Zaterdag 07/12/2019

De aanbieders

Te koop, 2 slangen: "Ik wil dat die beesten gesoigneerd worden"

'Als ik ze uit hun terrarium haal, blijven ze efkens rond mijn arm en hals kronkelen. Een teken dat ze mij toch graag zien.' Beeld joris casaer

In De Aanbieders gaan we op bezoek in het leven van iemand die een zoekertje plaatste op 2dehands.be. Vandaag: wie is de man uit Erpe-Mere die een Californische koningsslang en een python verkoopt?

Ik heb slangen in huis gehaald nadat mijn tweede huwelijk mislukt was", vertrouwt Eddy Van Cauwenberge (56) me toe. "Ik wou al langer een slang, een leguaan of een kameleon, maar mijn ex-vrouw moest daar allemaal niks van weten. Toen ze het huis uit was, dacht ik: en nu doe ik mijn goesting. Dat ik na al die jaren eindelijk slangen in de living zag rondkruipen, was voor mij echt bevrijdend.

Samen met zijn vriendin Annick (51) leidt Eddy me rond in zijn ruime huis in Erpe-Mere. "Gebouwd op mijn twintigste, afbetaald op mijn veertigste", zegt hij. Het is een eengezinswoning met opvallend veel ramen. "Mijn architect vroeg me destijds: 'Gaat ge er een hoerenkot van maken, misschien?' Maar ik wilde veel ramen omdat ik veel licht nodig heb."

We nemen plaats in de woonkamer. In geen tijd staan er koppen koffie, pralines en gummy bears op tafel. Dat Eddy iets weg heeft van Peter Vandermeersch, zeg ik complimenteus. Maar de ex-hoofdredacteur van De Standaard doet niet meteen een belletje rinkelen en dus schakelen we qua gespreksonderwerp over op de huisreptielen. "Op dit moment zijn ze niet zo actief," zegt Eddy, "maar 's avonds klimmen ze op het hertengewei in hun terrarium. Dat is schoon om te zien."

Beeld joris casaer

Telefoon en Tyfoon

Eddy neemt me mee naar de twee terrariums in het salon en toont me zijn dieren. De koningsslang is lang en dun en heet Telefoon: Moeder Natuur heeft op de schubben vlakbij haar kop een wit telefoonpictogram getekend. Vandaar. De python is kort en dik en heet Tyfoon. Dat allitereert lekker met Telefoon. Het zijn allebei wurgslangen: ze zijn niet giftig en vallen geen mensen aan.

Eddy haalt Telefoon en Tyfoon uit hun glazen huis. Dat doet hij wel vaker. "Soms zitten ze gewoon naast mij in de zetel. En in de zomer laat ik ze graag eens los in de tuin. Maar ge moet ze goed in de gaten houden. De koningsslang is vorige zomer ontsnapt. We hebben haar pas dagen later bovenop de schuifdeur van de veranda teruggevonden. Nadat ik gecheckt had waarom die deur ineens zo moeilijk open ging. Gelukkig geneest een slang nogal gemakkelijk." (lacht)

Eddy vertelt dat hij altijd al dieren heeft gewild die anderen niet hebben. Als kleine jongen had hij geen hond, maar een kraai. "Zelf afgericht, zodat ik ermee kon spelen."

Maar zijn slangen geven hem een nog grotere kick. Hij houdt van het gevoel dat hij een stuk wilde natuur in huis heeft. "Ik voer mijn slangen om de drie weken een levende muis. Hoe ze daar dan langzaam naartoe sluipen, die muis bliksemsnel wurgen en nadien stukske per stukske inslikken: ik vind dat prachtig om naar te kijken."

Eddy houdt ervan als de dingen hun natuurlijke gang kunnen gaan. Hij begrijpt niet waarom mensen met een kat zalmgelei van Whiskas kopen. "Leer dat beest toch muizen vangen, denk ik dan altijd."

