Zondag 20/09/2020

UitkijkpostJoël De Ceulaer

▶ Beste Pieter De Crem, dat was geen debat, maar collectieve zelfbevrediging

Beeld Studio Caro

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een boze, bezorgde of blije brief aan de (m/v/x) van de week. Hier kunt u die brief lezen of beluisteren.

Beste Pieter De Crem

Het risico bestaat dat Google deze brief de komende jaren zal blijven opduikelen telkens als mensen een onbetamelijke zoekopdracht intikken. Ik wil het met u namelijk hebben over pornografie – in de veronderstelling dat een man van de wereld zoals u daar geen principiële bezwaren tegen zal hebben, zeker niet omdat ik de bewuste term louter zal gebruiken in de overdrachtelijke betekenis van het woord. Ik zal u niet lastigvallen met verhalen over de vele manieren waarop het menselijk lichaam in seksueel verband kan worden aangewend. Nee, ik wil het met u hebben over bepaalde verschijnselen die voor sommige mensen zó lekker, verrukkelijk en on-weer-staan-baar zijn dat ze er welhaast door geobsedeerd raken. Zoals dat met huis-, tuin- en keukenporno kan gebeuren.

U hebt vast al gehoord van food porn, immo porn of design porn, voor mensen die kicken op foto’s van respectievelijk weelderige slagroomtaarten, kubusvormige villa’s of mooie, maar ongemakkelijke stoelen. Welnu, mijnheer de minister, zo zijn er de laatste tijd nog twee vormen van metaforische porno opgedoken. Deze zomer, en vorige week.

Testikels

De zomer kende vele hoogtepunten. Maar de gebeurtenis die u en uw politieke collega’s het hardste wist op te winden, deed zich voor op het strand van Blankenberge, waar een stel dronken en balorige Brusselse jongeren slaags raakte met de lokale politie. Mochten dat geen jongeren met een migratieachtergrond geweest zijn, dan zou zo’n vechtpartijtje hooguit een kolom op pagina 14 van Het Laatste Nieuws hebben gevuld. Nu stond het hele land in brand, en werd u als minister van Binnenlandse Zaken gesommeerd om tekst en uitleg te geven in de bevoegde parlementaire commissie. Verkozenen des volks hadden het op wellustige wijze over ‘tuig’, ‘gespuis’ en ‘crapuul’ en wilden van u horen waarom men de betrokkenen nog niet bij hun testikels had opgehangen. Geen nood, grijnsde u: ‘Die kerels zijn hier niet de baas en zullen dat nooit worden.’

De lange lockdown zal er wel voor iets tussen zitten, maar terwijl ik dat parlementaire spektakel zat gade te slaan, besefte ik als in een openbaring plotseling wat het wérkelijk was. Dit was geen ernstig debat, dit was pure collectieve zelfbevrediging, een circle jerk van alfamannetjes (m/v/x) – politiek gespuis dat zich bij ieder incident met allochtone jongeren te buiten gaat aan schunnig gedrag. Om de metafoor nog eens te gebruiken: u en uw collega’s waren vurig aan het kicken op allochtonenporno. Hoe pervers die fixatie is, blijkt uit de frigide stilte waarmee u en de rest van de Wetstraat reageren op granaten in Antwerpen, geprivilegieerde studenten (zo van die kerels die hier ooit de baas zullen zijn) die hun gevoeg doen op een jongen die aan het sterven is in een put vol ijs – of een Slowaakse man die overlijdt nadat een NSDAP-divisie van de politie een kwartier op zijn rug is gaan zitten, terwijl een stagiair ondertussen de macarena danste. Toen men u ook daarover tekst en uitleg vroeg, klonk u aanvankelijk nogal zuinig: u wilde eerst weten in welke “omstandigheden” een en ander had plaatsgevonden.

Genaaid

Even sloeg de angst mij om het hart. Zou het nu echt zo zijn dat je in dit land beter bij de politie kunt gaan en een Slowaak versmachten dan op het strand met een parasol naar de politie te gooien? Nee, zo bleek gelukkig een paar dagen later, toen u onder druk van de pers en de oppositie ook over het lot van Jozef Chovanec klare wijn moest schenken. De natie is u dank verschuldigd voor de helderheid die u ons verschafte: Jan Jambon was op de hoogte of had dat moeten zijn en heeft ons dus – hoe gaan we dat nu eens voorzichtig formuleren – nóg maar eens bij de neus genomen. Genaaid, zeg maar, om een beetje bij onze beeldspraak te blijven.

Dat brengt mij bij de tweede nieuwigheid in metaforisch pornoland. In plaats van mijzelf nog langer druk te maken over zoveel politiek amateurisme, heb ik besloten om de knop helemaal om te draaien. Als er nog eens een coronamaatregel fataal uitpakt, of een geval van vreemdelingenhaat de Kamer op z’n kop zet, of een formatiepoging op de klippen loopt, dan ga ik niet boos worden of mijzelf nog maar eens aanstellen op Twitter – nee, bij de volgende politieke farce ga ik proberen om daar ten volle van te genieten. Het is onderhand zo ellendig dat we het evengoed lekker, verrukkelijk en on-weer-staan-baar kunnen vinden. We betalen belastingen voor iets. Ik zal al die strapatsen voortaan dan ook beschouwen als politieke porno. Political porn: masochistische nieuwsconsumptie voor de brave burger. Na corona kunnen we feestjes bouwen om in groepsverband naar Het Journaal te kijken, als betrof het een orgie der democratie.

Gangbang

In dat verband: mag ik u vragen om geen parasol in de wielen van de Vivaldi-formateur te steken? Mocht CD&V op verkiezingen aansturen, dan zal uw partij volgens mij door de burger getrakteerd worden op een fameuze gangbang.

Erotische groeten

Joël De Ceulaer, senior writer

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234