Dinsdag 26/05/2020

Opinie

Alle mensen zijn gelijk, maar er is niets mis met het hogere

Beeld Karel Duerinckx

Christophe Vekeman is schrijver. Zijn laatste roman is 'Marie'.

De toenadering die heden tot homoseksuelen, niet-gehuwde samenhokkers en anderen gezocht wordt, doet vermoeden dat men in het Vaticaan stilaan de oudtestamentische God van onverzoenlijkheid en toorn aan het loslaten is, en dat de geest van het evangelie eindelijk vaardig wordt over de katholieke hotemetoten (DM 14/10). Tenslotte was het Jezus Christus zelf die in het Nieuwe Testament, dat monument van onvoorwaardelijke naastenliefde en perkloze vergiffenis, pak-hem-beet overspeligheid droogweg becommentarieerde met het nog steeds befaamde "Wie zonder zonden is, werpe de eerste steen".

Het spreekt voor zich dat deze evolutie binnen de kerk - Vaticaankenners spreken van 'een aardverschuiving' - toe te juichen valt, een goede zaak is met het oog op een nog bredere maatschappelijke aanvaarding van bepaalde bevolkingsgroepen et cetera. Maar hoe belangrijk en broodnodig is een en ander eigenlijk voor de katholieken zelf?

Sommige rabiate atheïsten plegen de Kerk en de Bijbel af te rekenen op wat er woordelijk in te horen en te lezen valt. Er bestaan nog altijd mensen die graag sneren dat God de wereld onmogelijk in één week tijd kan hebben geschapen, bijvoorbeeld. Dat er in onze samenleving geen katholiek meer te vinden is die goed bij zijn hoofd is en aan het scheppingsverhaal zoals dat in de Bijbel verteld wordt geloof hecht, ontgaat hen volkomen.

Op eenzelfde manier gaat het leeuwendeel der katholieken om met de roomse voorschriften aangaande seksuele moraal, die men interpreteert, om het met Paulus te zeggen, naar de geest, en niet naar de letter. Geen katholiek die ter ere van het pauselijke wijsvingertje het condoom in de verpakking laat. De dubbele moraal is nu eenmaal eigen aan het katholicisme, en valt bij wijze van boutade als volgt samen te vatten: "Wat wij ook doen of laten, we zijn en blijven allen zondaars".

In 'Roomse heisa' (1985) schreef Gerard Reve omtrent de vele inhoudelijke tegenstellingen die in de katholieke leer aan te treffen zijn: "Het wezenlijke van een volwassen, volgroeide religie is dat zij iets zegt, maar iets anders bedoelt." Voorts geeft hij te kennen dat hij in de loop van de voorbije twintig jaar niet één priester ontmoet heeft "die in de biecht of anderszins mijn homoseksualiteit afkeurde of onaanvaardbaar vond".

Ik ga zelf (heel) af en toe naar de mis, en ik kan zeggen met de hand op mijn hart: het denkbeeld dat de priester zou staan fulmineren tegen homoseksualiteit of ongetrouwd samenwonen, is van een lachwekkende absurditeit. In de Gentse kerken wordt door de verschillende pastoors steevast een toon aangeslagen die je niet anders dan als 'zacht', 'verdraagzaam' en zelfs 'links' kunt omschrijven. Dat is mooi, dat is goed, en dat is heel dikwijls ook stomvervelend. Ik vind van mezelf namelijk dat ik doordeweeks al meer dan voldoende aan ongelijkheid, maatschappelijk onrecht en de derde wereld denk. Op zondagochtend zou ik het mysterie willen vieren. Kort gezegd: ik verlang naar meer religie in de kerk. Meer God, en minder maatschappij.

Dat de kerk opschuift naar een mentaliteit die aansluit bij de moderne publieke opinie (en als gezegd de waarden van het Nieuwe Testament) is op zich dus zeker lovenswaardig. Maar om haar aantrekkingskracht te verhogen, zal ze meer moeten doen dan zich conformeren. Alle mensen zijn gelijk, maar er is niets mis met het hogere.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234