Woensdag 17/07/2019

Hoofddoek

Als vrouw ben ik helemaal niet voor hoofddoeken. Maar ik geloof nog minder in neutrale mensen

Saskia de Coster is schrijver. Haar column verschijnt wekelijks.

Samira Achbita werkte twee jaar als receptioniste bij Atlas Copco in Wilrijk, toen ze besliste een hoofddoek te dragen. Binnen de maand zette Group 4 haar op straat. Dat mag, oordeelde het Europees Hof nu. Beeld Tim Dirven

Tot gisteren fietste ik, dwazer dan een ezel, elke dag opnieuw in een venijnig diepe kuil in het asfalt. De straat is sinds vandaag weer helemaal egaal. Iemand heeft die kuil dichtgemaakt. Iemand heeft paaltjes geplaatst, pek verhit, het taaie zwarte goedje opvallend nauwkeurig in de kuil in de baan gegoten. Iemand heeft er een pijl bij getekend op straat, die wijst naar de verdwenen kuil, naar wat anders niet zou opvallen. En nu wil ik de straatwerker ontmoeten, want de pijl vertelt me dat zijn of haar werk persoonlijk is. Geen idee hoe die nauwgezette straatwerker eruit zou zien, al ben ik echt benieuwd om het lichaam achter het werk te ontmoeten.

Saskia de Coster Beeld JOHAN JACOBS

Uit mijn vingers vloeien aan de lopende band letters die ik rangschik en de wereld injaag. Hoe ik hier zit achter mijn klavier? Jij bent er als lezer waarschijnlijk helemaal niet mee bezig. En toch zit ik hier, aangekleed lichaam, doe ik mijn werk en schrijf ik dit opiniërende stuk.

Hoe persoonlijk is ons werk? En hoeveel van onszelf nemen we mee naar de arbeidsvloer? Gisteren werd door het Europese Hof van Justitie beslist dat een werkgever in de privésector religieuze symbolen mag verbieden. Werkgevers die dan toch het zogenaamde neutraliteitsprincipe schaden, mogen aan de deur gezet worden. De receptioniste Samira Achbita die haar hoofddoek tegen de orders van haar werkgever in bleef dragen, werd volgens het arrest terecht ontslagen. Een receptioniste onthaalt klanten en verwijst hen door. Zij is geen geautomatiseerde computerstem. Als ze haar werk goed wil doen of erin wil uitblinken, moet ze zo professioneel mogelijk zijn. Paradoxaal genoeg houdt dat in dat ze ook de beste kanten van haar persoonlijkheid in de strijd gooit, net als de zorgzame straatwerker.

Is een hoofddoek een deel van je persoonlijkheid als gelovige? Vermoedelijk. Heb je die absoluut nodig om je werk met een persoonlijke touch te kunnen uitvoeren? Ik geloof het niet en ik hoop het evenmin. Als vrouw ben ik ook helemaal niet voor hoofddoeken. Maar ik geloof nog minder in neutrale mensen. Een groep werknemers is een verzameling volwassen individuen, niet een geheel van zogezegd neutrale mensen en enkele bekeerzuchtige gelovigen. Ik geloof dat een neutrale arbeidsomgeving er net een is waar iedereen zijn identiteit meebrengt en zo goed mogelijk gebruikt, met respect voor anderen. Niet een omgeving waar een werkgever een paternalistisch verbod oplegt over hoe hij de anderen wil zien. De werkgever heeft te beslissen over de taken die zijn werkgevers moeten uitvoeren en dat is genoeg.

Trouwens, ik zit zelf met een doek op mijn hoofd dit stuk te schrijven. Ben ik nu een drager van een religieus symbool? Ben ik nu een moslima? En stel dat het zo is, zal een werkgever of uitgever mijn boeken en stukken nu dan mogen weigeren?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden