Zondag 07/06/2020

ReportageReizen

Stad zonder toeristen: nú is het tijd om Brugge te herontdekken

De Begijnhofbrug;Beeld shanna Delfosse

U kent Brugge ongetwijfeld als een pittoresk maar hypertoeristisch Unesco-pretpark. Nu de busladingen Engelsen en treinen vol Japanners hier niet langer gelost worden, kunt u de stad in alle rust (her)ontdekken.


We zijn een hoekig en tegendraads volk, maar op één punt gaan Bruggelingen niet in discussie: volkszanger Benny Scott schreef de ultieme ode aan onze stad. In het eerste refrein komt u al te weten welke plekken het bezoeken waard zijn: 

k En Brugge in m’n  erte, 

de schoonste stad van ’t land 

Den Diever, d’Olletorre, 

de Mart, den Burg en ‘t Zand 

De meulens, ‘t Minnewoater, 

’t Stil Ende, wat een pracht 

M’n Brugge is een droombild

ut Duuzend en één Nacht

De Dijver, de Halletoren (of Belfort), de Markt, de Burg, ’t Zand, de windmolens, het Minnewater en ’t Stil Ende – tot voor kort waren dat plekken waar je je als Bruggeling wel van bewust was, maar toch liever wegbleef, wegens ontoegankelijk. Jaarlijks verwerkte het piepkleine centrum van Brugge-die-Scone niet minder dan 8,3 miljoen bezoekers, goed voor een gemiddelde van één per inwoner per dag, met pieken tot drie-op-één. En die wilden allemaal hetzelfde: chocolade, een stukje kant, een pint en een selfie met het Belfort op de achtergrond. Stadsbewoners konden geen kant op zonder in het oog te worden gepord met een selfiestick. Nu het stof is gaan liggen, kunnen u en wij de magie van deze stad opnieuw ontdekken.

Het uitblijven van de toeristen is dan wel slecht nieuws voor de lokale middenstand, maar de ­restaurants, bars, kantwinkeltjes en chocolatiers ontvangen ons met open armen; de paarden trekken de koetsen weer met gezwinde tred over de kasseien en u hoeft uw ­selfies niet langer te delen met Amerikanen en hun heuptasjes en witte kousen.

Colin Farrell vermaakt zich niet geweldig op de reitjes in de film 'In Bruges' (2008).Beeld RV

Wat is er te zien?

U kent ongetwijfeld de film In Bruges, met in de hoofdrol Colin Farrell als huurmoordenaar on the run die Londen ontvlucht om te gaan schuilen in Brugge. Bruggelingen waren bijzonder geschoffeerd toen zijn personage onze stad doorheen de film ­betitelde als een sh**hole – Britse tongue-in-cheekhumor of niet. Deze locaties bewijzen dat Brugge allesbehalve een sh**hole is.

Het Minnewaterpark.Beeld shanna Delfosse

1. Minnewaterpark Brugges meest romantische plek. Elke zomer vindt hier het Cactusfestival plaats; een ­hoogtepunt op de Brugse cultuurkalender. Dit jaar zult u het moeten doen met een dutje onder het diepgroene bladerdek van het park, of met een gin-tonic in Bar Boutique. Via de Minnewaterbrug bereikt u de lommerrijke Begijnenvest, en die leidt op zijn beurt naar de ­volgende bezienswaardigheid.

Het Begijnhof.Beeld shanna Delfosse

2. Begijnhof Het Begijnhof dateert van 1245, en de oudste huisjes in dit klooster van de zusters Benedictinessen staan er al sinds de 15de eeuw. De gewijde stilte op de binnenplaats maakt indruk. Bewonder ook de Brugse zwanen vanop de Begijnhofbrug. Dit jaar kregen ze, door de afwezigheid van toeristenbootjes die de rust in het water verstoren, het gezelschap van karpers en zelfs bevers, al tientallen jaren niet meer gespot in Brugse wateren. 

Michelangelo’s ‘Madonna met kind’ in de Onze-Lieve-Vrouwekerk.Beeld RV

3. Onze-Lieve-Vrouwekerk Liefst 115,5 meter priemt deze bakstenen ­kerktoren boven de Brugse skyline uit, en ­daarmee is het de op één na hoogste ter wereld van zijn soort (de hoogste is de 130 meter hoge Martinuskerk in het Duitse Landshut). Rond 875 stond hier al een kapel, en circa 1230 begon de bouw van de kerk. Binnen vindt u onder meer Michelangelo’s wereldberoemde beeld, de Madonna met kind, en de 15de- en 16de-eeuwse praalgraven van Maria van Bourgondië en Karel de Stoute. 

De Bonifaciusbrug.Beeld shanna Delfosse

4. Bonifaciusbrug Ofte ‘het liefdesbruggetje’, zeg maar het Brugse antwoord op de Pont des Arts in Parijs, met dat verschil dat het moeilijk liefdesslotjes hangen is aan de stenen leuning. De Bonifaciusbrug is ook behoorlijk wat kleiner dan de Pont des Arts – het kleinste brugje van Brugge zelfs. De dames en heren van het vlakbij gelegen Gruuthuse ­wilden het gewone volk mijden onderweg van hun huis naar de mis, dus lieten ze dit bruggetje bouwen. De tijd lijkt hier trager te gaan, onder de hoge bomen in de schaduw van de Onze-Lieve-Vrouwekerk, het kabbelende water onder de brug en het geklop van de paardenhoeven op de achtergrond. 

Het Belfort.Beeld Jan D_Hondt RV

5. Belfort Wellicht het grootste voordeel aan het uitblijven van het massatoerisme is dat u niet langer uren moet aanschuiven aan de ingang van het Belfort (of d’Olletorre, zoals Bruggelingen deze 13de-eeuwse toren noemen) om de top van de spits te bereiken. Op een mooie dag is het uitzicht vanop de 83 meter hoge toren adembenemend. U heeft er wel een klein beetje conditie voor nodig: tussen de begane grond en het mooie ­uitzicht zitten 366 trapjes doorheen een nauwe, middeleeuwse trappenhal.

Tijdens een wandeling langs de reitjes kom je het meest fotogenieke plekje van de stad tegen.Beeld Jan D_Hondt

6. Dijver, Rozenhoedkaai en Groenerei Een prachtige wandeling langs de reitjes, de Brugse kanalen, met onderweg het meest ­fotogenieke plekje van Brugge. In vroeger tijden waagde je je in een mijnenveld van Japanse ­statieven en Italiaanse selfiesticks om dit stukje trottoir aan de Rozenhoedkaai te bereiken (het zou het onderwerp kunnen zijn van een nieuw, episch schilderij in het Gruuthusemuseum van de toekomst) omdat je hier de drie elementen van de ideale Brugse foto in één frame kunt vatten. Het kabbelende water van de reitjes, eventueel met enkele zwanen, op de voorgrond. De trapgevels van de Brugse gebouwen in het midden. En het majestueuze Belfort dat boven de trapgevels ­uitsteekt.

Het pas vernieuwde Gruuthusemuseum, met de Onze-Lieve-Vrouwekerk op de achtergrond.Beeld shanna Delfosse

7. Gruuthuse- en Groeningemuseum Het pas vernieuwde Gruuthuse­museum neemt u mee doorheen de rijke Brugse geschiedenis, van de Bourgondische periode, toen de Noordzee nog tot aan onze stadswallen kwam en Brugge een van de belangrijkste handels­steden ter wereld was, tot in de 19de eeuw. In het Groeningemuseum hangen topstukken van de Vlaamse primitieven: Het laatste oordeel van Jheronimus Bosch (1450), Madonna met kanunnik Joris van der Paele van Jan Van Eyck (1436), en het Oordeel van Cambyses van Gerard David (1498). 

Wat valt er te eten/drinken?

Wanneer u na de beklimming van het Belfort terug met beide voeten op de grond staat, bent u wellicht toe aan een hapje en een drankje. Dit zijn de plekken waar ik telkens naar terugkeer:

Gastronomische restaurants: Mijn favoriete adres is Bruut (Meestraat 9): uitgelezen, verfijnde gerechten van de hand van meesterchef Bruno Timperman. Een andere favoriet onder locals is Tom’s Diner (West-Gistelhof 23), waar chef Tom al meer dan twintig jaar culinaire klassiekers in een stijlvol kader serveert, aan een mooie prijs-kwaliteitverhouding.

Taparestaurants: Michelinsterren bij de vleet in Brugge, maar soms heb je gewoon zin om met je vingers te eten. Cookie’s (De Garre 2) is een goeie plek voor tapa’s. Daar vindt u trouwens ook een bar waar u op eigen risico een Garre Tripel (11,5%) kunt degusteren, naast de Brugse Zot waarschijnlijk het bekendste bier van Brugge. Ook Vino Vino (Grauwwerkersstraat 15) serveert overheerlijke tapa’s, net als Est (Braambergstraat 7), dat ­Mexicaanse gerechtjes op tafel tovert.

Wijn, bier en cocktails: Wijnliefhebbers kunnen terecht op drie adressen: Blend (Kuipersstraat 8, specialisatie in Italiaanse wijnen), Jus (Kleine Sint-Amandsstraat 10, madeira en porto) en Riesling & Pinot (Hoogstraat 33, Oostenrijkse en Duitse wijnen). In Comptoir des Arts (Vlamingstraat 53) krijgt u vakkundig getapte pinten ­geserveerd met live comedy en bluesoptredens op de achtergrond. In Café Cambrinus (Philipstockstraat 19) kunt u biertjes op fles ­laten trekken, een leuk aandenken aan Brugge. Vlissinghe (Blekersstraat 2) is dan weer Brugges oudste café: al sinds 1515 vloeit daar het gerstenat. Tot slot zijn Groot ­Vlaenderen (Vlamingstraat 94) en Bar Ran (Kuiperstraat 4) aanraders voor heerlijke cocktails.

Chocolade: U kunt Brugge moeilijk verlaten zonder een doos ­chocolade onder de arm. Vier adressen voor het betere werk: in The Chocolate Line (Simon Stevinplein 19) verwerkt chef-chocolatier Dominique Persoone een uitgebreide reeks smaken in zijn pralines. Dumon (Eiermarkt 6) is nog een lokale favoriet, net als ­Spegelaere (Ezelstraat 92) en Sukerbuyc (Katelijnestraat 5).

Blijven slapen?

In mijn eigen stad heb ik nog nooit geslapen in een ­hotelbed, maar in het stijlvolle boetiekhotel Van Cleef (Molenmeers 11) waan ik me vast een 19-eeuwse edelman die door Europa reist, van het ene luxehotel naar het andere. Mooie bed and breakfasts zijn De Bornedrager (Vlamingstraat 88) en De Corenbloem (Sint-Jorisstraat 6).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234