Zaterdag 14/12/2019

Uitkijkpost

Beste Peter Goossens, ik heb de verklaring voor uw populariteit gevonden

Beeld Studio Caro

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een boze, bezorgde of blije brief aan de (m/v/x) van de week.

Beste Peter Goossens

Ik probeer al heel mijn leven een beperkt aantal principes hoog te houden. Een van die principes luidt dat ik nooit veel meer dan honderd euro zal besteden aan een lunch of diner voor twee personen. U zult mij dan ook nooit aantreffen in een sterrenrestaurant, en al zeker niet in uw Hof van Cleve, de eetgelegenheid waarmee u deze week opnieuw, als enige Belg, drie sterren oogstte in de befaamde autobandengids.

Dat principe is ingegeven door mijn relatief eenvoudige afkomst en de overweging dat je een bedrag waarvoor je een maatpak, een solide fiets of het integrale oeuvre van Jeroen Brouwers kunt aanschaffen, niet met z’n tweeën in één keer opsoupeert. Mensen die dat wel doen, hebben vermoedelijk geld te veel en leiden een stuurloos, decadent bestaan; of ze kunnen alles via fiscale aftrekbaarheid afwentelen op de modale belastingbetaler. De minder fortuinlijke gasten besparen misschien op de voeding, kledij en medische zorgen voor hun kinderen om één keer per jaar te kunnen uitpakken bij hun vrienden. Tot slot, ook dat valt niet uit te sluiten, zal een aantal van uw gasten het in Hof van Cleve gewoon lekker vinden – van uw succulente cuisson tot uw exquise emulsies. Ik ken een paar van die foodies, zoals zij zich noemen, maar als zij vertellen over hun culinaire belevenissen, trekt er altijd een waas voor mijn ogen, alsof ik mij plots in een ander universum bevind – ik zit dan naar hen te luisteren zoals een koe naar experimentele jazz.

Vedettenstatus

Dat heb ik ook telkens als er een topkok ter sprake komt op een redactievergadering, en het bijbehorende plan om u of een van uw vakbroeders te gaan interviewen. Ik verzink dan in gedachten en probeer mij in te beelden wat ik aan een topkok zoals u zou willen vragen, om na minutenlang uitputtend gepeins de keukenhanddoek in de ring te gooien. Er zijn nu eenmaal een paar mysteries waarop het antwoord buiten mijn bereik ligt. Wat is de formule die de kwantumfysica verzoent met de relativiteitstheorie? Waarom kijken er ook volwassen naar F.C. De Kampioenen? En waarom hebben journalisten koks tot de vedettenstatus verheven? Met alle respect, want zelf ben ik een kluns in de keuken, maar we interviewen toch ook geen toploodgieters, topverplegers en toppostbodes?

Het zal aan mij liggen, dus. Heb ik altijd gedacht. Aan mijn magere inschattingsvermogen van de wensen die de moderne krantenlezer eropna houdt. Ik mis iets, maar wat? Sinds deze week, mijnheer Goossens, heb ik daarover een hypothese, die ik u hierbij graag ter beoordeling voorleg. Ik denk dat ik de verklaring voor uw populariteit gevonden heb.

Genadeloos

Mijn pollepel viel terwijl ik domweg naar de radio aan het luisteren was: in een itempje over de tweeduizendste aflevering van Dagelijkse kost onthulde een wetenschapster dat mannen die naar dat programma van Jeroen Meus kijken, vaker koken dan mannen die nooit naar dat programma kijken. Daardoor zou de indruk kunnen ontstaan dat kijken naar Dagelijkse kost het appetijt om te koken aanscherpt. Terwijl het natuurlijk precies andersom is: mannen die koken, kijken vaker naar Dagelijkse kost. Nogal wiedes. Het is een klassieke fout: oorzaak en gevolg die – voor de goede zaak – worden omgewisseld. In dit geval om de indruk te wekken dat het oude rollenpatroon kan worden doorbroken door mannen vaker naar Dagelijkse kost te laten kijken. Quod non. Geloof me.

Maar ineens besefte ik wat iedereen uiteraard al wist: ’s lands sterrenkoks zijn allemaal mannen! Sterker nog: geen grotere macho dan de chef in een sterrenkeuken. Het ritme is moordend: de chef moet zó vroeg naar de markt en zó laat nog sluiten dat hij volgens mij soms moet opstaan nog vóór hij is gaan slapen. Ook de stijl is genadeloos: de chef moet zich ten aanzien van zijn personeel gedragen als een kampbeul. In uw geval bereikt dat fanatisme een Olympisch niveau: u scoort niet alleen bij Michelin, ook Gault & Millau vindt u de beste, met 19,5 punten op 20 – ik breek mij nu het hoofd over de vraag hoe u dat halve puntje bent kwijtgespeeld: een groententorentje dat omviel, het parapluutje in de dame blanche vergeten, of een ober die op de dag van de controle niet had geflost?

Sterke man

In elk geval is dit mijn hypothese: de populariteit van u en uw collega’s sluit aan bij het collectieve verlangen naar een Sterke Man, die met discipline en precisie zijn troepen op het slagveld aanstuurt. U mag de stichting van een nieuwe politieke partij overwegen.

Uw succes is zelfs duurzamer dan dat van de Vlaamse toppoliticus bij uitstek. De parallel is te opvallend om niet te zien: net als Bart De Wever staat u sinds 2004 aan de top. Maar terwijl één man bij N-VA de poten onder de stoel van de voorzitter aan het doorzagen is, blijft u onbedreigd. Pas als diezelfde man, Theo Francken dus, ook in úw keuken opduikt, om de zaak over te nemen en samen met Zuhal Demir ballekes in tomatensaus te maken, weet u dat uw tijd gekomen is.

Alle goeds en veel succes

Joël De Ceulaer, senior writer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234