Maandag 20/01/2020
Beeld VTM

De brief van Jules

Beste Evi, het verbaast me niet dat je steeds hotter wordt

Elke week op deze plaats: onze tv-watcher Jules Hanot schrijft een brief aan een schermfiguur.

Geachte mevrouw Hanssen, beste Evi,

Het klinkt misschien wat hard, maar het overkomt me zelden of nooit dat ik medelijden voel met schermgezichten in actie. Ze hebben tenslotte zelf voor een onzeker risicoberoep gekozen en worden daar middels een glamoureuze BV-status en een doorgaans vette pree rijkelijk voor beloond.

Toch had ik een beetje met je te doen tijdens de ultieme stembusgang van Mijn pop-uprestaurant. Die kabbelde plots zo saai voort dat van de met veel toeters en bellen aangekondigde finale niet veel meer overbleef dan een brok chaotische televisie. Verbaasd zag ik hoe jij met een blik van lichte paniek in de mooie ogen van hot naar her rende om iedereen die zich toevallig in je buurt bevond een microfoon onder de neus te duwen.

Het leek nergens naar en toen de deurwaarder eindelijk met twee koffertjes kwam aanzetten om de titanenstrijd tussen de culinaire vosjes Chloé en Magali en het sympathieke tacofabriekje van Miette en Willem met een cheque van 100.000 euro te beslechten, slaakte ik een hoorbare zucht van opluchting. "Het is toch de Evi niet meer van vroeger", meldde ik teleurgesteld aan mijn huisgenoten die - "Wij kijken niet naar zulke onnozele programma's" - ongeïnteresseerd de schouders ophaalden om vervolgens weer in hun 'goed boek' te duiken.

Pas 's anderendaags vernam ik dat snode hackers met een cyberaanval de boel hadden gesaboteerd, zodat jij als bevallige gastvrouw wel verplicht was om met professioneel enthousiasme de onverwachte verlengingen vol te lullen.

Dat stelde me op een merkwaardige wijze gerust. Langzaam maar zeker naar de 40 sporende tv-dames kunnen zich immers weinig uitschuivers veroorloven en even begon ik, gelukkig geheel ten onrechte, zelfs voor het begin van een fin de carrière te vrezen.

En dat zou ik bijzonder jammer vinden, Evi. Je ligt me immers nauw aan het hart als speelse en spontane leading lady met grote mond, hoog babegehalte en onmiskenbare X-factor. Zelfs na vijftien slopende tv-jaren nog een pittige, gevarieerde en lekkere cocktail van uitbundig animeermeisje, sexy wild wijf en slimme carrièrevrouw. Een overlever pur sang die ooit bescheiden begon als huppelend achtergrondzangeresje in de Samson en Gert-kerstshows en door pretfabriek Studio 100 snel gepromoveerd werd tot 'nichtje van de burgemeester'. Via het vj-schap bij muziekzender TMF en een korte passage bij Sporza doorgegroeid tot de grande dame van VTM.

Al moet ik wel toegeven dat mijn bewondering voor jou oneindig veel groter is dan die voor de eindeloze rist programma's die je met aangeboren flair, uitdagende looks en flamboyante persoonlijkheid probeert op te leuken.

Iemand moet het doen en omdat ik bij wijze van aangenaam tijdverlies toch enkel voor jou keek, heb ik ze (bijna) allemaal gezien.Twee keer per week dineerde ik in Mijn pop-uprestaurant. Regelmatig vertoefde ik op de exotische eilanden van Expeditie Robinson, waar je licht verwilderde en naar verluidt behoorlijk geurhinder verspreidende - "Je ruikt ze van ver afkomen" - medemensen begeleidde in hun professioneel geënsceneerde overlevingsstrijd.

