Maandag 27/09/2021

ColumnBregje Hofstede

Al ben ik zelf van mijn Sinterklaasgeloof gevallen, ook ik leef onder het juk van een streng, extern geweten

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Bregje Hofstede is journalist, columnist en schrijfster. Vorig jaar verscheen haar derde boek: Drift.

Mijn nichtje, vier jaar oud, werd op diefstal betrapt. Ze had de grote witte chocoladeletter D, die haar vader Daan in zijn schoen had gekregen, achterover gedrukt. Belastend materiaal bleef over op haar beddengoed.

Toen de verdwijning van de D werd opgemerkt, en haar ouders haar aan de tand voelden, meldde ze dat zij het niet had gedaan. Ze voegde meteen toe dat er wel kruimeltjes onder haar kussen lagen. ‘Die hebben de kaboutertjes daar neergelegd.’ Ze voelde de beschuldiging al aankomen, en deed nog een poging om die af te wenden: ze was vals beschuldigd. Het bewijsmateriaal was gefalsificeerd. Die kabouters toch.

Helaas heeft de Sint overal ogen en oren, in de vorm van oplettende Pieten. Had ze kunnen weten, want mijn nichtje volgt het Sinterklaasjouraal met religieuze ijver. (Zo wil ze geen verlanglijstje maken, want ‘Piet de Smeerpoets raakt ze toch kwijt’.) Toen ik haar leeftijd had, was ik even fanatiek, en zag ik ook achter elke schoorsteen het silhouet van een Piet wegduiken. Piet en Sint zijn overal en weten alles. Dus je kunt maar beter braaf zijn, in de wintermaanden. Het is alsof er met de pakjesboot een tijdelijk extern geweten opduikt.

Al ben ik zelf van mijn Sinterklaasgeloof gevallen, ook ik leef dezer dagen onder het juk van een tijdelijk, en behoorlijk streng, extern geweten. Net als alle Fransen heb ik, tijdens deze tweede lockdown, voor elke stap die ik buiten de deur zet een goed excuus nodig, en een geldig formulier. Mijn vriend en ik zijn al staande gehouden door de politie, die geen rekening houdt met eventuele kabouters. Nu ik bovendien de applicatie TousAntiCovid heb gedownload, die via bluetooth bijhoudt waar ik ben en met wie ik in contact kom, voel ik me zo scherp in de gaten gehouden dat er evengoed achter elke boom een spiedende Piet zou kunnen staan. Ik vraag me af of er kinderen zijn die zes december met opluchting tegemoet zien: eindelijk weer lekker je gang kunnen gaan, zonder die pottenkijkers.

Mijn jaarlijkse sinterklaasviering, doorgaans een groot familiefeest, is in elk geval uitgesteld tot het moment waarop Covid-Piet niet langer mee aan de marsepein zit. En het zal, als het eindelijk zo ver is, zeker een feest zijn van opluchting, van herwonnen vrijheid, en het einde van bemoeienis. Maar vooral van weerzien. Het lijkt haast alsof de dreiging van feestdagen via Zoom speciaal is georchestreerd als opvoedkundige illustratie van het belang van delen: als het niet samen is, is het geen feest.

Tot het zover is, doen mijn zussen, mijn ouders en ik het met foto’s en berichtjes.

Zo maakte mijn zus, de ochtend na de letterdiefstal, een filmpje van het moment waarop mijn nichtje beneden komt om te kijken of er weer iets in haar schoen zit. En jawel. De Sint heeft een nieuwe letter gebracht. Mijn nichtje trekt het papier eraf, en ziet: een grote witte D. Ze buigt haar hoofd en geeft de letter aan haar vader, met een gefluisterd ‘sorry’.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234