Woensdag 18/09/2019
Beeld rv

Standpunt

Bart De Wever beseft dat de Vlaming niet enkel met een baksteen in de maag geboren lijkt, maar ook met een auto in de carport

Bart Eeckhout is hoofdredacteur.

Als de wiedeweerga doorbrak Bart De Wever als voormalig informateur de zelf afgeroepen discretie over de Vlaamse regeringsonderhandeling. Oorzaak van die plotselinge communicatienood: een persbericht van autofederatie Febiac. De autokoepel klaagt aan dat het voornemen om het wagenpark te vergroenen de automobilist flink op kosten gaat jagen. “Klopt niks van”, meldde De Wever gauw. De maatregel wordt ‘budgetneutraal’.

Het moet voor een belangenorganisatie als Febiac behoorlijk geruststellend zijn dat ze met één druk op de verzendknop machtige politieke leiders nog altijd meteen in beweging krijgt. Niet elke middenveldvereniging zal de komende weken op dezelfde welwillende aandacht moeten rekenen.

Natuurlijk is het, alle ironie terzijde, vanuit louter politiek strategisch oogpunt begrijpelijk waarom een partij als de N-VA zo fluks reageert op de autolobby. Bart De Wever beseft dat de Vlaming niet enkel met een baksteen in de maag geboren lijkt, maar ook met een auto in de carport. Elk idee dat de huidige situatie van de autogebruiker verandert, leidt meteen tot ophef. Zie rekeningrijden. Zie de salariswagen.

Tot wat zulke ophef kan leiden, kan je dan weer aflezen aan de resultaten van de voorbije stembusgang. Kan je het een politicus kwalijk nemen dat hij buigt voor die roep om vooral niet te raken aan de eigen rechten en gewoontes? Amper.

Wurgend dilemma

Toch is het zo simpel niet. Juist die spreekwoordelijke baksteen in de maag en auto onder de carport hebben geleid tot een kluwen van problemen die de leefbaarheid in het gewest danig in het gedrang brengen: fileleed, verkeersonveiligheid, ongezonde lucht, druk op open ruimte, natuur en klimaat. Het is voor bestuurders eigenlijk niet meer te verantwoorden dat ze op vlak van ruimtelijke ordening, mobiliteit en klimaatzorg voor het status quo blijven kiezen.

Zo komen politici voor een wurgend dilemma te staan. Twee eigenschappen van een ‘goede’ bestuurder leiden tot diametraal tegengestelde beleidsopties. Enerzijds is er de bescheidenheid om te luisteren naar de roep van het volk, anderzijds is er de moed om te doen wat gedaan moet worden.

Wat te doen? Wat helpt is om discussies van hun emotionele lading te ontdoen. Dat is precies wat de Leuvense economen Bruno De Borger en Stef Proost doen in het debat over een rationeler autogebruik. Hun nieuwe pleidooi voor ‘superslim rekeningrijden’ prikkelt alleszins de geest. De twee economen claimen dat ze een tolheffing in de file-uren kunnen ontwikkelen die zo precies afgesteld is dat ze de files compleet oplost, en tegelijk budgetneutraal werkt (doordat opbrengsten in mindering worden gebracht van de verkeersbelasting.)

Experten moeten het bestuur heus niet overnemen. Dan krijg je technocratie. Maar ze kunnen vertwijfelde bestuurders wel helpen om de ratio terug te vinden, waar emotie het debat overwoekert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234