Donderdag 17/10/2019

Interview

Tanja Dexters: "Ik had me mijn leven toch anders voorgesteld"

Tanja Dexters. Beeld Stefaan Temmerman

De Franse schrijver Marcel Proust beantwoordde ze ooit in een vriendenboekje, nu geeft De Morgen er een eigenzinnige draai aan. Vijfentwintig directe vragen, evenzoveel openhartige antwoorden. Vandaag: Tanja Dexters (41). Wie is zij in het diepst van haar gedachten?

1. Hoe oud voelt u zich?

“Wel, ik ben 41, dat weten jullie misschien, maar ik heb een veel jongere mentaliteit, dat weten jullie misschien ook. (lacht ondeugend) Ik ga om met mensen van alle leeftijden. Als ik in de spiegel kijk, zie ik geen 40-jarige. Mensen die mij niet kennen, schatten mij ook altijd veel jonger: zo’n 32 à 33. Ik voel me dus jong, maar als ik een keertje op stap ben geweest, zoals afgelopen weekend naar Kamping Kitsch, dan moet ik wel twee, drie dagen recupereren. Ik zie er nog van af. (lacht) Toen ik 20 was, had ik elke nacht wel iets te doen. Een acte de présence hier, een feestje daar. De dag nadien ging ik gewoon werken. Dat kan ik niet meer.

“Of ik 40 worden confronterend vond? Jawel. Niet omdat ik dat getalletje bereikte, maar omdat mijn relatie een half jaar voordien stuk was gelopen. Ik voelde me alleen en gebroken. Je hebt een carrière opgebouwd, je hebt een gezin, je hebt een kind, je hebt een balans in je leven gevonden en ineens is die weg. Dan sta je wel­eens stil bij je leeftijd. Is dit nu het leven? Ik had het gevoel mislukt te zijn. Depressief durf ik niet te zeggen, maar toch wel teleur­gesteld, down. En dat heeft alles te maken met het feit dat ik een kind heb. Zonder een kind ga je op naar de volgende relatie.

“Als je jong bent, ben je ervan overtuigd dat je de liefde van je leven gevonden hebt, maar gaandeweg besef je dat relaties niet voor eeuwig zijn. Hoewel ik altijd mijn ouders als grote voorbeeld neem. Ze zijn 44 jaar getrouwd. Ik geloof dus nog wel in echte liefde. Maar daarvoor moet je met twee zijn.

“In het begin voelde ik mij heel erg schuldig tegenover Valentina (Tanja’s dochtertje, red.), maar nu zie ik het zo: ik heb alles gegeven. Ik heb een goede vrouw proberen te zijn, ik heb een goede mama proberen te zijn. Die breuk was niet mijn keuze. Af en toe denk ik nog weleens: een gebroken huwelijk, is dit nu alles wat rest? Met die gedachte heb ik het moeilijk. Ik had me mijn leven toch anders voorgesteld.”

2. Wat vindt u een belangrijke eigenschap van uzelf?

“Ik kan heel goed relativeren, heb veel empathie en ben begripvol. Ik zie niet alles negatief en hou dan ook niet van geroddel of geruzie. Stress haat ik. Als ik stress ervaar, neem ik afstand en trek ik me terug.

“Ik probeer uit het leven altijd iets positiefs te halen. Sinds mijn grootvader gestorven is, draag ik hem bij mij als mijn bescherm­engel. Ik ga niet zitten treuren om zijn dood, begrijp je? Ik vind het heel jammer dat de breuk tussen Miguel en mij er gekomen is, maar ze heeft mijn dochtertje en mij dichter bij elkaar gebracht. Ik probeer zoveel mogelijk de dingen in perspectief te plaatsen.

“Ik lach ook altijd, ondanks de miserie die ik heb. Mensen zeggen dat ze het zalig vinden om in mijn gezelschap te zijn, omdat ik zo vrolijk ben.”

3. Wat is uw passie?

“Goh, ik heb veel passies. Het leven an sich. Ik hou van uitdagingen. Ik hou van afwisseling. Ik moet kunnen bewegen. Ik moet kunnen voelen dat ik leef. Mijn adrenaline haal ik uit mijn verschillende jobs, uit mijn vele contacten, uit mijn reizen. Ik ben gepassioneerd door mode en design, door hotels en prachtige interieurs. En ik ben dol op kinderen.” 

