Zaterdag 20/07/2019

Column

Als dit het leven was op eenendertig, wat was er dan nog om naar uit te kijken?

Frederik De Backer. Beeld Stefaan Temmerman

Frederik De Backer schrijft elke donderdag over de grauwe wereld die we zo veel mogelijk proberen te negeren.

Als dit het leven was op eenendertig, wat was er dan nog om naar uit te kijken? De geboorte van een kind, wie weet, als hij geluk had. En dan mocht er nog niets aan schelen. Eindelijk mogen stoppen met werken, binnen een jaar of vijfenveertig. Ooit geraakte de oude dag van een hele generatie bruggepensioneerden wel afbetaald, zouden politici hem nog decennia voorhouden. Door seniele tachtigjarigen aan de band. Kromgebogen kwijlend. De geur van gevulde pampers in de refter.

Waarom voelde het begin van zijn carrière aan als het einde ervan? Als aftellen. Hij zat al jaren op dezelfde stoel en zou daar nog jaren zitten. Elke dag exact hetzelfde patroon. Zijn gehele loopbaan kon worden samengevat in een handvol zinnen. Eén dag uitgesponnen over een halve eeuw.

Aan sparen moest hij niet denken in een maatschappij waarin niets langer meeging dan een jaar of vijf – tien mits enige zuinigheid. Werken, eten en slapen. En hopen dat elk bedrijf, elke overheidsdienst die met opengehouden hand uit zijn brievenbus kwam gekropen, kon worden verzadigd. Thuiskomen in een koud, leeg huis, eten uit een microgolfoven. Kraanwater. Enkel doorspoelen na het schijten. Rillend onder stinkende lakens.

Als dit het leven was op eenendertig, wat was er dan om op terug te blikken? Een matige schoolcarrière, tegenvallend zelfs. Enkele vergooide jaren. Eenzaamheid. Een enkel trauma. Eeuwig balanceren op het randje van armoede. Bazen die net genoeg in hem zagen om hem aan boord te houden, tenzij bij reorganisaties. Oppervlakkige vriendschappen, onderhouden op computerschermen. Een wijkende haarlijn. Verspilde erecties, die steeds minder frequent voorkwamen. Een familie die steeds meer uitdunde, als ze niet te druk bezig was met uiteengroeien. Een imposante lijst van dingen die hij had willen doen en dingen waarvan hij wilde dat hij ze nooit had gedaan. Immer aandikkend. Zowel de lijst als hijzelf.

Sommigen piekten te vroeg, anderen te laat. Anderen in het geheel niet. Ze konden niet allemaal winnaars zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden