Woensdag 04/08/2021
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnIvo Victoria

Asselman dacht dat zijn micro uit stond. En daardoor liet hij ons zien wie hij is

Ivo Victoria is schrijver van Alles is oké. Hij woont en werkt in Amsterdam. Zijn column verschijnt tweewekelijks.

Wat wordt er gezegd achter gesloten deuren? Wie zijn de mensen écht? Dat is de vraag die elke schrijver zich stelt. In een roman lezen we in het beste geval wat anders ongezien zou blijven. De schrijver probeert de deur op een kier te zetten, en ons te tonen wie we zijn wanneer niemand ons kan zien.

Daarom ben ik zo dol op berichten als die over Luc Asselman (Open Vld) die in de Gemeentelijke Commissie voor Ruimtelijke Ordening van Merchtem zei dat ‘er geen vuil zwarten meer moeten bijkomen in Merchtem’. Asselman dacht dat zijn micro uitstond. Hij waande zich onzichtbaar en ongehoord. En daardoor liet hij ons zien wie hij is.

‘Hij is zo niet’, piepte echtgenote Maggie De Block in een reactie. Want: ‘Wij hebben nog aan Congolese mensen verhuurd.’ Aldus de oud-minister van Asiel en Migratie in een krampachtige poging haar man vrij te pleiten met een anekdote. Mooier wordt het niet, voor een schrijver. Wat ik nu wil is: een vlieg op de muur zijn tijdens het avondmaal in het gezin Asselman-De Block.

Asselman heeft excuses aangeboden en ontslag genomen. Is het daarmee opgelost? In de strijd tegen racisme (of seksisme, of...) ligt de nadruk vaak op gedragsverandering, op openbare boetedoening, op sancties. Wie betrapt wordt, wordt bestraft. Terecht. Maar de vraag is of Asselman minder racistisch is geworden omdat hij ontslag nam. Wordt de hooligan die bananenschillen naar een zwarte speler van de tegenstander gooit, minder racistisch wanneer hij een stadionverbod krijgt? Wordt de man die gecanceld wordt, omdat hij een dickpic stuurde daar minder seksistisch van? Ik vrees van niet. Ze werden betrapt omdat de deur op een kier werd gezet, per ongeluk. (Asselman zei dat het er ‘in een colère’ was uitgekomen. Nog een schrijversklassieker: zet een personage onder druk en hij geeft zich bloot.) Daarna verdwijnen hun denkbeelden opnieuw achter diezelfde deuren, waar ze rustig verder kunnen sudderen in een sausje van verongelijktheid en rancune. Ik wens hier geen pleidooi te houden voor een comeback van lobotomie, maar als je racistische denkbeelden wil uitroeien zou je soms toch graag enige reparatiewerkzaamheden willen uitvoeren in de hoofden van wie ze koestert.

Ik weet niet wie er ten huize Asselman-De Block kookt. Ik kan dat als schrijver gelukkig gewoon zelf bepalen. Het is Luc. Hij zet de piepers op tafel, snijdt het vlees. Het is een mooie avond, de dagen beginnen te lengen. In de tuin zet de magnolia haar beste beentje voor. Maggie hoorde in de wandelgangen nog van een leuke vacature, echt iets voor hem. Luc glimlacht en giet het sausje over de etenswaren uit. Daarna bespreekt het echtpaar aan wie ze het appartement de volgende keer zullen verhuren. Misschien toch weer aan een paar ‘Congolese mensen’, zodat iedereen kan zien dat ze het goed bedoelen. Ze nemen nog een hap en knikken elkaar toe. Ja, alles komt goed, en dat sausje maakt het af. Straks gaat de deur op slot, de rolluiken naar beneden, en wie weet wat voor moois de duisternis nog zal brengen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234