Woensdag 27/05/2020
Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

Als BV krijg je dezelfde aandacht als de vermogenden. Hoe shabby je er ook bijloopt

Hilde Van Mieghem heeft het druk, maar neemt de tijd voor een gloedvolle blik achter de schermen van haar leven.

We mogen weer gaan shoppen, halleluja!

Niet dat dat in mijn geval mogelijk is, bij gebrek aan inkomsten. De cultuursector ligt op apegapen. Veel van mijn collega’s zal het net zo vergaan.

Het kon eigenlijk nooit, het was sowieso altijd wachten op de solden, want voor Covid-19 was het ook al geen vetpot. Dat zou je er eventueel nog van kunnen maken als je als BV in tv-spelletjes, kwissen of ander vertier zou opdraven, maar dat is niet mijn ding, nooit geweest.

Ik keek aandachtig naar de journaals op tv waarin de voorbereidingen van de winkeliers uitgebreid aan bod kwamen. Je zal vanaf nu door een soort corridor afgezet door dranghekken langs de winkels geleid worden, als slachtvee, consumentenvee. Ga je ergens binnen, krijg je een half uur.

Zou er, vroeg ik me af, door de veiligheidsmaatregelen nu meer service komen? Dat werd de voorbije jaren steeds minder, het ging niet veel verder dan de ’trek-je-plan-service’. Behalve in de chiquere, duurdere winkels waar voornamelijk ‘de rijken’ komen. Die werden daar altijd al voorkomend bejegend.

Veel geld heb ik nooit gehad maar als BV krijg je wel diezelfde aandacht als de vermogenden. Hoe shabby je er ook bijloopt. Daar werd ik me pas bewust van toen mijn zusje een jaar of twintig geleden verzuchtte: ‘Ik ga niet meer winkelen met jou! Zodra jij binnenkomt kan ik echt dood neervallen, ze zouden het niet eens zien, laat staan dat ze me zouden helpen!’

En inderdaad, vanaf die dag, als we samen een winkel ingaan zeg ik meteen als het personeel op mij afstuift: ‘Goeiendag, mijn zus hier is op zoek naar… kunt u haar daarbij helpen?’ En ja hoor, dan wordt ze verwend als was ze de koningin van Seba! Mijn zus en ik genieten er uitvoerig van, zij krijgt hulp en ik word lekker met rust gelaten.

Soms gaat het ver. Enkele jaren geleden werd er bij mijn zus een tumor ontdekt op de gehoorzenuw. Dat zou een moeilijke operatie worden want de kans bestaat dat de gelaatszenuw geraakt wordt en je met een half verlamd gezicht door het leven moet. Na enkele weken smeekte mijn zus me haar te vergezellen naar het ziekenhuis waar ze weer een onderzoek had want, zei ze, ik ben daar een nummer, ik krijg nauwelijks aandacht of uitleg.

En kijk, toen ik erbij was werd er opeens tijd genomen en kwam er een uitvoerige, heldere uitleg. Alleen werd alles aan mij uitgelegd, terwijl ze naast me zat. ‘Zegt u het maar tegen haar’ zei ik, ‘zij is de patiënt, niet ik.’ Ik heb er de dokter drie keer moeten op wijzen. Bij het afscheid drukte hij me de hand en zei: ‘Wees gerust mevrouw, het komt helemaal goed!’

‘Gelukkig moet ik niet onder het mes’, antwoordde ik. ‘Nee, natuurlijk’, stotterde hij.

Het kwam goed.

Ik wens u allen toe dat u tijdens het shoppen verwend wordt als de sjah van Perzië. Geniet ervan. U kan me altijd inhuren, dan verdien ik ook nog wat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234