Woensdag 23/10/2019
Marnix Peeters. Beeld rv

Column

Stop eens met die nonsens, had mijn vrouw gezegd. Hoge hakken zijn een afdwaling

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Het gebeurt niet, zei mijn vrouw.

Er gebeurt niks.

Nadat die Johan Leman enkele weken geleden in De Standaard gezegd had dat vrouwen in Molenbeek maar een beetje moeten opletten wat ze aantrekken en hoe ze over straat lopen, had zij geopperd dat het nu niet lang meer zou duren voordat groepjes dappere vrouwen zich zouden verenigen en in groep naar dat stadsdeel zouden trekken, in zomerjurkjes, hotpants en minirok. Niet om keet te schoppen maar om op oud-Vlaamse wijze eens goed te laten zien wat ze vinden van die apekool.

Het is een belangrijke kwestie, had mijn vrouw vol vertrouwen gezegd. Belangrijke kwesties vergen een ferme aanpak.

Veilig verdekt achter hun laptop gaan ze gewoon door met hun aanvallen op de boze blanke man, zei mijn vrouw. Voor de zoveelste keer gaat het over de loonkloof. Uit het duizendste artikel druppelt de haat jegens Harvey Weinstein. In weer een column gaat het over hoe iemand op de trein naar hun borsten heeft gegluurd.

Er speelt vast schroom, had laatst een vriendin van ons gezegd, toen we haar warm probeerden te maken voor de Mars op Molenbeek. Je wil ook niet dat mensen je racistisch vinden.

Schroom, mijn oor, had mijn vrouw daarop geantwoord. Je hebt geen honderd jaar gevochten en betoogd om nu te zeggen: doe maar weer iets tot onder de knie. Of die kuise pantalon, hier, prachtig. Niet dat er iets mis is met kuise pantalons, maar zoals die amateurfuries geregeld heel krachtdadig in hun pamfletten benadrukken: je draagt wat je wilt, waar je wilt. Welaan dan. Vooruit met de geit! De bus op, en dat er maar eens eentje ‘hoer!’ durft te roepen. Als de vrouw in tijdschriften en op websites van haar paretten durft te maken, moet ze dat in de praktijk ook maar doen. Anders kunnen we dat hele feminisme maar beter meteen weer aan de vogels gaan voeren. Op onze hoge hakken.

Verwonderd had mijn vrouw laatst een artikel op een modesite gelezen. ‘De hoge hak is terug!’, stond er. De reacties van lezeressen hadden bijna allemaal dezelfde teneur: o nee, we zijn weer gezien!

Stop eens met die nonsens, had mijn vrouw gezegd. Hoge hakken zijn een afdwaling. Je draagt het zogezegd om elegant te zijn, maar het enige wat je doet is beantwoorden aan de gril van een of andere modekwiet, aan de wens van de mannelijke toeschouwer. Het is ongemakkelijk en je krijgt het ervan aan je rug. Wees een vrouw. Zeg: houd je hak. Draag hem zelf. Er is in Brussel een businessclub waar mannen verplicht een maatpak moeten dragen, en vrouwen verplicht hoge hakken. Geloof je dat?

Je zou denken dat we het qua beschaving verder zouden hebben geschopt, zei ik, mij naar de keuken begevend, waar een saus van San Marzano- en datterini-tomaatjes pruttelend haar voleinding naderde – alleen nog smeekte zij om een grote lepel ricotta.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234