Donderdag 21/10/2021

OpinieHannelore Goeman

Als de overheid investeert in het recht op betaalbaar onderwijs, moeten ouders niet smeken om een financiële gunst

(Archiefbeeld) Beeld ANP
(Archiefbeeld)Beeld ANP

Hannelore Goeman is Vlaams Parlementslid en fractieleider van Vooruit.

In zijn opiniestuk ‘Wie sociaal wil zijn in het onderwijs, schaft de maximumfactuur in het onderwijs af’ stelt Lode Cossaer dat je de maximumfactuur beter kan vervangen door een systeem van prijzendiscriminatie. Simpel uitgelegd: de rijkere ouders betalen een hogere factuur en daarmee kan de school kortingen uitdelen aan armere ouders. Een zeer slecht idee dat een aantal fundamentele problemen in ons onderwijs niet oplost.

Cossaer gaat voorbij aan een cruciale vraag waar we het eerst moeten over hebben: aanvaarden wij in Vlaanderen dat geld een rol speelt bij de school- en studiekeuze van kinderen? Want dat is de realiteit vandaag in een secundair onderwijs zonder maximumfactuur. Een leerling met een passie voor koken die wordt aangemoedigd om te kiezen voor een opleiding in de zorg - met een uurtje koken in het programma - omdat de koksopleiding tot één van de duurste in Vlaanderen behoort en voor zijn ouders gewoon onbetaalbaar is. Of nog: ouders die bij inschrijving te horen krijgen dat de dure uitstap naar Italië wel niet verplicht is maar het toch zeer jammer zou zijn moest hun kind niet mee kunnen.

Laat ons dus eerst dat debat voeren: aanvaarden we dat er dure en goedkope scholen zijn in Vlaanderen? Aanvaarden we dat de centen van de ouders en niet de talenten van hun kind de school- en studiekeuze bepalen?

Als het van Cossaer afhangt blijkbaar wel. Want zonder maximumfactuur, zo geeft hij toe, zou het wel eens kunnen dat sommige scholen zullen proberen enkel ‘rijke’ leerlingen aan te trekken en andere net veel meer sociaal kwetsbare kinderen. En dat vind ik eenvoudigweg onaanvaardbaar. Je school- en studiekeuze mag niet afhangen van de portemonnee van jouw ouders. Dat is net de reden waarom Frank Vandenbroucke als minister van onderwijs een maximumfactuur invoerde in het basisonderwijs: enerzijds een plafond voor wat er elk jaar per leerling mag worden aangerekend op de schoolfactuur en anderzijds een lijst van schoolmateriaal dat sowieso gratis moet worden aangeboden als beste garantie dat onderwijs betaalbaar blijft voor elk kind. Deze invoering ging bovendien gepaard met een impuls aan werkingsmiddelen zodat scholen de ruimte kregen om het noodzakelijke materiaal aan te kopen.

En dat brengt ons bij het tweede fundamentele probleem. In zijn opiniestuk beweert Cossaer dat de maximumfactuur de kwaliteit doet dalen. Een argument waar wel vaker mee wordt geschermd in de discussie over de maximumfactuur, alsof dat een wetmatigheid is. Wat de kwaliteit écht doet dalen, is een overheid die haar belofte niet nakomt om te zorgen voor voldoende financiering. Scholen zien zich genoodzaakt om ofwel te besparen op het aanbod, ofwel om de schoolfactuur te verhogen. Een maximumfactuur werkt inderdaad enkel wanneer een overheid doet wat ze moet doen: investeringen in kansen voor kinderen, investeren in onze scholen en leerkrachten. Dat doet ze vandaag niet. Een kerntaak nochtans.

Tegenover een systeem van kostenbeheersing en bijkomende werkingsmiddelen, zet Lode Cossaer een systeem van interne herverdeling en kortingsbonnen voor minder kapitaalkrachtigen. Maar daarmee schuift hij de verantwoordelijkheid voor betaalbaar onderwijs volledig af op scholen en individuele ouders. Scholen moeten het zelf maar oplossen, onderwijskansen worden een kwestie van liefdadigheid en ouders moeten maar vragen om een sociaal tarief. Dat is niet mijn Vlaanderen. In mijn Vlaanderen nemen we collectief onze verantwoordelijkheid en zorgen we voor beleid waar iedereen beter van wordt, en de meest kwetsbaren nog het meest.

Wanneer een overheid investeert in het recht op betaalbaar onderwijs, moeten ouders niet smeken om een financiële gunst. Wanneer de overheid haar verantwoordelijkheid neemt, moeten scholen zelf geen kortingsbonnen gaan uitdelen. Pas wanneer een overheid durft te gaan voor een maximumfactuur, wordt een studiekeuze op basis van talenten echt een realiteit.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234