Slangen hebben iets gemeen met vissen, leer ik. Hoe groter de ruimte waarin ze leven, hoe groter ze zelf worden. "Telefoon en Tyfoon botsen op dit moment op de grenzen van hun terrarium", zegt Eddy. "Hun groeiproces ligt volledig stil. Daarom verkoop ik ze ook. Ik wil dat ze in een groter terrarium terechtkomen, zodat ze kunnen doorgroeien. Ik ga het spijtig vinden dat ze hier niet meer zijn, maar ik wil dat die beesten gesoigneerd worden.

Zielsverwanten

Of slangen een vorm van affectie voelen voor hun baasje, vraag ik. "Affectie is niet het juiste woord, denk ik. Maar als ik ze uit hun terrarium haal, blijven ze toch altijd efkens rond mijn arm en mijn hals kronkelen. Dat zie ik als een teken dat ze mij toch graag zien."

Toen Eddy in de supermarkt van Erpe-Mere Annick leerde kennen, durfde hij haar eerst niet te zeggen dat hij slangen in huis had. De dag dat hij het uiteindelijk toch vertelde, sprak ze de legendarische woorden: "Ah ja? Oké." "Wat had ik anders moeten zeggen?" lacht Annick. "Ge moet een mens zijn goesting laten doen, hè."

Ook Annick heeft twee echtscheidingen achter de rug. Ze kijkt me indringend aan en vraagt: "Zijde gij getrouwd? Als er ooit ambras is, praat het uit en blijf in godsnaam samen, hè. Uit elkaar gaan, brengt veel miserie met zich mee. En het gras is niet altijd groener op een ander."

Eddy en Annick noemen zichzelf zielsverwanten. "Wij komen in alles overeen." Over zes jaar willen ze emigreren naar Mallorca, hun favoriete plek op aarde. "De straten worden er goed onderhouden, de mensen zijn er vriendelijk en ge kunt er zowel op het strand gaan liggen als in de bergen gaan wandelen."

Als ik hen vraag wat Spanje heeft dat België níét heeft, antwoorden ze unisono: licht, zon, vitaminen en lachende gezichten. Case closed.

Beeld joris casaer
Beeld joris casaer

Mallorca in Erpe-Mere

Als voorschot op hun toekomstige leven in Spanje zijn Eddy en Annick al een stukje Mallorca naar Erpe-Mere aan het halen: sinds de zomer zijn ze druk in de weer om van hun hof een mediterrane tuin te maken. Inclusief palmbomen, olijfbomen, bananenbomen, yucca's en cactussen. Maar ook schelpen, watervallen, rotsblokken en andere attributen moeten het zuiderse karakter van hun tuin verhogen.

Eddy neemt me mee naar buiten voor een stand van zaken. Het regent en het gras is onmediterraans drassig, maar ik zie niettemin een prachtige olijfboom en verschillende soorten palmbomen staan. "Die bomen kunnen temperaturen aan tot -10°C", zegt Eddy. "Wordt het nog kouder, dan doen we ze een speciale mantel om."

Eddy en Annick hebben ook zuiderse planten die de Belgische winter minder goed verdragen, maar die bewaren ze in hun 'overwinterkamer': een tot minituincentrum omgebouwde slaapkamer op de eerste verdieping, waar dertig uitheemse planten ontsnappen aan onze inheemse vrieskou. Pas als het zomer wordt, mogen ze weer in de tuin gaan staan.

Beeld joris casaer

Hippiegedachte

Terwijl Eddy zijn mediterraanse toekomstplannen uit de doeken doet, heeft hij pretlichtjes in de ogen die bij veel 56-jarigen al lang zijn uitgedoofd. Hier zit een man die vastberaden is om alles uit zijn leven te halen wat er nog in zit.

"Ik wil van het leven genieten, ja. Vroeger werkte ik in de banksector, vandaag als magazijnier in een supermarkt. Ik heb nog nooit zo weinig verdiend als nu, maar ik ben ook nog nooit zo gelukkig geweest. Wat maakt het nu uit of ge 100 euro of 100.000 euro op uw spaarboekske hebt staan? Ik moet straks niet de rijkste van het kerkhof zijn, hè. Ik stam nog uit de hippiejaren: pak niks af van een ander en wees blij met wat ge hebt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234