Donderdag 24/10/2019
Beeld Eleni Debo

Column

Bekentenissen van een smartphonejunkie

Stef Selfslagh (°1969) werkte zeven jaar bij reclamebureau Boondoggle voordat hij als freelancer aan de slag ging bij De Morgen

De eerste stap om van een verslaving af te raken – zo heb ik begrepen – is je afhankelijkheid erkennen. Vooruit dan maar: ik heb een smartphoneverslaving. En geen kleintje.

Ik ga nooit zonder smartphone naar het toilet. Ik neem mijn telefoon mee naar het koffiezetapparaat zodat ik de veertig seconden die het ding nodig heeft om koffiebonen te malen al scrollend kan doorbrengen. En telkens als ik denk: ‘Nog even Twitter checken’, vraag ik me twee uur later nagelbijtend af hoe de voorbije honderdtwintig minuten in godsnaam tussen de plooien van mijn bewustzijn zijn terechtgekomen.

Ik zit op Facebook terwijl ik mijn tanden poets en speel
Clash of Clans terwijl ik de was ophang. Ik kom te laat op oudercontacten omdat ik nog Instagram-foto’s aan het becommentariëren was. En op veilingapps check ik dertig keer per dag hoeveel er geboden wordt op producten die ik niet eens van plan ben te kopen.

Stef Selfslagh. Beeld Eric de Mildt

U mag het zeggen zoals het is: dat is allesbehalve normaal gedrag. Ik troost me maar met de gedachte dat ik niet de enige ben die zich eraan bezondigt. In 2008 gebruikten we onze smartphone gemiddeld 18 minuten per dag. Tien jaar later is dat bijna drie uur. Nog méér smartphonen en we hebben geen tijd meer om te werken, te eten, kinderen te maken of bonsaiboompjes te kweken.

Mijn smartphoneverslaving lijkt in veel opzichten op mijn voormalige nicotineverslaving. Vroeger schaamde ik me wanneer ik in het gezelschap van mijn zoon een sigaret rookte. Vandaag geneer ik me wanneer ik in zijn bijzijn naar mijn smartphone grijp. Vroeger rukte ik mij los uit een clubje vrienden om buiten een saf op te steken. Vandaag doe ik hetzelfde om Whatsapp-berichten te lezen en Facebook-posts te liken.

Van mijn rookverslaving heb ik mezelf bevrijd met behulp van Champix: een chemisch goedje dat zich zelfverzekerd aan de nicotinereceptoren in je hersenen hecht en autoritair je ontwenningsverschijnselen opheft.

Maar als Champix Real Madrid is, zijn de hulpmiddelen om van een smart­phoneverslaving af te raken FC Heultje.

“Stel je schermkleuren op ‘grijs’ in”, zegt ex-Google-designer Tristan Harris. “Dat maakt meldingen minder dwingend waardoor je ook minder naar je toestel zult kijken.” Juist. Alleen reduceer ik dan ook de foto’s van mijn nageslacht tot grijstinten, mijnheer Harris. Thanks, but no thanks.

Ook apps die verondersteld worden je smartphonegebruik in te dammen – ze hebben naïeve namen als BreakFree, StayFocused en Moment – doen weinig meer dan je verslaving in data vertalen. ‘Moment’ produceert een dreigend geluid wanneer je je telefoon na een zelf ingestelde tijdslimiet toch nog vastpakt. Dat is qua dwingendheid ongeveer het equivalent van een politieagent die roept: ‘Stop! Of ik roep nog eens stop!’

“Wat ik nodig heb,” verzuchtte ik onlangs op een redactievergadering, “is een Champix voor smartphonegebruikers. Een middel dat mij kordaat van mijn vrije wil berooft en mij geen andere keuze laat dan mijn smartphone te negeren.”

“Dat middel bestaat toch al?”, zei collega Kim Van de Perre. “Alleen noemen we het niet Champix, maar Nokia 3310.”

Familieleden die zich nog afvragen met welk eindejaarscadeau ze mij een plezier kunnen doen, weten bij deze wat kopen. Ik weet zeker dat ik mijn Snake-record van weleer nog aanzienlijk kan verbeteren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234