Donderdag 20/06/2019

Mode

Volslank model Ashley Graham: "Ik wil niet in een categorie worden gestoken"

Ashley Graham. Beeld rv

Ze mag dan wat meer om het lijf hebben dan haar collega’s die je doorgaans op de catwalk ziet, noem haar vooral geen plussizemodel. Ashley Graham (30) vecht om erkend te worden als ‘gewoon’ model. Haar strijd tegen de vooroordelen (en kilo’s), samengevat in acht statements.

Op een zwoele zomeravond in Parijs is Ashley Graham de ster van de avond. Hoewel ze allesbehalve het ranke lijf heeft van een topmodel, straalt ze zelfvertrouwen en elegantie uit. Ze draagt een jurk die haar impressionante decolleté perfect uitspeelt. Bloggers en modejournalisten willen met haar op de foto, volslanke vrouwen komen haar zonder gêne vertellen hoe zij hun leven veranderd heeft. Ze geniet van de aandacht, zoveel is duidelijk.

We zijn op de voorstelling van de nieuwe capsulecollectie van Marina Rinaldi, waarvan Graham ambassadrice is. Het merk voor dames met een maatje meer is onderdeel van de Max Mara-groep. Wanneer we ons installeren voor een interview begint ze spontaan te vertellen over haar recente shoot voor Harper’s Bazaar. Niet slecht voor iemand van wie ooit gezegd werd dat ze beter een andere job zou zoeken. Het bewijs van haar status: drie shoots voor Vogue, dé modebijbel bij uitstek. 

“De eerste keer dat ik voor Vogue mocht poseren, was voor de Britse uitgave met Patrick Demarchelier (topfotograaf, red.). Echt, ik freakte. Voor de shoot met de Amerikaanse Vogue ging ik samen met andere modellen op de foto. Kwam daar toch wel kritiek op zeker. Ik zou zogenaamd met mijn arm mijn stevige dij hebben willen verbergen. Terwijl dat dus echt niet de bedoeling was. Ik zag hoe de meisjes naast mij hun arm gebogen hielden, dus wou ik iets anders doen en mijn arm laten hangen… Ach, ik ben er al aan gewend geraakt dat ze me bekritiseren om niets. Intussen ben ik gevraagd voor de Arabische editie van Vogue, zo slecht zal het dus niet geweest zijn.” (lacht

Over kritiek gesproken: de Britse minister van Volksge­zondheid – een vrouw nota bene – beschuldigde haar ervan obesitas te promoten. Ze moet er smakelijk om lachen wanneer ik dat opwerp. “Als een vrouw in die functie over een model begint te praten, kun je je afvragen wat ze eigenlijk voor haar land doet. Ik las het en dacht: dit is gewoonweg hysterisch. Weet je wat ik gedaan heb? Ik ben naar de kast gelopen en heb meteen een hele reep chocolade opgegeten.” (schatert) Het brengt ons naadloos naar haar eerste statement.

1. Trek je niets aan van kritiek

“Ik word heel vaak bekritiseerd, maar dat is oké. Wanneer je een weg baant voor de volgende generatie is dat onvermijdelijk. Het voelt intussen alsof ik een harnas aanheb. Moet ook wel, want geloof me: sommige commentaren op sociale media kun je je echt niet voorstellen. Maar ook de modewereld zelf heeft nog een lange weg te gaan. Onlangs greep een stylist mijn heup vast en zei: als je daar ook nog wat kon afvallen, dan zouden we nog wat andere kleren kunnen shooten. Ik dacht: dit is verdorie wat ze me tien jaar geleden al vertelden. Er is dus nog altijd niks veranderd. Zolang er mensen met zulke vooroordelen in de mode-industrie werken, zal ik blijven vechten voor de goede zaak.”

Beeld rv

2. De wereld heeft nood aan volslanke rolmodellen

“Er wordt weleens gezegd dat ik een revolutie heb ontketend, maar eerlijk: het is maar een kleine revolutie, ook al hoor ik van veel mensen het tegenovergestelde. Ik was me er eigenlijk niet van bewust dat ik de mode­wereld wilde veranderen tot ik het beu werd om altijd maar weer in een categorie te worden gestoken, door telkens opnieuw ‘plussize’ genoemd te worden. Ik kan me niet meer herinneren hoe vaak me werd gezegd dat ik nooit de cover van een modemagazine zou halen, dat ik niet eens het recht had om mijn eigen lingerielijn uit te brengen.

"Toen wist ik: ik wil bewijzen dat de anderen fout zitten. Ik ben aan die collectie begonnen, werd ­uitgenodigd voor een Ted Talk, kwam mede daardoor op de cover van Sports Illustrated terecht en toen wist ik: ik kan iets verwezenlijken. En hier ben ik dan. (lacht) Maar ik mag dan al veel hebben bereikt, het mooiste compliment blijft nog altijd dat jonge meisjes naar me toe komen en me bedanken omdat ik volgens hen hun leven veranderd heb. Ik heb hen blijkbaar anders naar zichzelf leren kijken en dat is fantastisch. Door mij voelen ze zich beter in hun vel.”

