Maandag 25/05/2020

Portretten

Zo voelt het om corona te hebben: 4 patiënten, 4 keer anders

Zo voelt het om corona te hebben: 4 patiënten, 4 keer andersBeeld rv

Corona heeft veel gezichten. Letterlijk, omdat het virus zoveel mensen treft, maar ook figuurlijk, omdat het zich telkens zo anders kan manifesteren. Blijft bij de één een gevoel van 'Was het dat maar?', dan kruipt de ander door het oog van de naald. Vier ex-coronapatiënten vertellen. Soms luchtig, soms vooral héél erg opgelucht.

Louise Claeys-Bouuaert (37) uit Ieper Beeld RV

IN HET ZIEKENHUIS, OP INTENSIEVE

Louise Claeys-Bouuaert (37) uit Ieper: ‘Het was vijf voor twaalf, ik ben nét niet in coma gebracht’
Ruim twee weken ligt Louise al in het ziekenhuis. Het begon met gloeiende wangen, “en het gaat ontzettend snel, dat verbaasde me wel”. “Eerst koorts, dan hoofdpijn, even later kon ik amper mijn ogen nog openhouden van de pijn, daarna begon de spierpijn...” Toen de koorts een drietal dagen later naar 40 graden kroop, werd Louise door haar vriend naar de spoed gevoerd. De resultaten van de test werden niet eens afgewacht, de longfoto’s en zuurstofwaarden zeiden genoeg. Louise: “Ik kreeg meteen zuurstof toegediend via een tube in mijn neus en werd naar een kamer gebracht. Nauwelijks een uur later ging ik al richting intensieve. Daar kreeg ik een masker op mijn gezicht en werd een buisje in de slagader van mijn pols genaaid: zo kon men constant het zuurstofgehalte in mijn bloed meten. Het was vijf voor twaalf, maar ik ben nét niet in coma gebracht.”

Wel lag Louise op haar buik, zoals dat bij heftige longontstekingen gaat. “Dat lucht op, ja. Al voelt het op die manier allemaal heel eenzaam en raar: met je gezicht naar beneden, in een roes, jezelf moed inpraten...” Na twee dagen intensieve verzorging ging het beter. “Toen pas ben ik beginnen te hoesten, waar ik in het begin geen last van had. Dat was natuurlijk een pijnlijke affaire, alsof je longen één blauwe plek zijn.” Louise was een roker, “en dat zal zeker niet geholpen hebben, daar ben ik hard en eerlijk in met mezelf. Ik ga nu meteen stoppen, zeker en vast. Ik raad het intussen ook iedereen aan: je longen zijn echt te kostbaar, en het is vreselijk om zo hulpeloos te zijn.” Hoelang Louise nog in het ziekenhuis moet blijven, is onduidelijk. “Maar ik ga genezen, dat is wat telt.”

Thierry Cauchises (51) uit Heist-op-den-BergBeeld rv

ENKEL BEETJE SPIERPIJN

Thierry Cauchises (51) uit Heist-op-den-Berg: ‘Niet één hoestje uit mijn keel’
In het gevecht tegen corona werkt Thierry als boodschapper: hij is chauffeur voor een Antwerps labo, en heeft sinds het begin van de crisis al ontelbare bloedstalen van dokterspraktijken naar het laboratorium gevoerd. "Midden maart is een collega van mij ziek geworden, hij had een hoest en testte positief. Uit voorzorg ben ik onmiddellijk naar huis gestuurd, ik kom namelijk met veel artsen in contact, ik kon mensen aansteken die nu erg nodig zijn. Omdat onze oversten graag wilden weten wie eventueel door mijn collega besmet was, werden wij getest. Zelf dacht ik: het zou me verbazen. Ik had een beetje spierpijn, dat wel, maar niks waar ik normaal gezien mee naar de dokter zou lopen. Het voelde zelfs vreemd, die test: mijn huisarts was helemaal van kop tot teen met beschermend materiaal ingepakt, ik zat daar in goeden doen. Maar ik was dus positief."

"De huisarts drukte me op het hart: hou me op de hoogte. Maar eerlijk, ik heb geen dag koorts gehad en er is zelfs geen hoestje uit mijn keel gekomen. Spierpijn, dat wel. Maar als dat álles is, dan zijt ge een bofkont, dat besef ik. In de krant zag ik dat Axel Daeseleire in het ziekenhuis was opgenomen. Die is 51 jaar, precies zo oud als ik, daar sta je toch bij stil. Komt het door mijn goede gezondheid? Dat ik nooit heb gerookt? Misschien weten ze later meer, voorlopig prijs ik me gewoon gelukkig. Ik blijf nog een halve week in quarantaine, en duim voor iedereen."

***

Bart Ivens (50) uit Puivelde Beeld rv

ÉÉN DAG KOORTS GEHAD

Bart Ivens (50) uit Puivelde : ‘Je eigen lichaam is je eerste soldaat’
Drie dagen, zo lang heeft corona het leven van Bart verstoord. Dag één, 18 maart jongstleden, begon met 38,5 graden koorts, hoofdpijn, beetje spierpijn, lichte prikkelhoest. Bart werd getest, omdat hij werkt als kinesitherapeut. "De huisarts twijfelde een beetje, omdat ik niet doodziek was. Maar goed, dat kon nog komen, en als zorgverstrekker moet je duidelijkheid hebben." De test was positief. Bart zette zich schrap, maar er kwam niets. Op dag twee was de koorts al fel gezakt, de derde dag was er nog een beetje hoofdpijn, de vierde dag was alles voorbij. "Ik ben afgelopen zondag alweer 12 kilometer gaan lopen, heb mijn gras afgereden en mijn terras gekuist." Bart zegt het met dankbaarheid. Ook zijn patiënten, die hij nadien één voor één opbelde, waren blij: "Ik hoorde heel vaak: 'Bart, ik ben zo content om eens een positief verhaal te horen, want het lijkt alleen maar grote miserie te zijn.' Net daarom wil ik even mijn verhaal doen, om mensen moed te geven. Ook de rest van mijn gezin heeft allicht corona gehad, maar ook bij hen is het met hoest en spierpijn voorbij gegaan, in quarantaine."

Of Bart enig idee heeft waarom alles zo mild verlopen is? "Het is gissen, maar ik ben fel met mijn gezondheid bezig. Zelf werk ik als kinesist-osteopaat, en mijn vrouw is voedingsdeskundige. Wij eten geen snelle suikers en veel vezels, om onze darmen gezond te houden. Wij nemen ook supplementen, zoals vitamine C. Ik vind het jammer dat daar weinig aandacht aan wordt geschonken. Zieke mensen krijgen het advies om bijvoorbeeld Dafalgan te nemen, maar zelden lees je hoe hard voeding een mens kan helpen om zijn immuniteit te versterken. Je eigen lichaam is toch je eerste soldaat, tegen zo'n virus. Enfin, niet dat ik mezelf op de borst wil kloppen, er komt ook geluk bij kijken. Ik blijf ook alle maatregelen volgen, uit respect voor andere mensen. Maar zelf ben ik opgelucht. Wij hebben hier al vaak gezegd: 'Amai, dáár zijn we goed van afgekomen.'"

Catherine Vryens (53) uit WijerBeeld RV

OP SPOED BELAND

Catherine Vryens (53) uit Wijer: ‘Ik voel me nog altijd sneller moe’
"Wat me vooral is opgevallen bij mijn infectie, is hoe snel de koorts opkomt", weet huisarts Catherine. "Op een vrijdag was ik nog de volledige dag gaan werken, ik zette me neer in mijn zetel, en ik had van het ene op het andere moment koorts. Op een bepaald moment is die zelfs naar 41,3 graden gestegen, wat voor een volwassene erg veel is. Dan zijt ge van de wereld, geloof mij. Gelukkig heeft mijn man snel de knoop doorgehakt om me naar spoed te brengen, zelf was ik daar niet meer toe in staat. Een tip aan iedereen: hou mekaar goed in het oog, want een patiënt weet soms zelf niet meer hoé ziek hij of zij is..."

Als huisarts werd Catherine getest. Positief. "Omdat ik mij thuis in quarantaine kon plaatsen, en uiteraard veel kennis heb, ben ik niet opgenomen, bij een doorsnee patiënt was dat misschien wel gebeurd. Want ik was heel ziek, zelfs met Dafalgan zakte de koorts maar tot 38 graden. Gelukkig had ik geen longontsteking, wel zuurstofnood waardoor ik sneller ging ademen. Dat ik een geoefend loper ben, heeft me op die momenten goed geholpen, ik kon dat ademen controleren. Wie veel overgewicht heeft of diabeet is, zal het moeilijker hebben. Ik kwam er na een week door, maar merk wel dat het stevig is geweest. Eerst was ik een slappe dweil, nu komt met mondjesmaat de energie terug, maar ik ben sneller moe. Niettemin werk ik weer als huisarts, ik trek me op aan de warmte van de patiënten die allemaal heel lief hebben gereageerd. Zonder omhelzingen, natuurlijk. Ik werk nu met handschoenen en masker, voor de veiligheid van anderen. Intussen ben ik blij dat ik het zelf achter de rug heb.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234