Woensdag 21/10/2020
Douglas De Coninck. Beeld DM

StandpuntDouglas De Coninck

Als politie en openbare ministeries zich zelf niet houden aan wetten die ze moeten handhaven, wreekt zich dat op een dag

Douglas De Coninck is journalist. 

Al wat hij vroeg, zei hij, zittend aan een tafeltje in het café, was dat zijn naam niet meer in de krant kwam. Het was nu toch voor eens en voorgoed helder dat hij een slachtoffer was? Voor we elkaar die dag in juni 2019 ontmoetten, had hij de pdf doorgestuurd met het arrest van het Brusselse hof van beroep dat zijn veroordeling tot tien jaar cel had teruggebracht tot drie jaar met uitstel.

Hij wees enkele passages aan: “Zelfs indien uit de aangehaalde elementen geconcludeerd zou worden dat de beklaagde Khalid Bouloudo het plan had opgevat om met zijn gezin België te verlaten, blijkt nergens uit dat hij de bedoeling had om zich naar Syrië te begeven en dat hij enige daad heeft gesteld van deelname aan enige activiteit van een terroristische groep.”

Terwijl je in datzelfde arrest kon lezen hoe hij een tiental jongens vanuit zijn eigen salafistische moskee naar Syrië had gestuurd, waar ze bijna allemaal zouden sneuvelen. Hoe hij in februari 2013 naar Turkije was gereisd met een valse identiteitskaart en door de politie was teruggestuurd. Hoe hij bij het gemeentebestuur een procedure was gestart om zijn kinderen hem achterna te laten reizen. Het arrest zei ook: “De omstandigheden van de zaak laten een reclassering van de betrokkene verhopen.”

Met de wetenschap dat deze man nog geen jaar later betrokken zou zijn bij de 42 dagen durende gijzeling van een 13-jarig kind klinkt het arrest van 29 mei 2019 als de overtreffende trap van naïviteit. Je moet de tekst heel aandachtig lezen om te begrijpen hoe de magistraten tot hun oordeel kwamen.

Het onderzoek tegen Khalid Bouloudo volgde kort na het bloedbad bij Charlie Hebdo, toen dat filmpje van de executie van een Parijse agent viraal ging. Toen de cel-Verviers werd ontmanteld en er sprake was van een plan om agenten voor de camera te onthoofden. Nood brak wet. Tal van rechtsregels zijn in dit onderzoek geschonden. Bouloudo werd ondervraagd zonder bijstand van zijn advocaat. Er werden verhoorteksten als bewijsmateriaal gebruikt die door de Marokkaanse politie waren bekomen na foltering.

Na een dramatische gebeurtenis als deze willen we altijd lessen trekken. Met als inzet: hoe kwam het dat deze man vrij rondliep? De meest juiste inschatting lijkt te zijn dat deze rechtszaak volgens het hof van beroep langs alle kanten rammelde en een toetsing bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens nooit zou doorstaan. Zoals trouwens al eerder was gebeurd met een veroordeling van Khalid Bouloudo.

Als we dan toch lessen moeten trekken, laat ons dan ook deze meenemen: nood breekt wet niet. Als politie en openbare ministeries zich zelf niet houden aan de wetten die ze worden geacht te handhaven, dan wreekt zich dat op een dag.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234