4. Is het leven voor u een cadeau?

“Ja. Leven is liefde. Ik geloof heel sterk in energieën tussen mensen. Leven is ook leren. Uit alles kun je een levens­les trekken. Misschien moeten we wel haat en tegenslag en ellende ervaren om te beseffen hoe waardevol liefde is.

“Ik ben heel dankbaar dat ik uit een warm nest kom. Mijn familie is mijn steun, mijn toeverlaat, mijn basis. Samen­zijn met familie en vrienden vind ik het schoonste wat er is. Een goede gezins­situatie is zo belangrijk. Dat mijn dochtertje uit een gebroken gezin komt, beangstigt mij wel wat. Je hebt een warme thuis nodig. Ik zeg niet dat zij dat niet heeft, maar het is toch beter als je ouders nog samen zijn. Zij moet nu met haar koffertje van hier naar daar pendelen. Ik vind dat verschrikkelijk. Toen ik een kind was, waren mijn twee grootste angsten dat mijn mama kanker zou krijgen of dat mijn ouders zouden scheiden. Gelukkig heb ik dat allemaal niet hoeven mee te maken. Maar een van mijn angsten maakt mijn dochtertje wel mee. Ik probeer haar dan ook alle liefde te geven.

“Gisteren nog zag ik een aflevering van The Walking Dead, waarin een zoon voor hij sterft een afscheidsbrief aan zijn vader schrijft. Zijn mooiste herinneringen noemt hij de wandelingen die hij als kind met zijn papa maakte. Van zoiets word ik emotioneel.

“De schoonheid van het leven schuilt inderdaad in de kleine dingen. Ik heb twintig jaar keihard gewerkt en besef nu meer dan ooit hoe belangrijk het is om zoveel mogelijk tijd door te brengen met mijn dochtertje.”

5. Welke kleine alledaagse gebeurtenis kan u blij maken?

“Ik maak elke ochtend een verrassings­ontbijt voor mijn dochtertje terwijl zij onder de douche staat. Een toast met een gekookt eitje, een pannenkoek, een croque-monsieur of een lekkere omelet, of een boke met choco. Dat schenkt mij plezier. Ik ben geen kokkin, maar een ontbijt lukt me nog wel.” (lacht)

6. Wat is uw zwakte?

“Ik zie in mensen altijd het goede. Mijn vrienden zeggen vaak: Tanja, laat je toch niet vangen, pas toch op. Als mensen jaloers worden, doen ze lelijke dingen, dan steken ze plots een mes in je rug. Soms voel ik dat mensen een beetje in mijn vaarwater proberen te komen. Op zich vind ik dat wel leuk. Ik ben iemand die graag anderen mee op sleeptouw neemt, maar ze moeten me natuurlijk niet uit mijn eigen rivier proberen te duwen.

“Eigenlijk vind ik mijn zwakte een positieve eigenschap. Ik geniet ervan dat er mensen op mij afkomen en als ze mij teleur­stellen, haal ik er een les uit. Elke dag is voor mij een plezier. Als ik die continuïteit maar heb met mijn familie en beste vrienden, mag de rest komen en gaan. Ik haal er gewoon het beste uit.”

7. Waar hebt u spijt van?

“Ik heb die vraag al vaak gekregen. Ik kan weleens terug­denken: had ik dit maar anders aangepakt... maar eigenlijk zie ik alles positief. Ik denk niet dat het leven vloeiend kan verlopen. Het leven is een leer­proces. Waarom zijn we hier anders? Dus neen, ik heb nergens spijt van. Ik denk dat ik mijn route helemaal opnieuw zou willen afleggen. En weet je, ik ben geen moordenaar. Ik kan niet echt spijt hebben. Ik heb geen door en door slechte dingen gedaan.”

8. Wat is uw grootste angst?

“Doodgaan. Als kind al had ik echte angst­aanvallen. Ik was bang dat de wereld zou ontploffen en alles plots gedaan zou zijn. Ik wil niet doodgaan, ik wil niet dat het leven stopt, daarvoor is het veel te mooi, ondanks de angsten en de miserie die we allemaal kennen. Toch vraag ik me soms af: mocht mijn dochter iets overkomen, zou ik dan met die pijn verder willen leven?”

