Dinsdag 22/10/2019
Beeld rv

Column De gebeten hond

Als dit het niveau is waar de Vlaamse regering naar streeft, dan zitten we goed voor de volgende jaren

Mark Coenen gaat aan de wandel met de week

Jeremiah Denton was een admiraal uit de Amerikaanse zeemacht die bekend werd door een persconferentie.

We schrijven 1966, de Amerikanen strijden in Zuid-Oost-Azië tegen de communist. Hij was gevangengenomen door de Vietcong en werd tijdens een televisie-interview als een ­jachttrofee opgevoerd.

Tijdens het gesprek bleef hij de hele tijd met zijn ogen knipperen. Tot iedereen er hoorndol van werd, ­behalve Radar, de slimste sergeant van de lichting, die later trouwens nog in de showbizz terechtkwam.

Hij ontdekte dat Denton met zijn ogen iets wilde zeggen. Hij knipperde morse­signalen.

Zijn ogen spelden de hele tijd torture. Waarmee de Amerikanen voor het eerst het bewijs hadden dat hun ­gevangengenomen makkers gemarteld werden.

Na acht jaar gevangenschap werd hij bij zijn thuiskomst als een held ­onthaald, al vond zijn vrouw het schandalig dat hij naar háár nooit zo geknipoogd had als naar de camera.

Een jaar later gingen ze uit elkaar.

Het kan zijn dat ik er gisterenavond te lang in ben blijven hangen, maar ik ben ervan overtuigd dat er bij de ­onderhandelaars van de Vlaamse ­regering een nieuwe Denton zat.

Hij knippert niet met zijn ogen, hij doet aan tekstverwerking.

Men mag, na 123 dagen, wel van de verwachting uitgaan dat zo’n ­regeringsverklaring niet met spuug en Windows 96, maar met moderne ­middelen in elkaar wordt gezet.

Niets bleek minder waar.

Het niveau van het werkstuk lag lager dan de eerste draft van een bachelorproef van iemand die aan zijn negende jaar bezig is, al wel werkt in het ­weekend maar daardoor in de week op de tafels van de cafés op de Oude Markt moet dansen.

Het is een schande en tegelijk een ­geweldige geruststelling. Waar maken we ons druk over? Als dit het niveau is waar de Vlaamse regering naar streeft, dan zitten we goed voor de volgende jaren.

We zullen nog ons best moeten doen om ónder die lat te raken: die ambitie ademt dat document uit, waarvan er tig versies in tig lettertypes, met ­doorhalingen erbij, de ronde doen op de redacties.

Ik geloof er helemaal niets van.

De nauwelijks te harden managementtaal, het koeterwaals, het WK ­moeilijke woorden, de identitaire ­hondenfluiten, de zinsconstructies, de lay-out: het is het werk van een ­waanzinnige. Of van een genie. Ik denk het laatste.

Ik durf er een kleinigheid op in te nemen dat de eindredactie van dit document in handen was van een verzets­held pur sang. Weken heeft hij – het is zeker een hij, vrouwen doen zoiets niet – komedie gespeeld als er weer een nieuwe alinea bij moest ­worden gefantaseerd die nergens op sloeg. Een marteling. Het laatste document dat hij doorstuurde ter controle naar de partijvoorzitters sloeg hij op onder regeringsverklaring/DEFnagelezen/—WBBDWGR/JJOK/kakmethaarop: dat was al een aanwijzing.

De man is herstellende in een gesloten inrichting.

Held!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234