Vrijdag 04/12/2020

UitkijkpostJoël De Ceulaer

▶ Beste Johan Van Overtveldt, laten we u de Hetero noemen

Beeld Studio Caro

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een licht satirisch getinte brief aan de (m/v/x) van de week. Hier kunt u die brief lezen of beluisteren.

Beste Johan Van Overtveldt

Iedere politicus van enige betekenis verdient een bijnaam die blijft kleven. Jean-Luc Dehaene was de Loodgieter, Bert Anciaux de Bleiter; Bart De Wever is de Calimero en Frank Vandenbroucke de Professor. Laten we u voortaan de Hetero noemen. Wie u in het Europees Parlement passeert, kan nu stilletjes fluisteren: “He’s straight.”

Zo deed u het vorige dinsdag ook, na een persconferentie over de Europese begroting: tegen uw woordvoerder fluisteren dat mijn onvolprezen VRT-collega Riadh Bahri niet “Misses Bahri” maar “Mister Bahri” is, om er dan aan toe te voegen: “He’s gay.” Waarna Vlaanderen collectief omverviel van zoveel tactloze wereldvreemdheid. Akkoord, u was zich er niet van bewust dat de microfoon uw woorden zou oppikken en dat kan iedereen overkomen – soms denk ik dat Mia Doornaert zich er in De afspraak ook niet altijd van bewust is dat de microfoon haar woorden oppikt. Maar toch, de eerste vraag die ook ik mij stelde, was: waarom zou je zoiets überhaupt zeggen? Uit welke troebele hoek van je hersenen komt zo’n opmerking plots tevoorschijn gefloept, als betrof het een morsige aardappelneus die uit een verkeerd bevestigd mondmasker schiet?

Het leek wel alsof u per se de Meest Irrelevante Opmerking Ooit Uitgesproken Door Een Politicus op uw naam wilde schrijven. “Ich bin ein Berliner”, maar dan andersom. “It is mister Bahri, he’s gay.” “It is mister Bahri, he lives in Schaerbeek.” “It is mister Bahri, his cat is sick.” “It is mister Bahri, he likes to watch airplanes.” Ik bedoel: het was raar.

Schorseneren

Eerst dacht ik: in de hersenen van de heer Van Overtveldt bevindt zich nog een hoekje dat is ingericht met eikenhouten meubels uit de jaren vijftig, waar nog een toile cirée op de keukentafel ligt en moeder de vrouw de gehele dag in een schort loopt te poetsen. In dat hoekje van zijn brein doet de kostwinner iedere avond eerst een ommetje langs zijn minnares, om daarna thuis een varkenskotelet met schorseneren te eten, en vrouw en kinderen te trakteren op een tirade over de stand van de wereld in het algemeen en de verwildering der zeden in het bijzonder. “Met die politiekers en die homo’s en al!”

Gelukkig besefte ik bijtijds dat ik u, omwille van een misschien volkomen onschuldige verspreking, al te zeer dreigde te stigmatiseren. En dat wil ik niet op mijn geweten. Het is al triest genoeg dat ik u in september 2011, toen u hoofdredacteur van Knack werd, niet eens de kans heb gegeven om uw bladenmakerskunsten te tonen, maar vrijwel terstond ontslag heb genomen – en het op een rennen zette alsof mijn leven ervan afhing. En dus maakte ik de cultuurchristen in mij wakker en besloot ik het incident eens op een heel andere wijze te bekijken. Met meer empathie en begrip voor uw positie. U zette mij op flukse wijze aan het denken, wat in deze sombere periode een prestatie mag heten.

Debatfiches

En zo gebeurde het dat ik er nu van overtuigd bent dat u – onbewust en ongewild – een belangrijke kanteling op gang hebt gebracht inzake onze omgangsvormen. Wij moeten opmerkingen zoals de uwe, mijnheer Van Overtveldt, niet krampachtig proberen te vermijden, nee, wij moeten daar juist een gewoonte van maken. Waarom zouden wij onze seksuele geaardheid en andere existentiële voorkeuren verborgen houden voor de medemens? Waarom pakken we er niet mee uit? Ja, ook op politieke persconferenties! “Goedemiddag, ik ben mijnheer X, ik ben homo, atheïst en vegetariër, en ik had eens een vraagje over de begroting van de Europese Commissie.” Neem het niet persoonlijk, maar politici moeten dan ook over de brug komen: “Goedemorgen, ik ben een man die wel pap lust van de vrouwtjes, ik ga elke dag joggen, eet graag vlees, en kom hier een debatfiche voorlezen die de propagandadienst van mijn partij in elkaar heeft geflanst.”

Zou dat niet handig zijn, én een bron van vermaak in deze doffe tijden? Laten we daarom nog een stapje verder gaan, en elke burger sterk aanbevelen – verplichten kan later nog – om middels badges of andere accessoires zijn/haar geaardheid en voorkeuren kenbaar te maken. Heteromannen dragen een cowboyhoed, homomannen een lederen kepie, ik roep maar iets. In een volgende fase kunnen we eventueel ook onze woningen optuigen met symbolen die duidelijk maken tot welke seksuele obediëntie we behoren. Dat heeft voordelen, vraag maar aan uw nationalistische broeders in Warschau, die tijdens hun jaarlijkse mars feilloos een volksvijandig flatgebouw wisten te detecteren aan de hand van een regenboogvlag – zo’n vlag die uw partijvoorzitter niet achter het loket wil.

Begrotingen

Ik heb begrepen, mijnheer Van Overtveldt, dat u zich ondertussen hebt verontschuldigd, ook middels een telefoontje naar de heer Bahri zelf. Was dat echt nodig? Ik probeer mij nu te verplaatsen in uw brein vlak na die persconferentie. Misschien dacht u: zo’n homo, begrijpt die wel iets van begrotingen? Dat lijkt mij nog een onderzoekje waard door de N-VA-studiedienst!

Nostalgische groeten

Joël De Ceulaer, senior writer

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234