Zaterdag 20/07/2019

Back in Belgium

België loopt wat achter op het vlak van genderissues. Waar is de nonbinary-discussie hier?

Beeld Geert Joostens

Annelies De Rouck (37) woonde 15 jaar in Londen, Amsterdam en New York. Onlangs verhuisde ze terug naar Brussel.

Vanochtend ging ik online mijn Mobib-kaart herladen en daarvoor moest ik een profiel aanmaken. Daarin werd me gevraagd of ik een Mejuffrouw, een Mevrouw of een Meneer genoemd wilde worden. Voor die keuze ben ik de afgelopen maanden al veel gesteld. Ik kan geen kruimeldief bestellen zonder te moeten kiezen of ik me uitdrukkelijk ongetrouwd wil voelen, of, gewoon, een vrouw, ongedefinieerd door de staat van haar liefdesleven. Ik moet er elke keer om lachen, want ik vind het een gekke en irrelevante vraag. Behalve op het gemeentehuis begrijp ik niet waarom het ertoe doet. Dat vrouwen dat onderscheid zelf zouden willen maken, daar geloof ik niet in. Een ongetrouw­de man wordt toch ook niet als ‘jongeheer’ aangeschreven? Waarom wordt dat verschil bij vrouwen dan wel gemaakt? Heel ouderwets.

In Amerika krijg je de optie ‘male’, ‘female’ en tegenwoordig ook het genderneutrale ‘nonbinary’. Soms zie je de keuze tussen ‘miss’ of ‘mrs’, maar dat is eerder iets voor overheidsinstellingen, niet voor een onlinewinkel die met mijn burgerlijke stand geen zaken heeft.

Dat België wat achterloopt op het vlak van man-vrouwgelijkheid en genderissues, bedenk ik regelmatig, nu ik weer terug ben. Waar is de nonbinary-discussie hier? En de kwestie van gemengde toiletten? Onderwerpen die in Amerika leven in de publieke opinie en best wat passionele discussie losweken, lijken hier niet dezelfde traction te ­hebben. Dommeblondjesmoppen op primetime Vlaamse openbare televisie en geen haan die daarnaar kraait: een beetje pijnlijk.

Toen het nog waarschijnlijk leek dat Hillary Clinton de eerste vrouwelijke president zou worden, ontstond in de VS een nieuwe golf van feminisme, die alleen nog maar versterkt werd door de verkiezing van Trump. De women’s march was niet zomaar een betoging, dat is a movement. Het fijne is, die beweging wordt even hard door mannen als door vrouwen gedragen. Zoals Barack Obama dat zo goed zegt: feminisme is een mannenzaak. Mannen hebben er baat bij als hun moeders, zussen, vrouwen en dochters succesvol zijn. Dat doet de hele samenleving goed.

Studies hebben aangetoond dat ook het bedrijfsleven voordeel haalt uit genderdiversiteit, vooral aan de top. De financiële crisis van 2008 zou veroorzaakt zijn door een teveel aan testosteron en kuddedenken op Wall Street, en die kredietcrisis zou er nooit gekomen zijn mocht er genderpariteit onder de traders geweest zijn. Straf, hè?

Ik vind het in België een beetje stil rondom die nieuwe golf van feminisme. Het was net weer Internationale Vrouwendag en het was allemaal wat te ludiek naar mijn goesting. Het meest memorabele moment van de dag was een prachtig video-interview met Paula Sémer op de website van deze krant. Wat een Vrouw. Kun je je voorstellen dat zij post zou krijgen met ‘Mejuffrouw Paula Sémer’ op de envelop?

Nee, dus. Weg ermee, met dat Meh-juffrouw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden