Zaterdag 21/05/2022
Joachim Pohlmann. Beeld Bob Van Mol
Joachim Pohlmann.Beeld Bob Van Mol

Column

Als de geschiedenis voor je deur staat, dan heb je een plicht. Een plicht om open te doen

Joachim Pohlmann is woordvoerder van Bart De Wever (N-VA) en schrijver van Een unie van het eigen. Zijn column verschijnt wekelijks.

Joachim Pohlmann

Nu de dagen rijkelijk baden in het gouden zonlicht, de bomen botten en de warme, volle lucht geurt naar bloesems en wilde bermbloemen, gaan mijn gedachten onwillekeurig uit naar het onvermijdelijke verval dat dra zijn intrede zal doen. In mijn hoofd is het immers altijd herfst.

Bij de eerste tekenen van het nieuwe leven betreur ik al de dood die elk bestaan markeert. Terwijl de wereld dartel en carpe-diemgewijs door de boomgaard des levens huppelt, ben ik de memento mori van de rottende vruchten onder aan de boomstammen. Ik gedenk iedereen te sterven.

Ja, ik ben een graag geziene gast op zomerse barbecues, dat kunt u zich wel inbeelden. En toch beschouw ik dat als een positieve eigenschap, zelfs als een vorm van optimisme. De heropleving zit in de eeuwigheid vervat. Alles zal eindigen, maar ook weer opnieuw verrijzen. En dat troost mij.

Het verval is voor mij dan ook alom. En dat is niet de schuld van de jeugd van tegenwoordig, de zedenverloedering of de decadentie. Je ergert je daaraan, maar dat doen mensen al eeuwen. Van de Grieken over de Romeinen tot de prinsen en pausen, gedegenereerd waren ze allemaal.

En toch heeft dat hen nooit verhinderd om grootsheid te bereiken. Alleszins een grootsheid waar wij nu gaarne mee pronken om toeristen uit alle hoeken van de wereld naar onze contreien te lokken. Kom dat zien, de geconserveerde pluimen die uit ons kalend vederdek vielen.

Het verval zit hem in het feit dat we ons daar schijnbaar bij neerleggen. Het zit hem in onze resignatie. We koesteren niet langer het idee dat het beste nog moet komen. Integendeel, we lijken ervan uit te gaan dat we het zowat gehad hebben. We wachten tot de waakvlam langzaam uitdooft.

Wij zien onszelf als de Romeinse aquaducten die her en der het landschap doorkruisen. Ze zijn er nog steeds in al hun ontzagwekkendheid, en ze zullen er over duizenden jaren nog zijn. Maar ze zijn dor en droog en daardoor nutteloos geworden, hoe mooi en ingenieus het er ook allemaal uitziet.

En dat hebben we dus aanvaard. Eeuwen hebben we op de toppen van de bergen geleefd. Maar we werden moe en daalden af. Nu zitten we in het dal, met onze voeten in het koele stroompje dat ontspringt in het gebergte, ons ongerust te maken over wat er daarboven allemaal gebeurt.

We zijn angstig dat de nieuwe bergbewoners de bron zullen afdammen; en we zonder water zullen komen te zitten, net zoals die Romeinse aquaducten. Terwijl we ten volle beseffen dat we totaal onmachtig zijn om er ook maar iets aan te doen op het moment dat het daadwerkelijk gebeurt.

De enige oplossing is dat we weer de moed vinden om terug de bergen in te trekken. We zullen de ballast van een bezwaard verleden van ons af moeten werpen om de klim naar boven aan te vatten. En we zullen bereid moeten zijn om de inspanning en de offers op te brengen om de top te bereiken.

Wij kiezen niet de taak die op ons wacht, die werpt de geschiedenis op onze schouders. De enige keuze die we hebben is of we onze verantwoordelijkheid opnemen of ervan weglopen. Als de geschiedenis voor je deur staat, dan heb je een plicht. Een plicht om open te doen.

Misschien is dat een plicht tegenover je vaderland, je idealen, je principes. Misschien. Maar bovenal is het een plicht tegenover jezelf en je naasten. En dan is er geen ruimte voor terughoudendheid of morele lafheid.

In die zin ben ik de domper op uw feestvreugde. Niet te veel drinken, want morgen wacht ons een lange dag. Aan de slag, kameraden!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234