9. Wanneer hebt u het laatst gehuild?

“Toen ik onlangs Dag Allemaal onder ogen kreeg, heb ik keihard gehuild. ‘Prille liefde zorgt voor veel miserie’ stond er in koeien van letters. Hoe durfden ze? Eén: ik ben geen echt­breekster. Ik ben met die man beginnen uitgaan toen zijn relatie afgelopen was. En twee: er was geen sprake van een romance, we waren elkaar pas aan het ontdekken.

“Waarom gunnen ze mij niet mijn privacy, vraag ik mij af. Dat voorval heeft ons allebei heel veel stress bezorgd, omdat we gewoon niet meer durfden af te spreken. Ik heb ook geen zin om mij te verstoppen. Ik heb er absoluut geen problemen mee om een inkijk te geven in mijn privé­leven, maar dat boekske moet wel ophouden met onzin te schrijven. Story doet dat toch ook niet! Ik ben geen eigendom van de pers, hé. Ik wil zelf bepalen hoe ik mij profileer. Ik zal zelf wel vertellen hoe het met mij gaat.”

Beeld Stefaan Temmerman

10. Wanneer bent u ooit door het lint gegaan?

“Ik zal niet gemakkelijk door het lint gaan. Ik ben vrij geduldig. En als het mij te veel wordt, neem ik afstand en kom ik tot rust. Ik kan weleens op een hoogte­punt komen dat I’m freaking out, maar dan moet je mij wel heel lelijk behandeld hebben om mij zo ver te krijgen.

“In confrontatie met de politie durf ik weleens een grote mond op te zetten. I love them and I hate them. (lacht) Echt waar. Ik voel mij aangetrokken tot de politie, maar ik kan ze niet altijd uitstaan. Als ik mij aan het amuseren ben en ze vragen mijn identiteitskaart, dan denk ik weleens: laat mij met rust, hou je eens bezig met criminaliteit. En dan durf ik weleens grof worden.”

11. Welk kunstwerk heeft u gevormd of liet een blijvende indruk na?

“Ik heb een grote bewondering voor Coco Chanel. Tegen de heersende trends in bracht zij haar eigen creaties, zij voelde precies aan wat vrouwen wilden. Hoe zij ervoor gevochten heeft om het vrouw­zijn een nieuwe invulling te geven, fascineert mij. Het verhaal van Chanel heeft me geïnspireerd om binnen de mode mijn eigen ding te doen en in de eerste plaats trouw te blijven aan mezelf.

“Ik heb dus wel wat stukken van Chanel in huis, maar evengoed H&M. Ik draag waar ik zin in heb. Soms kijken mensen raar op. Ik durf weleens iets geks aan te trekken, niet om te rebelleren of op te vallen, maar om te uiten wie ik ben. Ik hou van mensen die zichzelf uitdrukken via bepaalde creaties. Ik beschouw dat als een expressie van je persoonlijkheid.”

12. Hebt u ooit een religieuze ervaring gehad?

“Toen mijn grootvader pas gestorven was – ik was toen 23 denk ik – voelde ik in bed een bepaalde druk op mij. Ik ben naar buiten gelopen, heb mijn papa gebeld en gezegd (met griezel­stem): ‘Papa, er zit een geest in mijn kamer.’ Ik voelde dat er ‘iets’ was, een bepaalde energie in de kamer, heel vreemd.

“Onlangs maakte ik het opnieuw mee: ik was bij mijn zus en ging boven wat rusten op het bed van een familielid dat nog niet zo lang voordien overleden was. En ineens zag ik die man naast mij zitten. Levens­echt. Was dat nu een visioen of zo? Hersenen, dat is toch iets raars, hé.”

13. Hoe kijkt u naar uw lichaam?

“O, heel positief. Ik voel mij goed in mijn vel. Pas op, ik heb me altijd goed gesoigneerd, hé. Ik vind mijn lichaam belangrijk. Ik smeer me iedere dag in met verstevigende crèmes, peel mijn huid, zit nooit in de zon. IJdel ben ik wel, ja. Als ik in de spiegel kijk, zie ik een mooie vrouw, waarom zou ik dat ontkennen?

“Ik let ook op wat ik eet, niet omdat ik bang ben om dik te worden, want ik heb de genen van mijn papa, maar omdat ik net zoals hij een hoge cholesterol heb. In de jaren 50 heeft hij een hart­aanval gehad. Dat boezemt mij wel angst in, zeker met het losbandige leven dat ik soms leid. Want ja, ik geniet graag eens van een glaasje alcohol. Nu en dan misschien wat te veel, zoals elke Vlaming. (lacht) Denk nu niet dat ik overdrijf, maar ik kan soms toch wel wat verzetten. Ik heb, denk ik, vier levers. On­langs heb ik gelezen dat de lever het enige orgaan is dat zich spontaan herstelt. Dat vond ik nu eens goed nieuws. (lacht)

“In de eerste plaats drink ik graag een glas omdat ik het echt lekker vind. Zo’n bitchy fles, zo’n Saint-Emilion van 2004 bijvoorbeeld: jam, jam, jam. In een goeie wijn is liefde gestoken: in de oogst, in de rijping. En dat proef je. Ik hou daarvan. Ooit wil ik mijn eigen drank op de markt brengen: Dexters Drinks. Klinkt goed, hé? (lacht)

14. Wat vindt u erotisch?

“Erotiek associeer ik met porno. Ik ben meer voor iets wat sexy is. Een tafel kan sexy zijn, een gsm kan sexy zijn. Een Louboutin (gooit been in de lucht, toont haar stiletto’s) is sexy. Een Chanel-tas is sexy. (richt zich tot interviewster Ann Jooris) De broek die jij draagt is sexy. Sexy is mooi, niet vulgair. Bij erotiek denk ik aan porno, aan dildo’s, aan Wendy Van Wanten in de PinUp Club (tv-programma uit de jaren 80, red.). Erotiek betekent voor mij seksuele lust.

“Pas op, erotiek is belangrijk, hé. En ik ben ook niet beschaamd om te zeggen dat een one­night­stand geweldig kan zijn. Ik ga er geen getal op plakken zoals den Tim van Temptation Island. Ze hebben me altijd gezegd: als het aantal onder je leeftijd blijft, ben je geen slet. Ik ben dus geen slet. Dat is het enige wat ik kan vrijgeven.

“Ik kijk ook weleens porno, waarom niet, maar ik heb het niet nodig. Sexiness daarentegen vind ik essentieel in het leven.”

15. Wat is uw goorste fantasie?

“O, met mijn fantasieën blijf ik niet zitten, hoor, ik zorg er gewoon voor dat ze uitkomen. (lacht)

“Als kind fantaseerde ik dat ik een zeemeermin was. Ik heb nu voor Valentina een zeemeerminnen­pakje gekocht en ga er voor mezelf ook eentje bestellen. Zo met een staart uit het water komen, zalig! Op dat gebied ben ik nog een kind. Sprookjes vind ik fantastisch.

“Enfin, ik zit hier precies bij de psychiater, zeg.”

16. Welk dier zou u willen zijn?

“Een vogel. Ik hou van hoogtes, van de lucht. Maar een vogel is nu niet direct sexy. Ik wil eigenlijk ge­woon terug­komen als mens. Of als zeemeermin, ja.”

17. Hoe is de relatie met uw ouders?

“Echt keigoed. Mijn ouders zijn heel gewone mensen. Mijn mama was huismoeder, mijn papa trein­bestuurder. Breed hadden ze het niet, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat wij iets tekort­kwamen, integendeel. Ze hebben ons zoveel liefde gegeven. Wat zij allemaal met ons hebben gedaan! Ik heb echt een zalige kindertijd gehad, ik zou hem zo opnieuw willen beleven.

“Ik ben opgegroeid in Mol. Elke zondag gingen we naar mijn groot­ouders, samen met mijn nonkels en tantes en de zestien kleinkinderen. En nog altijd gaan wij samen op weekend.

Beeld Stefaan Temmerman

“Na mijn breuk heb ik een half jaar met niemand gepraat. Ik wilde alleen zijn, had geen behoefte aan een gesprek. Pas met kerst ben ik naar Mol terug­gekeerd en heb ik aan mijn mama gezegd: ik ben niet gelukkig. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik die woorden hardop uitsprak. Ik ben eigenlijk altijd een gelukkige mens geweest. Die breuk was een teleurstelling, maar heeft me wel weer dichter bij mijn familie gebracht. Mijn familie is mijn gezin geworden. Ik blijf ook vaak in Mol slapen en dat doet mij heel veel deugd.”

