Zaterdag 25/05/2019

Standpunt

België deed ‘too little, too late’ om Britse kroonjuwelen aan te trekken

Maarten Rabaey Beeld Tim Dirven

Maarten Rabaey is journalist. 

Terwijl de Britse premier Theresa May in het Lagerhuis opnieuw een zware nederlaag leed over haar brexitakkoord met de EU staan de Britse kroonjuwelen in de uitverkoop. Bedrijven en financiële groepen verhuizen in bosjes naar het continent. Ze nemen miljarden euro’s omzet en duizenden jobs mee. Steden als Dublin, Frankfurt en Parijs profiteren. Brussel moet zich met kruimels tevreden stellen, en heeft dat grotendeels aan zichzelf te danken.

Vooral in de Londense City woedt een kaalslag. Al meer dan 275 financiële instellingen verplaatsten hoofdzetels en banen naar het continent. Banken, verzekeraars en vermogensbeheerders transfereren zo bijna één biljoen (of duizend miljard) euro kapitaal uit het VK.

De een zijn dood wordt nu de ander zijn brood. De EU-lidstaten steken elkaar de loef af om zo veel mogelijk hoofdzetels uit de City aan te trekken. Europese solidariteit wijkt voor het recht van de sterkste als het om het aantrekken van kapitaal en jobs gaat. En wij Belgen blijken dan een zwak broertje.

Zelfs Madrid

Van alle vertrekkende City-spelers kwamen er tot nu slechts 9 naar Brussel. Ter vergelijking: meer dan 100 financiële bedrijven trokken naar Dublin, 60 naar Luxemburg, 40 naar Frankfurt en 32 naar Amsterdam. De Nederlanders verzilverden ook de transfer van het Europese geneesmiddelenbureau. Zelfs Madrid doet het beter dan onze hoofdstad, die weliswaar een grote verzekeraar als Lloyds aantrok, maar in vergelijking met het peloton evenzeer met kruimels achterblijft.

Zijn we in tegenstelling tot onze buurlanden deze keer té Europees geweest? Dachten we vanuit onze typisch Belgische compromisbereidheid dat de brexit wel niet zo’n vaart zou lopen? Feit is: er werd te weinig gelobbyd om kapitaalkrachtige investeerders in Londen de voordelen voor te spiegelen van een vestiging vlak bij de EU-instellingen. Niet enkel onze politici hebben deze opportuniteiten onderschat. Dat veel bedrijven nu nog niet klaar zijn voor een harde brexit toont aan dat ook onze economische sectoren niet snel genoeg op scherp stonden.

De Fransen, Duitsers en Nederlanders daarentegen beslisten van bij het begin af om zich voor te bereiden op een worstcasescenario: de brexit zonder akkoord. Ze stuurden volledige taskforces op pad die in de City gingen bieden. Zij oogsten nu.

Versplintering

Brussel kampte in de competitie ook met zijn klassieke concurrentienadelen: de hoge loonkosten en vennootschapsbelastingen maar ook de bestuurlijke en administratieve versplintering speelde parten. De aanslagen van 22 maart als reden aanvoeren is dan weer ongepast. Steden als Londen en Parijs kenden ook al veel terreur en dat heeft ze nooit belet er economisch weer bovenop te komen.

Laat het ons ruiterlijk toegeven: België deed too little, too late. Toch kunnen we dat later nog in ons voordeel gebruiken. Als de Britten een nieuw vrijhandelsakkoord met de EU gaan sluiten, kunnen wij tenminste weer zaken met hen doen zonder het verwijt dat we tijdens de brexit de Britse schatten plunderden bij daglicht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.