Zondag 28/11/2021
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnMarnix Peeters

Als iemand langer dan een minuut blijft lullen, gaat Jos D’Haese eropaf

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Een kwarteeuw Knack en een kwarteeuw De Standaard. Niet moeilijk dat je scheel kijkt, zei mijn vrouw.

Zij las een interview met een oude perstijger in het vakblad De Journalist. Zij brengt mij soms onbedaarlijk aan het lachen.

Wij waren naar Antwerpen gegaan omdat zij een interview moest afnemen op een bedrijfsevent. Dat vond plaats in San Marco Village, aan de A12. Mijn vrouw nam de bus ernaartoe.

Op de bus was ik de op een na enige witte, zei ze bij thuiskomst. Op het bedrijfsevent was ik de op een na enige vrouw. Al dat geroep over woke en gelijkheid is alleen maar windowdressing. De echte wereld is gescheiden en opgesplitst. De witte mannen in hun lichtblauwe hemden zitten in hun salariswagens en het overschot zit op de bus. Rijke witte dertigers troeven elkaar op feestjes af over hoe divers ze wel zijn, maar het zijn alleen maar woorden. Diep vanbinnen vindt iedereen het prima dat de rijken rijk blijven, waardoor je het impliciet ook goed vindt dat de armen arm blijven.

Die avond keek ik op de iPad naar Vlaams Parlement TV. Ik kijk elke week een uurtje. Ik beeld me dan in dat er voor een monitor in Brussel ­iemand een collega aanstoot en zegt: kijk, een kijker. Maar het is vaak zeer interessante televisie. Als je straks in het stemhokje niet zomaar wat wil staan invullen, moet je die politici nu en dan eens live in het oog houden. Er zitten er bij alle partijen goeie, en er zitten er ook overal onnozele.

Ik ben fan van Lorin Parys van de N-VA, maar nog veel meer van Jos D’Haese van de PVDA. Als er iemand langer dan een minuut blijft lullen, gaat Jos eropaf. Laatst was de bedrijfsarts van 3M te gast in een hoorzitting. Nou, dat vrouwtje schiet volgende zomer nóg geregeld wakker, in een plas zweet en met de beeltenis van Jos op haar netvlies, die met een grote bijl haar slaapkamerdeur aan het openhakken is. Ze zat er dan ook erg wijsneuzig en wat arrogant te zeggen dat alle procedures steeds werden ­gevolgd en dat zij geen zicht had op protocollen die niet openbaar waren.

Zoiets moet je nooit zeggen met Jos D’Haese in de buurt.

Hij is extreemlinks dus hij zit in de plenaire altijd op bijtafstand van Jan Jambon, die vooraan in zijn ministerzetel zit. Ik zie aan zijn blik dat Jan Jambon Jos D’Haese haat. Dat hij ook bang van hem is. Dat is een goed teken. Jambon is de gekostumeerde politique politicienne, de ongebrevetteerde zinsbouwer uit Brasschaat, de man die steeds drie keer hetzelfde zegt met dezelfde woorden en daarbij steeds het werkwoord vergeet, en ook dan nog niets heeft gezegd.

Ik ga de volgende keer maar weer eens voor de PVDA stemmen. Ik kreeg het toch ook weer warm vanbinnen toen ze met volle autobussen naar ­Pepinster reden om daar dagenlang puin te gaan scheppen, voorzitters en volksvertegenwoordigers gelijk.

Politici met getten om hun kuiten en een muts op hun kop die eerst de ­gevaarlijke dakbalken mee gaan afbreken en daarna pas de parlementaire onderzoekscommissie eisen: die komen we tekort.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234