, geweigerd om nog langer mee te werken? Of bleef u met zijn allen, zonder uitzondering, rücksichtslos doorgaan?

Pijpbeurt

Ik heb mij als student nooit in de positie bevonden dat ik die keuze moest maken. Het toeval wil dat ik een jaar lang op kot heb gezeten op vijftig meter van uw stamkroeg en er toch nooit zelfs maar een teennagel heb binnengezet. Daarnaast heb ik mij de ellende van zelfs een brave Germania-doop bespaard door er gewoon niet aan mee te doen. Ik kan mij voorstellen dat het een band schept – hoe zwaarder en bruter de doop, hoe sterker de band. Als de ene Reuzegommer advocaat wordt en de andere rechter, dan kan later in de rechtbank een knipoog volstaan om even stiekem terug te denken aan het vreugdevolle moment waarop de advocaat zijn gevoeg deed op de rechter, waarna de rechter de advocaat bij wijze van wederdienst een lekkere pijpbeurt verschafte – een positief en verbindend project, als het ware. Tussen haakjes: ik wacht vol ongeduld op getuigenissen van vrouwelijke studenten en wat die allemaal te verduren hebben gekregen in het kader van uw studentikoos vertier.

Revolutie

Sta mij toe te besluiten met een krachtige oproep aan alle jongeren die ooit nog aan de universiteit zullen terechtkomen – een oproep die ik al eerder deed: doe niet mee aan welk doopritueel dan ook. Het verschil tussen een gewone doop en een doop bij Reuzegom is niet fundamenteel, maar gradueel. Vernederen is vernederen, dwingen is dwingen, zuipen is zuipen, uitlachen is uitlachen, vetzakkerij is vetzakkerij – ook als er geen levens in gevaar worden gebracht. Wie gaat studeren, doet dat hopelijk met het oogmerk om een kritisch en zelfstandig burger te worden. En dat word je niet door jezelf te onderwerpen aan de grillen van treinenvullers.

Ik hoop, beste Reuzegommers – die ‘beste’ tikken doet pijn aan mijn vingers –, dat uw tragische daden een revolutie mogen veroorzaken. Laten wij met zijn allen Sanda Dia eer betonen door hier en nu een punt te zetten achter alle dooprituelen en initiatierites. Het is 2020, de middeleeuwen zijn voorbij. Nu met de borst vooruit de 21ste eeuw tegemoet.

Justice for Sanda!

Joël De Ceulaer, senior writer

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234