3. Blijf te allen tijde jezelf

“Ik ben opgevoed met het idee dat eerlijkheid heel belangrijk is. Ik kan niet goed faken. Mensen die zich op Instagram anders voordoen dan ze zijn, vind ik oerdom. Dus post ik filmpjes waarin ik zing, terwijl ik dat helemaal niet kan. En ja, je zal ook foto’s van mezelf in badpak zien, inclusief cellulitis. Dat hoort bij mij, ik ga dat echt niet laten fotoshoppen. Ik wil mensen een positief gevoel geven, hen het idee geven dat ze comfortabel moeten zitten in hun eigen vel. Dat doe je niet door jezelf mooier voor te stellen dan je bent.”

4. Werk elke dag aan je zelfvertrouwen

“Ik denk niet dat ik het woord sexy geherdefinieerd heb. Ik voel me al mijn hele leven sexy. ‘Makkelijk om dat te zeggen want jij bent nu eenmaal een model’, hoor ik soms. Maar geloof me, ik heb op de catwalk de mooiste vrouwen gezien en vaak waren het de meest onzekere wezens die je je maar kunt voorstellen. Schoonheid heeft alles te maken met zelfvertrouwen, zo simpel is het. Hoe je dat krijgt? Dat is de vraag die ik altijd voor de voeten geworpen krijg. Ik wou dat er een pil voor bestond die ik iedereen zou kunnen geven, maar die is er jammer genoeg niet.

“Weet je, zelfvertrouwen is als een reis: wanneer je ervoor wilt werken, dan krijg je het ook. Je moet jezelf als een rolmodel beschouwen. Op die manier ga je anders naar jezelf kijken en verandert zelfs de manier waarop je tegen jezelf praat. Geloof me, dat maakt een wereld van verschil.”

5. Modellen moeten hun mond opendoen

“Ik denk dat ik mag zeggen dat ik ervoor gezorgd heb dat modellen meer dan ooit een stem hebben. We willen niet langer alleen maar een mooi gezicht zijn waar mensen naar op kunnen kijken. Ik vind dat modellen het anno 2018 aan zichzelf verplicht zijn om iets te veranderen in de modewereld. Ze moeten ervoor zorgen dat vrouwen zich weer goed gaan voelen in hun vel. En dat kan alleen maar als die modellen zelf échte ­vrouwen zijn.”

6. Stop met diëten, dat helpt toch niet

“Toen ik jong was, heb ik zowat elk dieet uitgeprobeerd en al viel ik er uiteraard even van af, ik kwam elke keer opnieuw weer bij. Pas dan heb ik ontdekt dat een gezonde levensstijl niks met diëten te maken heeft. Ik probeer nu zoveel mogelijk gezond te eten, maar ik mijd eigenlijk niets. Mildly healthy, zo zou ik mijn voedingsgewoonten durven omschrijven. Ik spendeer ook drie tot vijf dagen per week in de fitness. Zonder dat zou het echt niet lukken om mijn gewicht op peil te houden.”

Ashley Graham: "Ik hoop dat we over tien jaar dit gesprek niet meer zullen moeten voeren." Beeld rv

7. Geloof in jezelf

“Jaren geleden ben ik met enkele gelijkgestemde vrouwen Alda begonnen, ons eigen modellenbureau voor curvy vrouwen. Eigenlijk wilden we maar één ding: dat IMG (internationaal modellenbureau, red.) ons zou oppikken. Je moet weten dat in die tijd IMG slechts één curvy model had en daar wilden wij iets aan doen. Als we het samen aanpakken, gaan we de mode-industrie kunnen veranderen, dachten we. Het idee kwam voort uit idealisme, maar we waren allesbehalve naïef. En dus kwamen we met een businessplan op de proppen waarin precies stond hoeveel ze konden verdienen met die plussize­modellen. En dat hielp, want we ­kregen allemaal een contract.” (lacht)

8. Ontwerpers: stop met magere modellen te promoten

“Ik hoop dat wat ik doe een blijvende impact heeft. Dat we over tien jaar niet meer zullen praten over body positivism en dat we dit gesprek niet meer zullen moeten voeren. Pas dan zal mijn missie erop zitten. Maar er is nog heel veel werk aan de winkel, hoe ­ jammer ik dat ook vind.

“En uiteindelijk begint het allemaal bij de ontwerpers. Zij zouden veel vaker vrouwen met ronde vormen op de catwalk moeten tonen. En niet alleen op de catwalk, ook in hun campagnes zouden we die moeten zien. Want veel van die designers bieden wel degelijk grote maten aan, sommigen gaan zelfs tot maat 24 (een Europese maat 54, red.). Alleen moet dat ook eens getoond worden in de magazines. Vrouwen met vormen moeten genormaliseerd worden, punt.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden