Dinsdag 07/04/2020

InterviewFamilieklap

Vader Jamal en zoon Jaouad Achab: ‘Ik kijk niet graag toe als hij klappen uitdeelt’

Jamal en Jaouad Achab.Beeld Bob Van Mol

De oudste is 60, vrachtwagenchauffeur bij DHL en verhuisde elf jaar geleden met zijn gezin naar België in de hoop op een betere toekomst. De jongste is 27, taekwondoka en al zeker van zijn ticket voor de Olympische Spelen in Tokio. Jamal en Jaouad Achab, vader en zoon.

JAOUAD

“Toen we nog in Marokko woonden, was mijn vader buschauffeur voor toeristen. Maar zodra de Golfoorlog uitbrak, viel de hele toeristische sector in duigen, en als buschauffeur kon hij niet genoeg geld verdienen om ons gezin te onderhouden. Uit noodzaak rolde hij in de transportsector: jarenlang reed hij elke week drie dagen naar België met de vrachtwagen, en drie dagen terug. Voor onze familie was die situatie niet gemakkelijk, want we zagen mijn vader dus maar één dag per week.

“Natuurlijk miste ik mijn vader als hij weg was, en voor hem moet die situatie ook heel vervelend geweest zijn. Maar het was gewoon de enige manier om te overleven. Mijn moeder is huisvrouw, dus hij moest ervoor zorgen dat er genoeg geld binnenkwam. Om het gemis wat in te perken, belden we elkaar elke dag wanneer hij onderweg was. Elke ochtend en elke avond hingen we met elkaar aan de telefoon.

“Zowel hier als in Marokko heeft ons gezin het bij momenten financieel écht niet gemakkelijk gehad. En toch heb ik nooit het gevoel gehad dat we iets tekortkwamen. Ik denk dat het voor mijn vader echt een zaak van trots was om ervoor te zorgen dat hij ons niets hoefde te ontzeggen. Als er geldproblemen waren, voelde ik soms wel dat er een gespannen sfeer in huis hing, maar onze ijskast is altijd gevuld geweest, onze huur werd altijd betaald. Dat mijn vader bij momenten grote opofferingen heeft gedaan om voor ons te zorgen, daar heb ik niets dan bewondering voor.

“Ik doe al aan taekwondo sinds ik drie jaar oud ben, net als mijn broer en zus. Toch vond mijn vader lang vooral mijn schoolresultaten belangrijk. Hij wilde dat ik een toekomst met zekerheid tegemoetging, en dat is met een diploma natuurlijk gemakkelijker dan met een carrière in de sport. Hij was wel blij als ik wedstrijden won, maar toch bleef hij het heel lang vooral als een hobby zien.

“Pas toen ik ook in het buitenland wedstrijden ging spelen en telkens met een gouden medaille weer naar huis keerde, begon hij te beseffen: het wordt misschien nog wat met Jaouad in het taekwondo. (lacht)

“Het was allesbehalve eenvoudig om dit atletisch niveau te bereiken. Na de Olympische Spelen in Rio de Janeiro in 2016 was ik een tijdlang zowel emotioneel als fysiek niet in topvorm. Mijn trainer verhuisde naar Australië, en ik vond het heel moeilijk om aansluiting te vinden bij mijn nieuwe coach. 2017 en 2018 waren echt moeilijke jaren. Gelukkig is mijn familie me altijd blijven steunen en in me blijven geloven. Ik heb alleen maar meer getraind en harder mijn best gedaan omdat ik hen trots wilde maken.

“Intussen woon ik al vier jaar in Wilrijk, op enkele minuten wandelen van de topsportschool. Maar elke vrijdagavond komt mijn vader me ophalen en neemt hij me mee naar de rest van mijn familie in Brussel. Eigenlijk is dat de voornaamste tijd die we als vader en zoon samen doorbrengen. Nu ja, als mijn vader meekomt naar de Olympische Spelen in Tokio, gaat dat natuurlijk veranderen.”

Jaouad : ‘Pas toen ik met gouden medailles terug naar huis ­keerde, besefte mijn vader: het wordt misschien nog wat met taekwondo.’ Beeld Bob Van Mol

JAMAL

“Naar België verhuizen is ongetwijfeld de meest ingrijpende beslissing geweest in de levens van mijn kinderen. De reden dat we ons geboorteland verlieten, was eenvoudig: ik wist dat er in Marokko geen toekomst voor ons was. Zelfs mijn zus, die lang en hard had gestudeerd, vond er geen werk. In België waren er meer mogelijk­heden.

“Ik ben als eerste naar België gekomen, nadien volgden zijn zus, Jaouad en ten slotte zijn broer en moeder, telkens met tussenpozen van ongeveer een jaar. Voor we naar België kwamen, heb ik ervoor gezorgd dat we hier een appartement hadden met meubels en dat de verblijfsvergunningen voor iedereen in orde waren.

“Ik heb het altijd heel belangrijk gevonden dat mijn familie hier alles had om gelukkig te kunnen zijn. En zelfs toen we verhuisden, is er geen dag geweest waarop ik niet heb gewerkt om hen te onderhouden.

“Toch was die verhuis ook voor Jaouad zeker niet gemakkelijk. In Marokko zat hij in het zesde middelbaar, en toen we in België arriveerden, kwam hij opnieuw in het derde middelbaar terecht. Hij is door die verhuis dus vier jaar kwijtgespeeld.

“Maar ik heb ook gezien hoe hij er het beste van heeft gemaakt, en hoe hij in die jaren vlot Nederlands, Engels en Frans leerde spreken. Daar gaat hij de rest van zijn leven alleen maar voordelen van ondervinden.

“Ik kijk meestal naar Jaouad op televisie of via een live­stream als hij aan een taekwondo-wedstrijd meedoet. In het echt heb ik hem dus nog nooit zien vechten. Hoe dat komt? Ik kijk niet graag toe als hij klappen uitdeelt. (lacht)

“Ik herinner me nog hoe Jaouad plots voor wedstrijden naar Japan en Engeland begon te gaan, en hoe ik die dan thuis volgde. Heel indrukwekkend, maar zelfs toen had ik nog niet meteen door dat taekwondo ook echt een carrière kon zijn.

Gekke gewoontes

Jaouad over Jamal: “Mijn vader kan geen twee uur in zijn vrachtwagen zitten zonder iemand van de familie op te bellen.”

Jamal over Jaouad:  “Jaouad luistert de hele tijd naar praatprogramma’s op de radio. ’s Avonds valt hij ermee in slaap en ’s ochtends is het het eerste waarnaar hij luistert.”   

“Ik keek de kat wat uit de boom. Zijn moeder is daar veel fanatieker in. Zij staat altijd te stressen op de tribune wanneer Jaouad moet vechten. Voor haar móét het een gouden medaille zijn. Weet je, toen we nog in Marokko woonden, wilde ik niets liever dan Jaouad te leren autorijden. Dan kon hij, net als ik, vrachtwagenchauffeur worden. (lacht)

“Toen ik hoorde dat Jaouad voor de tweede keer naar de Olympische Spelen mocht, was ik natuurlijk ongelooflijk gelukkig voor hem. Hij werkt hier al jaren naartoe, dus ik weet hoeveel het voor hem betekent. Misschien ga ik deze keer zelfs mee met hem, zodat ik hem eindelijk eens in het echt aan het werk kan zien. (Jaouad glundert, richt zich naar de recorder: “Dat is het eerste wat ik daarvan hoor.”)

“Natuurlijk ben ik trots op wat Jaouad allemaal al heeft gerealiseerd. Pas op: ik vond het niet gemakkelijk toen hij in Wilrijk ging wonen om dichter bij de sportschool te zijn, maar ik wil alleen het beste voor hem. Ik zie dat hij gelukkig is en dat hij goede keuzes maakt. Vroeger vond ik het belangrijk dat hij een plan achter de hand had voor als het toch niet zou lukken met dat taekwondo. Tegenwoordig ben ik daar minder mee bezig. Ik zie hoe Jaouad letterlijk elke dag vecht om iets van zijn leven te maken. Ik durf er inmiddels wel op te vertrouwen dat het goedkomt met hem.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234