18. Hoe definieert u liefde?

“Liefde is het leven. Leven is liefde. Onlangs nog heb ik tegen Valentina gezegd: liefde is het mooiste wat er is, maar kan soms ook heel hard pijn doen. Ik wil niet liegen tegen haar, maar wil ook niet negatief klinken. Ik haal altijd het voorbeeld van mijn ouders aan: echte liefde bestaat wel degelijk. Maar in de eerste plaats moet je jezelf graag zien. Pas als je vrede hebt met jezelf, kun je van anderen houden.”

19. Bent u een goede vriendin?

“Ja, ik denk dat wel. Ik heb een paar goede vrienden voor het leven, die altijd op mij kunnen rekenen. Ik ben bereid om voor hen door het vuur te gaan.”

20. Hoe zou u willen sterven?

“Vieze vraag, hoor. Niet. Gebeten worden door een vampier en eeuwig voortleven.

“Een laatste avondmaal? Nee, dat wil ik niet. Het idee alleen al! Eten en dan sterven. Vreselijk. Geef mij maar een glas champagne.”

21. Wat is voor u de hel op aarde?

“Ah, hij loopt hier ergens rond in Antwerpen, hé. (hilariteit) Nee, nee, dat klinkt heel gemeen, maar het is wel een goeie grap.

“De hel op aarde is voor mij het dagelijkse nieuws, al die negativiteit, al dat geweld, al die wreedheden. Ik snap niet waarom dat bestaat. Alledaags klein­menselijk verdriet is toch al voldoende? Waarom moeten mensen getekend worden voor het leven? (slaat ogen op naar het plafond) Dat vind ik toch hard van den dienen hierboven.”

22. Hebt u zichzelf ooit betrapt op racistische gevoelens?

“Nee. Ik heb wel lang in Antwerpen gewoond en toen dacht ik wel­eens: waarom zijn het altijd dezelfden die je achterna­roepen, handtastelijk doen, naar je spuwen? Nu maak ik dat niet zo vaak meer mee. In se hou ik wel van een mix van culturen en religies.”

23. Wat betekent geld voor u?

“Geen zorgen. Geld­problemen geven stress. Ik zeg altijd: ik hou van luxe, van een schone handtas, van een Chanel-pakje, en ze mogen me als ontbijt altijd een potje kaviaar brengen, maar liefde is voor mij het aller­belangrijkste.”

24. Wat is uw vreselijkste vakantie­herinnering?

“Toen ik terugkwam van Expeditie Robinson, bereikten mij de eerste roddels dat Miguel iemand anders had. Kort daarna zijn we samen op vakantie vertrokken naar Ibiza. Dat was een heel stresserende situatie. Was het nu waar of niet? Door de spanning heb ik toen ruzie gekregen met mijn schoonzus, die eveneens op de toppen van haar tenen liep omdat er ook over haar man (de broer van Miguel, red.) bepaalde geruchten de ronde deden.

“Pas op, wij zijn daar sterker uitgekomen, zij is nog altijd mijn allerbeste vriendin en heeft mij en Valentina door dik en dun gesteund. Maar we hebben wel beseft: niemand mag ooit nog tussen ons beiden komen.”

25. Wie zou u eens uw gedacht willen zeggen?

“Elke Vlaming. (vettige lach) Nee, waarom zou ik mijn gedacht moeten zeggen tegen mensen die mij niet kennen? Wat ze nu lezen, zijn ze morgen alweer vergeten. En ze houden toch alleen maar het beeld over van mij dat ze willen onthouden en dat is: een zotte doos. Kijk, dat ben ik niet. Waarom willen ze mij toch altijd in dat hokje stoppen? Ik hang wel graag het zotteke uit, maar eigenlijk ben ik heel gewoon. Ik ben geen weirdo. Ik doe weleens onnozel aan de toog, of lig weleens in mijne bloten op een zwaan (een opblaas­dier, red.), maar daar houdt het ook op. Liggen jullie nooit in jullie bloten op een zwaan? Wel, voilà. Ik ben niet gekker dan de anderen. Ik heb niets te verbergen. What you see, is what you get.”

Tanja Dexters. Beeld Instagram
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234