In het gelukkig lang vergeten The Farm zag ik hoe je diep in Zuid-Afrika een roedel gelegenheidsboeren in het gareel hield en in 71° Noord door het barre Noorwegen trok. Gedwee onderging ik de onderbroekenlol van de Foute quiz, de opgeklopte waterpret van De grote sprong en zag hoe je als immer zonnige gastvrouw naadloos van het ene luchtige spelletje in de andere pseudo-realityshow rolde.

Slechts tijdens de strijd tussen krasse bejaarden en schermgezichten van het zevende knoopsgat in het stompzinnige Beat da Bompaz heb ik je - zelfs de vurigste supporter heeft zijn limieten - na één aflevering in de steek gelaten.

Maar laat dat vooral de pret niet drukken, Evi. Ik ben en blijf een trouwe fan van de zelfbewuste mediamadam die als gelegenheidszangeres een uitlaatklep zoekt voor een tv-carrière die steeds meer op een lange eenheidsworst begint te lijken. Zowel een hardwerkende moeder van twee als de latente rockchick die op tijd en stond te porren is voor een portie Johnny - "Met hem zou ik alles doen" - Depp, wat vuile praat en een stevig glas. Een charmant en explosief pretpakket in geschenkverpakking dat als geen ander de kunst verstaat om vederlichte, ridicule en/of volstrekt overbodige televisionele onzin tot bulderende kijkcijferkanonnen te verheffen.

Dat unieke talent heeft je zo goed als incontournabel gemaakt bij mediabonzen die zweren bij het geluid van uitbundig rinkelende kassa's en een grote return on investment. Er lopen er immers niet veel rond die zoals jij met sprekend gemak aan de kijkers knollen voor citroenen kunnen verkopen door zelfs de grootste stinkers van een uitdagend wolkje Evi-parfum te voorzien.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Ooit liep ik je tegen het toen nog veel jongere lijf op Marktrock en drie jaar geleden floot ik op een Nacht van de Vlaamse Televisiesterren in gedachten een oogverblindende langbenige diva van 35 na die in een minuscuul blauw shortje moeiteloos alle andere sterren tot quantité négligeable degradeerde.

Als de dag van gisteren herinner ik me hoe je in een reclamespotje voor Telenet slechts bedekt door onderdelen van een olifant gedurende een nanoseconde naakt door het beeld flitste en daardoor ontelbare digicorders tilt deed slaan. In het verschrikkelijke Lookalikes keek ik met plaatsvervangende schaamte toe hoe je als dubbelgangster van jezelf gestalte gaf aan de verwaaide lichtekooi - "Ik tippel niet voor het geld" - Cindy. Ik weet zelfs nog dat je gedrapeerd met een schamele lendendoek als enige Vlaamse voor een Hollandse fotograaf mocht poseren als de Heilige Maria Magdalena en een uitdagend rolletje speelde in de 'Ik vind je lekker'-clip van de Nederlandse rapformatie De Kraaien.

Het verbaast me dan ook niet dat je boven de Moerdijk steeds hotter wordt. Uitdagende Vlaamse charme in Nederland. De niet op haar mondje gevallen - "Hebben slangen echt twee piemels? Nou, dat is interessant" - tafeldame in De wereld draait door en de populaire gids in 3 op reis. Het beste bewijs dat je veel meer te bieden hebt dan de oppervlakkigheid die je hier mag laten zien.

Het buitenland wenkt, Evi, en dat is misschien wel de ultieme wake-upcall voor de vaderlandse bazen om hun kip met de gouden eieren een comfortabeler hok en een wat ruimere uitloop te bieden. Dat je onlangs liet weten liever in Nederland dan in Vlaanderen te werken, stemde me droef. We hebben je immers hier nodig, Evi. Al zal ik je ook over de grenzen blijven volgen. Niet zozeer vanwege de waslijst inwisselbare programma's die je als doorgewinterde vakvrouw presenteert, maar omwille van je spontane, speelse en coole persoonlijkheid die je als one of the boys tot een vrouw naar mijn hart heeft gemaakt.

Met hartelijke groeten,

Je vriend Jules

Jules Hanot Beeld Karoly Effenberger
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234