Maandag 16/12/2019
Elke Neuville. Beeld Bob Van Mol

Column

Alsof een meesterwerk plots niet meer is dan het werk van een pervert

Vincent Byloo en Elke Neuville. Partners in crime en in de liefde. Hij maakt radio, zij tv. Ze schrijven over alles wat hen beroert, in co-ouderschap: de ene week zij, de andere week hij. Vandaag: Elke Neuville.

Sorry Canvas, ik beken: ik heb de documentaire Leaving Neverland gister­avond niet gezien. En niet omdat ik liever wilde weten of Natalia de nieuwe lading The Voice-kandidaten even kei-grellig vond als vorige week. Nee, ik had gewoon geen nood aan de openhartige getuigenissen van Wade Robson en Jimmy Safechuck over wat er jaren geleden echt gebeurde wanneer popkoning en notoir kinder­vriend Michael Jackson het nachtlampje uitknipte ten huize Neverland. Wat zegt u dáár nu?? Sliepen die jongens niet gewoon in Michaels bed omdat de logeer­kamer niet beschikbaar was wegens verbouwingen, zoals wij al die jaren dachten? Kan iemand m’n stukke klomp even komen lijmen?

“Het equivalent van een kernbom in het muziek­landschap” (en deze keer gaat het eens niet over Natalia): zo werd de vier uur durende docu omschreven na de première op het Sundance Film Festival. BBC 2 besloot prompt om alle muziek van Wacko Jacko tot nader order uit de ether te houden. De VRT gaat voortaan ook “omzichtiger omspringen” met zijn muziek, zo klinkt het in een mede­deling. ‘Bad’ en ‘Thriller’ mogen dus nog, maar vergezeld van de nodige duiding. 

‘Heiliger dan de paus’ is misschien een ongelukkig gekozen uitdrukking wanneer het over kinder­misbruik gaat, maar zijn deze ongetwijfeld goed­bedoelde maatregelen niet een heel klein beetje naast de kwestie? Het is intussen al een kwart­eeuw geleden dat de eerste beschuldigende kinder­vingertjes richting Michael Jackson wezen. En natuurlijk is iemand onschuldig tot het tegendeel bewezen is, maar wat voert HBO aan als extra en onmogelijk te weerleggen bewijs­last? Niets waar de FBI meteen iets mee kan, blijkbaar. Michael Jackson is na deze documentaire niet schuldiger of onschuldiger dan vorige week. Is het dan niet een beetje hypocriet om nu wél collectief van onze stoel te donderen? Maak u maar op voor nog zo’n ‘No shit, Sherlock’-momentje binnenkort, wanneer bij het heengaan van de papa van Delphine Boël zal blijken dat de papa van Delphine Boël dan toch de papa van Delphine Boël is. Daar gaat m’n rechter­klomp.

Wat doen onze presentatoren trouwens wanneer een luisteraar stoemelings ‘I Believe I Can Fly’ aanvraagt, van de in dezelfde categorie in opspraak gekomen R. Kelly? Jerry Lee Lewis z’n ‘Great Balls of Fire’? Chuck Berry? Wat moet er gebeuren met die vier Oscars van Woody Allen? U weet wel, de gevierde film­regisseur en tevens de man die uit voorzorg nooit alleen gelaten werd met zijn zeven­jarige adoptie­dochter? Zullen we de boeken van pederast Oscar Wilde ook maar postuum voorzien van een ‘parental advisory’-sticker op de cover? Alsof een meesterwerk plots niet meer is dan het werk van een pervert. 

Ik begrijp dat we niet meteen opnieuw kinderen met een potje Petit Gervais op schoot bij Walter Capiau moeten zetten, maar mogen we nog een bescheiden moonwalk placeren op ‘Billie Jean’, zonder dat de dj daarvoor eerst met de ethische commissie in Brussel moet bellen? Of is het dan per definitie een Foute Fuif? 

Nu goed, in België valt het al bij al nog mee met onze showbizz­vuilakken. Al weet je natuurlijk nooit of Roger Vangheluwe vanuit het verborgene naarstig aan het schrijven is aan zijn debuut­plaat. Mijn koninkrijk voor nieuwe klompen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234